Word abonnee

Kies nú voor een abonnement met korting

Abonneer nú met korting

Zoek binnen:

Anne-Wil: “Ik mis de glimlachjes die iets zachts en vriendelijks aan het leven geven”

Premium

Anne-Wil: “Ik mis de glimlachjes die iets zachts en vriendelijks aan het leven geven”

Anne-Wil heeft twee kinderen, vijf kleinkinderen, is getrouwd met Han en werkt in een exclusieve boetiek.
Ze heeft het gevoel dat haar leven stilstaat.

Vrijdag

Ik heb het niet gemerkt. Het is er gewoon ingeslopen zonder dat ik er erg in had. Ineens ben ik mij ervan bewust: ik vind mijzelf saai. Erger nog, ik vind mijn leven saai. Ik schrik van die gedachte. Wat moet ik ermee? Het voelt alsof mijn leven een beetje stilstaat. We zien bijna geen mensen meer, en als ik ze zie dragen we mondkapjes. Je kunt niet eens zien of iemand naar je lacht.

Pas de afgelopen tijd realiseer ik me hoe vaak contact met anderen normaal gesproken bestaat uit een glimlachje. In de supermarkt, als ik een beetje onhandig met mijn wagentje bezig ben en iemand voor de voeten loop: even een klein lachje naar elkaar. Een lachje naar het meisje van de broodafdeling, dat heeft gekeken of er nog chocoladecroissants zijn. Een lachje naar de meneer van de boekhandel, die op de fiets de boeken heeft gebracht die Han had besteld. Dat was ooit de gewoonste zaak van de wereld. Maar nu niet meer. Boven een mondkapje zeggen ogen maar weinig. We lopen rond als zombies. In de krant lees ik over huidhonger. Het verlangen om weer iemand te mogen aanraken, knuffelen. Of zoals Wil het noemt: huggen.

Verder

lezen?

Dit is een Premium-artikel. In Libelle Premium vind je onze beste artikelen en video’s. Probeer nu 2 weken gratis!

€2,99

per maand

of Inloggen

Meer van Anne-Wil

Alles van Anne-Wil