Raarste ruzies Beeld Libelle
Raarste ruziesBeeld Libelle

PREMIUM

Raarste Ruzies: “Mijn buurvrouw eist dat ik mijn katten binnenhoud”

Iedere week deelt een lezeres de raarste ruzie die ze ooit heeft gehad. Dit keer vertelt Hafida (35) over haar buurvrouw, die wil dat ze haar twee katten binnen houdt: “Ze appt me een foto van iedere drol.”

Tara StokdijkLibelle

“Ongeveer een jaar geleden verhuisden mijn vriend en ik naar een nieuwe huurwoning in Den Haag. Tot die tijd hadden we altijd in appartementen gewoond. Nu kregen we eindelijk een woning met een tuintje. Wat waren we blij! Zo kon ook onze kat - die tot dan toe altijd een binnenkat was - eindelijk naar buiten.

Onze grote wens: een tweede kat

Zes weken na onze verhuizing besloten we onze kat voor het eerst naar buiten te laten. Dat ging ontzettend goed, we zagen dat het beestje er helemaal van opleefde. Een paar weken later besloten we er een tweede kat bij te nemen. Dat was altijd al een wens van ons, maar eerder vonden we onze woning er niet geschikt voor. Met een groter huis én de mogelijkheid om de beestjes naar buiten te laten, vonden wij dat de tijd rijp was.

We probeerden ze in eigen tuin te houden

We adopteerden een kat uit het asiel en ook hem lieten we na zes weken naar buiten gaan. Ons plan was om beide beestjes zoveel mogelijk in onze eigen tuin te houden, maar dat bleek onhaalbaar. We probeerden van alles: gaas onder de schutting zodat ze daar niet onderdoor konden, ijzeren punten op de schutting zodat ze daar niet overheen zouden gaan - maar niks mocht baten. De twee vindingrijke beestjes kregen het altijd weer voor elkaar om uit de tuin te ontsnappen. Ook tuigjes hebben we geprobeerd, maar die kregen we met geen mogelijkheid bij onze katten om.

De buurvrouw was niet blij

We legden ons erbij neer dat onze katten niet alleen in onze tuin bleven. Gelukkig vonden ze altijd weer de weg naar huis. Er bleek alleen al gauw iemand te zijn die hier helemaal niet blij mee was: de buurvrouw.

Geen kattenvrienden

Onze buren zijn zestigplussers en echte hondenliefhebbers. Al bij onze eerste kennismaking vroeg de buurvrouw of wij ook huisdieren hebben. Ik merkte direct dat mijn antwoord - een kat - haar niet zinde. Dat zei ze niet met veel woorden, maar het was van haar gezicht af te lezen. Toen we onze tweede kat voor het eerst naar buiten lieten, had mijn buurvrouw dat direct in de smiezen. ‘Hoeveel katten hebben jullie inmiddels?’ klonk het aan de andere kant van de schutting. Ik hoorde afkeuring in haar stem. ‘Haha, het zijn er maar twee hoor’, zei ik om de boel te sussen, maar er kon geen lachje vanaf.

Appjes werden steeds pittiger

Sindsdien zijn de klachten begonnen. Het startte met een appje: ‘Je katten poepen in mijn tuin’, met bijgevoegd een foto van een drolletje tussen haar viooltjes. Gelijk ging ik met mijn vriend in conclaaf: hoe konden we voorkomen dat onze katten dit deden? We besloten een extra kattenbak aan te schaffen. Het hielp niet. De appjes van de buurvrouw bleven komen. Elk poepje legde ze vast. De toon van de bijgevoegde tekstjes werd steeds bozer. We besloten een van de kattenbakken naar onze tuin te verplaatsen, maar ook dat mocht niet baten.

Op hoge poten aan de deur

Op een dag was de buurvrouw het helemaal zat. Op hoge poten belde ze bij ons aan. ‘Mijn hele tuin wordt continu ondergescheten’, vertelde ze ons kwaad. Het stinkt, ziet er smerig uit en er wordt ook weleens een bloemetje platgestampt, liet ze weten. ‘Ik kan zo niet van mijn tuin genieten’, brieste ze. Aan haar stem hoorde ik dat het haar heel hoog zat.

Wat kunnen we doen?

Rustig legde ik haar uit wat ik allemaal geprobeerd had om het probleem te verhelpen. Ik vertelde over de maatregelen die we hadden getroffen om de katten in onze eigen tuin te houden, maar dat dit niet mocht baten. Dat we een extra kattenbak hadden aangeschaft, maar dat ook dat niet hielp. ‘Wat kunnen we nog meer doen?’ vroeg ik haar. Dat wist ze wel: ‘Ze binnenhouden!’

Ze wil een klacht indienen

Het was geen vriendelijk verzoek, maar een eis. De buurvrouw wil katten nooit meer buiten zien. Anders dient ze een klacht in bij onze verhuurder. Volgens haar gaat het namelijk ten koste van haar woongenot. Natuurlijk heb ik begrip voor de buurvrouw. Toch zit ik behoorlijk met een dilemma. Ik vind het namelijk ontzettend zielig voor mijn katten als ze nooit meer naar buiten kunnen. Ik merk dat het ze helemaal geen goed doet om samen de hele dag binnen te zitten. Daar is het huis eigenlijk te klein voor, ze kunnen hun ei niet kwijt.

Tussen twee vuren

Mijn vriend vindt het verzoek van de buurvrouw grote onzin: ‘Zij heeft helemaal niks over onze katten te zeggen. Volgens ons huurcontract mag het. Wij zeggen toch ook niks over haar honden?’ Natuurlijk heeft hij wel gelijk, maar hij is niet degene die met al haar boze appjes moet dealen. Ik heb het gevoel dat ik tussen twee vuren in sta. En een oplossing? Die heb ik nog steeds niet bedacht.”

Jouw raarste ruzie

Heb jij ook zo’n verhaal? Vertel ons over jouw raarste ruzie door onderstaand formulier in te vullen en wie weet verschijnt het binnenkort op Libelle.nl. We vragen je om het verhaal zo uitgebreid mogelijk te vertellen. Het mag uiteraard anoniem.

Op alle verhalen van Libelle rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven. Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@libelle.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden