Word abonnee

Kies nú voor een abonnement met korting

Abonneer nú met korting

Zoek binnen:

Nadja Hüpscher: “Bij kanker horen lelijke gedachten, al is dat nog steeds taboe”

Premium

Nadja Hüpscher: “Bij kanker horen lelijke gedachten, al is dat nog steeds taboe”

Nadja Hüpscher (48) is actrice en scenarioschrijfster. Ze kwam dit jaar in het nieuws omdat ze goudeerlijk was over de periode waarin haar man Sander teelbalkanker had. Hierover bracht ze afgelopen zomer een boek uit Geluk met een K. Wat bracht haar ertoe om dit naar buiten te brengen? 

Je schreef een mooi boek over jouw gezin tijdens het ziekteproces van je man, die gelukkig genas. Waarom besloot je dat te doen?

“Toen Sander in november 2018 ziek werd, kwam er veel informatie op ons af die ik letterlijk niet kon verwerken. Dat begon al met het allereerste slechtnieuwsgesprek, waar ik zo veel vragen over had. Ik hoorde woorden als ‘uitgezaaid’, ‘lymfe’ en ‘testis’ en dacht intussen: gaat mijn man dood? Moet ik dat de kinderen vertellen? Komt het nog goed? Het ging er letterlijk niet bij me in. Dus ben ik alles gaan opschrijven wat me opviel. Ik dacht: als ik het teruglees, snap ik het misschien.”

Sander moest meteen in het ziekenhuis blijven. Jij ging naar huis, waar jullie zoontjes Rein en Benjamin, destijds 7 en 6, al binnen een paar uur aan je vroegen of ‘papa doodging’.

“Terwijl ik niets tegen ze had gezegd. Ik wist nog niet eens of ik het woord kanker wel kon uitspreken, of ze het begrepen. Het was allemaal zo veel, en zo heftig. Daarnaast moest ik aan de reacties uit mijn omgeving wennen, want ik werd meteen als een slachtoffer gezien terwijl ik sterk wilde zijn. Intussen wonden mijn zoontjes er geen doekjes om, die stelden meteen heel directe vragen die soms ook grappig waren, of filosofisch. Bijvoorbeeld: ‘Waarom krijgt hij kanker en jij niet?’ Of: ‘Papa doet altijd spelletjes met ons. Jij niet, jij ruimt op.”

Je schreef ook erg eerlijk over je eigen gevoelens.

“Bij kanker horen lelijke gedachten, al is dat nog steeds taboe. En de werkelijkheid was hard. Want even leek het alsof Sander genezen was, waarna hij alsnog tien keer zieker werd dan hij al was. Toen moest ik écht enge gedachten gaan toelaten, en dus ook opschrijven.”

Was die eerlijkheid niet lastig voor je? 

“Ik heb niet zo veel last van schaamte, ik weet dat ieder mens maar wat probeert in het leven.

Verder

lezen?

Dit is een Premium-artikel. In Libelle Premium vind je onze beste artikelen en video’s. Probeer nu 2 weken gratis!

€2,99

per maand

of Inloggen