null Beeld

Dagboek Koen: “Ik schiet onverwacht vol, maar knipper mijn emotie snel weg”

Koen is bij Loretta ingetrokken. De spullen die hij daar uit zijn verhuisdozen haalt, raken plotseling een gevoelige snaar.

Ik moest een keer beginnen met het opruimen van de verhuisdozen. Sinds Maud me had gedwongen ze op te halen, stonden ze opgestapeld in de gang en Loretta herinnerde mij er elke dag aan om ze weg te halen, de laatste dagen met steeds meer nadruk. Hoe erg haar irritatie was bleek pas toen ze gisteren zei: “Koen, als je het dit weekend niet doet flikker ik ze het raam uit.”

Waarde

Nou, daar ga ik dan. In de eerste twee dozen vind ik oude administratie die ik bijna integraal kan weggooien. Dan volgt er een doos met allemaal herinneringen en prijzen die ik gewonnen heb bij zeilwedstrijden. Nu wordt het al lastiger om te bepalen wat er weg kan. Loretta die over mijn schouder meekijkt is heel nuchter: “Als het waarde heeft bewaar je het, ook als je het niet meer wilt, dan kun je het misschien verkopen op Marktplaats, maar bij emotionele waarde zeg ik: weg ermee. Je wist niet eens dat je het nog had.” Ze heeft gelijk, wat moet ik met een plastic beker of een vaantje. De foto’s van die momenten zijn veel belangrijker. Weer gooi ik bijna alles weg.

In de volgende dozen zitten oude kleren. “Weg, weg!”, roept Loretta, “ik wil geen motten in mijn huis.” Als ik een zeiljack waar ik ooit een godsvermogen voor betaald heb wil houden kijkt ze me schamper aan. “Omdat je geen goed zeiljack hebt?”

“Oké, dan ook maar weg ermee!”

“Ho wacht”, zegt Loretta nu streng. “De goede kleding breng je naar de kringloop, dan heeft iemand anders er nog wat aan.”

Sentimenteel

Ik open de laatste doos en vind tekeningen van toen de kinderen klein waren. ‘Voor de liefste papa van de wereld’, staat erboven. Of enkel ‘voor papa Koen’. Ik schiet onverwacht vol, maar knipper mijn emotie snel weg. Ik wil niet dat Loretta weet dat ik een sentimentele oude gek aan het worden ben. “Ook maar weg, toch?”, zeg ik als ik me herpakt heb.

“Denk daar nog even over na, schat. Wel zou ik het fijn vinden als je de rest alvast kunt afvoeren, dat ruimt lekker op. O, en wil je meteen boodschappen doen?”

Als ik na het milieuplein, de kringloopwinkel en de supermarkt eindelijk weer thuiskom, vind ik een ordner op tafel. ‘Voor Koen’ staat erop. Als ik hem opensla zie ik dat alle kindertekeningen in plastic mapjes zitten, gesorteerd op datum en op wie de tekeningen gemaakt heeft, Julian of Rosa. “Bij emotionele waarde weg toch?”, zeg ik tegen Loretta die de keuken in komt lopen.

“Behalve als het om de kinderen gaat”, zegt ze glimlachend.

Benieuwd wat hieraan vooraf ging? Dat lees je hier.
De ex-vrouw van Koen heeft ook een dagboek, dat lees je hier.

Meer over

Op alle verhalen van Libelle rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven. Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@libelle.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden