Zoek binnen:

Dagboek Maud 42: “Ik voel me schuldig omdat ik mama ‘wegdoe'”

Premium

Dagboek Maud 42: “Ik voel me schuldig omdat ik mama ‘wegdoe'”

Maud en Juliet hebben samen met hun moeder een rondleiding gehad in het verzorgingshuis waar onverwacht een plek voor haar is vrijgekomen.

“Dat uitzicht, die sfeer… En die medewerkster, Loretta, is een topmens”, babbel ik tegen Koen. “Ja, het was echt best leuk!” “Je weet dat je dat al vijf keer gezegd hebt, hè?”, reageert hij droog terwijl hij de vis die hij zelf gevangen heeft aan het fileren is. Hij heeft gelijk. Ik probeer vooral mezelf ervan te overtuigen dat het in het verzorgingshuis heel leuk zal worden voor mijn moeder. Niet alleen omdat ik me schuldig voel dat ik haar ‘wegdoe’, want zo voelt het. Maar ook omdat mama de laatste dagen heel aanhankelijk is. Ze aait vaak over mijn arm en zegt “lieverd” en “mooi hoor”, alsof ze weet dat ze gaat verhuizen. Gisteren heb ik alvast wat spullen uitgezocht, want daar krijgt ze maar één kast. Ook haar eigen meubeltjes kan ze grotendeels niet meenemen. Op al die verhuisdozen regeerde ze dan weer niet. Met haar stok liep ze er zonder
commentaar omheen.

Verder

lezen?

Dit is een Premium-artikel. In Libelle Premium vind je onze beste artikelen en video’s. Probeer nu 2 weken gratis!

€2,99

per maand

of Inloggen