Raarste ruzies Beeld Libelle
Raarste ruziesBeeld Libelle

PREMIUM

Raarste Ruzies: “Mijn stiefmoeder kijkt neer op mijn beroep als juf”

Iedere week deelt een lezeres de raarste ruzie die ze ooit heeft gehad. Dit keer vertelt Dilara (34): “De vriendin van mijn vader denkt dat ik als juf heel de dag aan het knutselen ben.”

Tara StokdijkLibelle

“Nadat ik al een aantal jaren ongelukkig was met mijn kantoorbaan in de IT, besloot ik voor een carrièreswitch te gaan. Ik wilde juf worden. Ik ben gek op kinderen en het onderwijs heeft me daarom altijd al getrokken. In twee jaar tijd lukte het me om de PABO versneld af te ronden. In eerste instantie was ik ontzettend gelukkig met mijn keuze. Ik kwam al tijdens mijn studie voor de klas te staan en dat beviel goed. Ik voelde me er op mijn plek, ook al merkte ik direct dat het ontzettend hard werken is. Natuurlijk wist ik wel dat dat zo zou zijn, je hoort immers veel over lerarentekorten en propvolle klassen. Ik was dan ook niet verbaasd toen ik in mijn eentje verantwoordelijk werd voor zo'n propvolle klas. Maar hoe ontzettend slopend de dagen voor de klas konden zijn, dat had ik onderschat.

Burn-out

Vlak voor vorig schooljaar kreeg ik te horen dat ik overgeplaatst werd naar groep 5/6. Over de klas die ik zou krijgen, had ik al veel verhalen gehoord. Op z’n zachtst gezegd: geen makkelijke klas. Er zitten meerdere kinderen in die eigenlijk extra aandacht nodig hebben, maar niet zomaar terecht kunnen in speciaal onderwijs. Als ik heel eerlijk ben, wist ik toen al dat ik het niet zag zitten om verantwoordelijk te worden voor deze klas. Ik liep op dat moment namelijk al op mijn tandvlees. Toch ben ik doorgegaan en negeerde op den duur allerlei signalen van mijn lichaam. Van slapeloosheid tot haaruitval. Lang verhaal kort: twee maanden na de start van het schooljaar kwam ik in een burn-out terecht.

Stiefmoeder

Het was een ontzettend nare periode, waar ik gelukkig met de steun van mijn lieve vrienden en familie uit ben gekomen. Er is alleen één persoon van wie ik geen steun hoefde te verwachten: de vriendin van mijn vader. Zij is al bijna twintig jaar samen met mijn vader, maar we zijn nooit close geweest. We staan gewoon heel anders in het leven. Sinds ik niet meer thuis woon, zie ik haar alleen als ik mijn vader zie. Dan praten we enkel over koetjes en kalfjes. Dat ze wel degelijk een sterke mening heeft over mijn levenskeuzes hoor ik niet van haar zelf, maar vaker van mijn vader. Zo bleek ze ook haar woordje klaar te hebben over mijn burn-out.

Heel de dag aan het knutselen

“Magda vraagt steeds of je alweer aan het werk bent. Ze begrijpt het concept burn-out niet zo goed”, liet mijn vader eens vallen. Toen ik doorvroeg, liet hij weten: “Ze snapt niet waarom het werken als juf zo zwaar is. Ze denkt dat je alleen maar heel de dag aan het knutselen bent.” Ik geloofde mijn oren niet! Ik heb ze zo vaak verteld over de lange dagen die ik maakte, voor welke lastige kwesties ik heb gestaan en hoe moeilijk oudergesprekken soms zijn. Het leek wel alsof ze daar nooit naar geluisterd heeft.

Afstand

Ik was op dat moment goed op weg met mijn herstel, maar deze opmerking zette me weer drie stappen achteruit. Nachten lag ik ervan wakker. Het raakte me zo diep. Ik geef iedere dag zoveel van mezelf voor dit mooie, maar ontzettend zware beroep. Hoe kun je daar zo kleinerend over spreken? In die periode leerde ik dat je negatieve invloeden zoveel mogelijk uit je leven moet bannen, ook als dat mensen zijn. Daarom liet ik aan mijn vader weten dat ik Magda niet meer wilde zien tot ik hersteld was. Ik besef me nu dat ik mijn vader hiermee in een moeilijke positie zette, hij was immers de boodschapper. Magda begreep het niet en vond dat ik overdreef. Maar ik stond achter mijn keuze.

Weerzien

Ruim een half jaar heb ik haar niet gezien. Inmiddels gaat het beter met me en ben ik weer aan het werk. Tijdens een aantal familiebijeenkomsten heb ik Magda weer gezien. Toch merk ik dat haar opmerking nog steeds aan me knaagt. ‘Jij denkt toch maar dat ik heel de dag zit te knutselen’, denk ik stiekem wanneer Magda aan me vraagt hoe het nu op het werk gaat. Ik weet niet of ik dat ooit kan loslaten.”

Jouw raarste ruzie

Heb jij ook zo’n verhaal? Vertel ons over jouw raarste ruzie door onderstaand formulier in te vullen en wie weet verschijnt het binnenkort op Libelle.nl. We vragen je om het verhaal zo uitgebreid mogelijk te vertellen. Het mag uiteraard anoniem.

null Beeld

Hoera, Libelle is genomineerd voor Website van het jaar. Winnen kan alleen met jouw hulp! Vind jij Libelle ook zo fijn? Stem dan snel. Je maakt dan ook nog eens kans op hele mooie prijzen.

Op alle verhalen van Libelle rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven. Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@libelle.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden