Zoek binnen:

Diana Matroos: “Ik vind het mooi als mensen echt en kwetsbaar durven zijn”

Premium

Diana Matroos: “Ik vind het mooi als mensen echt en kwetsbaar durven zijn”

Met een moeder in de bijstand en een verslaafde vader, leerde presentatrice Diana Matroos (49) al jong wat vechten is. Nu durft ze steeds vaker haar kwetsbare kant te tonen. “Het kan best iets minder stoer.”

In de Amsterdamse beachclub is geen zee te bekennen, maar wel zand en kleurige strandhuisjes. Die doen Diana Matroos aan haar eigen tuin denken, zegt ze lachend. “Tijdens de lockdown hebben wij – zoals bijna iedereen – ons hele huis door de wasstraat gehaald. Alle klussen die waren blijven liggen, hebben we aangepakt. Ook in de tuin. Daar staat nu een heel mooi strandhuisje, dat wel iets heeft van het huisje waarin we nu zitten.” 
Het is fijn dat alles er thuis nu spic en span bij staat, maar verder vond Diana de lockdown best een uitdagende periode. “Ik werk veel als dagvoorzitter en discussieleider bij seminars, en in één klap hield dat op. Confronterend, maar tegelijkertijd wist ik: ik hoef niet onder een brug te slapen. Het scheelt ook dat René, mijn man, een vaste baan heeft. We waren wel opeens elke dag met z’n vieren thuis. Maar onze zoons zijn achttien en zeventien, dus gelukkig geen kleintjes meer die met hun schoolwerk moeten worden geholpen.” 

Miste je je werk?

“Ja, maar ik werd gelukkig gevraagd voor een nieuw online platform over een betere toekomst voor mens, planeet en business: Shape Networks. Daarvoor heb ik tijdens de lockdown mooie gesprekken gevoerd met bijzondere mensen. Ik verdiende er niets mee, maar dat gaf niet: ik word er heel blij van om met interviewen bezig te zijn.”

Wat is er zo mooi aan interviewen?

“Ik ben geïnteresseerd in wat mensen drijft in het leven. Thuis krijg ik vaak te horen: ‘Heb ik weer een interview aan mijn broek?’ Ook als de jongens iets vertellen, vraag ik door. Zo ben ik gewoon. Ik wil altijd het verhaal achter het verhaal weten. In een gesprek vind ik het mooi als mensen echt en kwetsbaar durven zijn.” 
Zelf heeft ze echt moeten leren om haar kwetsbaarheid te tonen, vertelt Diana. Ze had geen makkelijke jeugd. Haar Surinaamse vader raakte verslaafd aan heroïne en haar ouders gingen uit elkaar toen ze vijf was. Samen met haar broer groeide Diana op bij haar Nederlandse moeder. “We zagen mijn vader vaak, hij kwam gewoon bij ons thuis. Dat moet soms zwaar zijn geweest voor mijn moeder, maar ze vond dat we voor elkaar moesten blijven zorgen. Over zijn verslaving werd niet geheimzinnig gedaan – zeker voor die tijd heel bijzonder. Door dit alles lukte het mijn moeder alleen niet om haar eigen droom te realiseren: ze wilde graag psychiater worden, maar ze moest haar studie opgeven en kwam in de bijstand terecht. Haar verdriet voelde ik als kind haarfijn aan. Maar mijn moeder was een vechter. Op haar vijftigste lukte het haar alsnog om als arts af te studeren. Vlak daarna werd ze ongeneeslijk ziek. De prognose was slecht, maar ook toen ging ze knokken. Ze onderging elke denkbare behandeling en heeft nog vijftien jaar geleefd. Mijn vader was trouwens óók een doorzetter. Na twintig jaar is het hem uiteindelijk gelukt om van zijn verslaving af te komen.”

Met een Libelle-account kun je gratis 3 Premium-artikelen per maand lezen.

Een gratis account maak je binnen 1 minuut aan

of inloggen

Dit is een Premium-artikel.
Met een Libelle-account kun je 3 gratis Premium-artikelen per maand lezen

of INLOGGEN

Dit is een Premium-artikel.
Met een Libelle-account kun je 3 gratis Premium-artikelen per maand lezen

of INLOGGEN