null Beeld

PREMIUM

Dagboek Koen: “Die heeft een geheime affaire, dacht ik”

Koen zet een belangrijke stap in zijn relatie met Loretta. Hij neemt afscheid van het snelweghotel waar hij heel wat mannen heeft zien komen en gaan.

Redactie

De kogel is door de kerk: ik ga bij Loretta wonen. Het slaat echt nergens meer op om nog langer mijn hotelkamer aan te houden. Niet alleen omdat het geld kost, terwijl ik er nog nauwelijks ben, maar ook omdat het sneu is.

Geheime affaire

Ik heb al heel wat mannen zien komen en gaan. Soms om seks te hebben met hun maîtresse, soms nadat ze door hun vrouw uit huis waren gegooid. Een paar keer was het één direct een gevolg van het ander. Dan zijn er de eenzame vertegenwoordigers. Het meest sneue tot nu toe was de man die ik met zijn vrouw hoorde bellen: ‘Ja, schat, het is lekker weer in Madrid. Heerlijk. Je kent het: saaie vergaderingen, maar vanavond gaan we lekker even eten met wat collega’s… Ja, ik zal er op letten. Ja, dat heb ik gedaan voor ik wegging. Nee, daar ben ik niet bang voor. Ja, dat zal ik doen als ik terug ben. Ja, schat, dat weet ik. Goed, dat je het zegt. Ja, nee, ja, nee. Ik moet nu echt ophangen, ze roepen me.’

Ik dacht, daar heb je er weer een met een geheime affaire. Maar toen ik die man een paar avonden achter elkaar in zijn eentje in het restaurant zag zitten, kon ik het niet laten. Ik ging naar hem toe en heb hem een biertje aangeboden. Na het tweede rondje heb ik het hem op de man af gevraagd: “Waarom doe jij alsof je in Madrid zit voor je werk, terwijl je hier in dit snelweghotel zit?”

Getetter

Hij ontweek even mijn blik, schudde zijn hoofd, en zei toen: “Ik kan er gewoon soms niet meer tegen. Dat getetter de hele dag aan mijn oor. Alles wat ik moet doen en niet moet doen, alles waar ik aan moet denken, en wat ik volgens haar vergeten ben.” Hij haalde zijn schouders op. “Ik doe dit een keer in de lente en een keer in de herfst, al vijf jaar lang. Kijk, ik hou van mijn vrouw, ik wil niet bij haar weg, maar soms heb ik gewoon wat tijd en ruimte voor mezelf nodig.”

Vluchten

“Nu maar hopen dat je niet twee keer per jaar het huis wilt ontvluchten”, zeg ik tegen Loretta als we mijn laatste tas naar boven hebben gedragen.

“Ik denk dat jij mij eerder wilt ontvluchten”, zegt ze met een stalend gezicht. “Maar laten we wel afspreken, dat als dat het geval is, dat je niet zegt dat je in Madrid zit. Goed?”

“In Praag?”, plaag ik haar.

“Nee, gewoon waar je dan zit: naast de snelweg bijvoorbeeld.”

Benieuwd wat hieraan vooraf ging? Dat lees je hier
De ex-vrouw van Koen heeft ook een dagboek, dat lees je
hier

Meer over

Op alle verhalen van Libelle rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven. Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@libelle.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden