Zoek binnen:

Joty zat als kind in een jappenkamp: “Ik heb er geleerd om niet te huilen”

Premium

Joty zat als kind in een jappenkamp: “Ik heb er geleerd om niet te huilen”

Joty ter Kulve-van Os (1927) uit Wassenaar zat tijdens de Tweede Wereldoorlog in een jappenkamp in Nederlands-Indië. “De slakken waren zo vies en slijmerig. Maar je at ze, want je had honger.”

Een prachtige jonge vrouw staat tegen de reling van een schip en kijkt opzij. Ze heeft stralend witte tanden, om haar mond een lach. “Ik noem dit mijn vrijheidsfoto”, zegt Joty. “Ik was op weg naar Nederland. Aan boord was een legerfotograaf en die vroeg of ik wilde poseren. Tijdens deze reis nam ik me voor: ik laat me nooit meer opsluiten en ga vanaf nu alleen maar genieten. Verwachtingen had ik niet, ik zou wel zien. Ik had het jappenkamp en de Bersiap overleefd, wat kon mij nog gebeuren?”

En toen, jaren later, brak de coronacrisis uit. “Daardoor beleefde ik alles opnieuw. Weer dat opgesloten gevoel. Het voelde alsof ik stikte. Na de oorlog had ik jarenlang elke nacht dezelfde droom: ik viel in een put en kon er niet meer uit. Die droom kwam terug, elke nacht. Toen heb ik mezelf aangepakt en gezegd: waar leef ik nog voor? Ik heb nog één taak: zorgen voor mijn kinderen en kleinkinderen en blijven strijden voor een wereld zonder oorlog en onderdrukking. Juist nu. Want dat heb ik altijd gedaan.”

Met een Libelle-account kun je gratis 3 Premium-artikelen per maand lezen.

Een gratis account maak je binnen 1 minuut aan

of inloggen

Dit is een Premium-artikel.
Met een Libelle-account kun je 3 gratis Premium-artikelen per maand lezen

of INLOGGEN

Dit is een Premium-artikel.
Met een Libelle-account kun je 3 gratis Premium-artikelen per maand lezen

of INLOGGEN