Raarste ruzies Beeld Libelle
Raarste ruziesBeeld Libelle

PREMIUM

Raarste Ruzies: “Mijn schoonmoeder wil bij mijn bevalling zijn, maar dat zie ik niet zitten”

Iedere week deelt een lezeres de raarste ruzie die ze ooit heeft gehad. Dit keer vertelt Nadien (34) over haar schoonmoeder die per se bij haar bevalling wil zijn: “Mijn moeder mag er wél bij zijn en dat kan ze niet hebben.”

Tara StokdijkLibelle

“Mijn vriend Joran en ik verwachten eind van de zomer ons eerste kindje. Al vroeg in de zwangerschap liet ik weten dat ik mijn moeder graag bij de bevalling wil hebben. Mijn moeder en ik zijn erg close én ze heeft zelf vier kinderen gebaard. Zo’n ervaringsdeskundige erbij hebben vind ik een heel prettig idee.

Schoonmoeder wil er ook bij zijn

Toen mijn vriend kort na die beslissing bij zijn moeder op visite was, hadden ze gesprekken over mijn zwangerschapskwalen, de babykamer en - jawel - de bevalling. Tussen neus en lippen door vertelde mijn vriend dat mijn moeder bij de bevalling zou zijn.

“O, en mag ik daar dan ook bij zijn? Het is ook mijn kleinkind”, reageerde ze. Enthousiast vertelde ze mijn vriend hoe bijzonder ze het zou vinden. Hij liet haar weten dat die beslissing aan mij was.

Ik zie het niet zitten

Toen hij me vertelde over de wens van mijn schoonmoeder, gingen mijn nekharen overeind staren. “Sorry hoor, maar dat zie ik niet echt zitten”, zei ik tegen hem. Hij begreep het. Ik heb een goede relatie met mijn schoonmoeder, maar ik ben niet zo close met haar als met mijn eigen moeder. Mijn vriend heeft wel een hele warme band met zijn moeder, maar begrijpt dat de bevalling vooral een intiem moment voor mij is en dat ik me er prettig bij moet voelen.

Onbegrip als reactie

Dat begrip kreeg ik van mijn schoonmoeder zelf helaas niet. Toen ze de week erop bij ons thuis kwam, begon ze er meteen over. “Ik hoorde dat jouw moeder bij de bevalling mag zijn, geldt dat ook voor mij?” Ik vond het behoorlijk ongemakkelijk om te zeggen dat ik dat liever niet wilde.

“Ik wil het liever bij Joran en mijn moeder houden”, zei ik kort maar krachtig. Ik lachte er vriendelijk bij. Bij mijn schoonmoeder kon er geen lachje van af. “O, maar het is toch ook mijn kleinkind?” was haar tegenargument.

Hoorde zij dan niet bij de intieme kring?

Ik zei haar dat ze na de geboorte meteen mocht komen, maar dat ik de bevalling zelf een erg intiem moment vond. “Jammer, ik dacht dat ik wel bij jullie intieme kring hoorde”, mompelde ze. Ik besloot niks meer te zeggen.

De sneren hielden aan

Helaas liet ze het er niet bij. Keer op keer moest ik haar sneren over de bevalling aanhoren. “Toch raar dat maar één van de twee oma's de bevalling gaat meemaken”, zei ze dan bijvoorbeeld. Of: “Dat komt wel weer na je bevalling... waar ik jammer genoeg niet bij mag zijn.”

Iedere keer zat ik me ontzettend op te vreten, maar ik zei niks. Dat vond ik een behoorlijke prestatie van mezelf, aangezien de hormonen door mijn lijf gierden.

Daar kwamen de tranen

Tot ik er na de zoveelste opmerking hélemaal klaar mee was. “Ik vind het erg jammer dat je geen begrip hebt voor mijn keuze”, floepte ik eruit. Mijn vriend deed er nog een schepje bovenop: “Ja mam, nu moet je er eens over ophouden.” Daar schrok mijn schoonmoeder behoorlijk van. Sterker nog: ze barstte in tranen uit.

“Ik vind het gewoon zó jammer”, snikte ze met flink wat krokodillentranen. Die had ik niet zien aankomen. Ik wist even niet hoe ik moest reageren, maar mijn vriend trok zich niks aan van de tranen en zei hard: “Het is Nadiens bevalling, zij bepaalt hoe ze het hebben wil, het gaat even niet om jou.”

Ze voelde zich een buitenstaander

“Ik vind het gewoon pijnlijk om te merken dat Nadien zich blijkbaar helemaal niet close met mij voelt. Alsof ik een vreemde ben. Een buitenstaander”, huilde ze. Op dat moment namen mijn hormonen me over en begon ik ook te snikken. “Ik ben er nu echt klaar mee”, zei ik en ik stampte naar boven.

Nerveus voor de bevalling

Daar bleef ik zitten tot ik haar de deur uit hoorde gaan. Inmiddels heb ik mijn schoonmoeder alweer meerdere keren gezien, maar we hebben het nooit meer over de bevalling. Ik ben in ieder geval blij dat ik niet heb toegegeven. Ik ben flink nerveus over de naderende bevalling en zou dat nog meer zijn als ik wist dat ik mijn schoonmoeder de hele tijd om me heen zou hebben. Het is echt beter zo.”

Jouw raarste ruzie

Heb jij ook zo’n verhaal? Vertel ons over jouw raarste ruzie door onderstaand formulier in te vullen en wie weet verschijnt het binnenkort op Libelle.nl. We vragen je om het verhaal zo uitgebreid mogelijk te vertellen. Het mag uiteraard anoniem.

Op alle verhalen van Libelle rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven. Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@libelle.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden