Charlotte: “Het was als de zomerliefde tussen Danny en Sandy uit ‘Grease’”

Oude liefde roest niet Beeld Libelle
Oude liefde roest nietBeeld Libelle

In deze derde aflevering van de nieuwe serie Oude liefde roest niet: zoete herinneringen aan het begin van de verliefdheid tussen twee compleet verschillende mensen, tijdens die schoolreis in Berlijn.

Charlotte HoogendoornLibelle

Mijn liefde voor hem begon onopzettelijk en onschuldig. In de eerste dagen van ons contact op LinkedIn, 43 jaar na toen, maakten we elkaar meteen duidelijk dat we gelukkig waren met het leven dat we leidden.

Dat is een opluchting, want daardoor voel ik de ruimte om bij te praten zonder op eieren te lopen en vermoeiend gedoe over hoe je elkaars bedoelingen moet interpreteren. Ik heb na de dood van mijn vadertje behoefte aan nestgeur, aan de vertrouwde sfeer van mijn vroegere omgeving.

We hebben het in het begin niet over toen. We blijven bij het nu, bij het dorp waar hij nog woont en ik niet meer, bij onze kinderen, bij werk. Na twee weken doen we die deur naar vroeger toch open en dalen aarzelend het trappetje af naar 4VWO, naar Berlijn waar we, ondanks onoverbrugbare verschillen, verliefd werden. Ik hoorde bij de ‘kakkers’, hij was een ‘alto’.

[LinkedIn]

Hij: Volgens mij was jij niet echt een kakker. Ik kan me niet herinneren dat ik jou ooit heb gezien met een trui pseudo-nonchalant om je schouders geknoopt.

Ik: Ik was de dromer van mijn groep, met lange krullen, vaak op blote voeten en in Laura Ashley-jurken, maar ik was niet alternatief genoeg en veel te gevoelig voor gezag om bij jullie alto’s te horen.

Hij: Ik herinner me je op blote voeten. Mijn vrienden en ik waren zo links mogelijk, liefst anarchistisch. We waren tegen de gevestigde norm, ook al zagen we soms goede dingen in die norm. Maar omdat het de norm was, moesten we wel tegen zijn.

We kwamen bij elkaar in de klas toen hij bleef zitten in de vierde. Hij zat meestal rechts achterin, ik in de middelste rij. We gingen niet met elkaar om. Een beetje contact was er soms met wiskunde, waar hij achter me zat en me plaagde met mijn lange krullen, de blote voeten en dat ik niets van sommen snapte.

Dat ik op school bij de kakkers hoorde en hij bij de alto’s, dat ik in de dorpsdisco danste op Donna Summer en hij met zijn vrienden in het café zwijgend naar Deep Purple luisterde, dat ik uit een lommerrijke laan met vrijstaande huizen kwam en hij uit een nieuwbouwwijk met nummers in plaats van straatnamen, dat ik een Gooische R had en hij een Utrechtse tongval, dat ik tenniste en hockeyde bij ballotageclubs en hij bowlingkampioen was, dat ik het ban-de-bom teken met paarse en roze lovertjes uit een daad van romantiek op mijn tas had geborduurd, terwijl hij echt naar vredesdemonstraties ging, dat waren de onoverbrugbare verschillen. Maar in dat vrije Berlijn vielen die weg. Daar, voor het eerst los van thuis, los van regels, los van wat van ons werd verwacht, vonden we elkaar.

[LinkedIn]

Ik: Hoe was ik eigenlijk?

Hij: Jij was nieuwsgierig en ontzettend mooi.

In Berlijn waren we vier dagen onafscheidelijk. Hand in hand, ik in dat legerjackje van hem, zwierven we door die rauwe en verdeelde stad langs de Brandenburger Tor, de Gedächtniskirche, Slot Charlottenburg, de Muur met uitkijkplateaus waardoor je van West naar Oost kon kijken en Checkpoint Charlie waar we stil waren omdat het zo angstwekkend was. ’s Avonds ontsnapten we aan onze leraren Duits - twee oude mannen die zo hun best deden, maar vergaten hoe je bent als je ver van huis verliefd wordt - en in kleine cafeetjes zoenden we en praatten eindeloos over hoe wij de wereld zagen.

Het was als de zomerliefde tussen Danny en Sandy uit Grease, de film die ik met mijn zus in de bioscoop zag, waarna we de elpee grijs draaiden en Hopelessly devoted to you keer op keer meebrulden. Na vier dagen gingen we terug naar huis. En net als in de film werden de verschillen daar weer onoverbrugbaar. Waar we in Berlijn in vrijheid verliefd werden, won bij mij thuis de burgerlijkheid.

Charlotte Hoogendoorn (59) is hoofdredacteur van Koffietijd, twaalf jaar geleden gescheiden en woont met haar dochter (18) in de Amsterdamse Watergraafsmeer, als ze tot over haar oren verliefd wordt op haar eerste liefde van 43 jaar geleden. Hierover schrijft ze in haar wekelijkse serie op Libelle.nl.

Op alle verhalen van Libelle rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven. Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@libelle.nl.
© 2023 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden