Koen L35 Beeld Libelle
Koen L35Beeld Libelle

Dagboek Koen: “Ik wil weglopen bij Lot, maar die man houdt me tegen”

Koen heeft onbedoeld zijn zoon Julian heel erg beledigd. Wat heeft hij fout gedaan?

Koen

Nu neemt Julian dus niet meer op. Ik had de neiging om Maud te bellen om te vragen of zij even kon uitleggen dat ik het heus niet zo bedoeld had, maar dat vond Loretta geen goed idee. “Daar maak je het alleen maar erger mee.” Toch vreet het aan me want mijn bloeddruk schiet weer omhoog van dit soort kleinigheden. Dus om nou halsoverkop naar Maastricht te rijden om de boel recht te trekken, is geen goed plan. Laat het maar even.

Wandelclub

Ik heb het ook druk genoeg momenteel want na die antistress-wandelingen kreeg ik het idee om ook antistress-boottochten te gaan organiseren. Ik doe dat samen met die wandelclub. Voor vrouwen worden heel veel van dit soort retraite weekenden georganiseerd, maar voor mannen nog niet. Ik wil daarmee niet de softe kant op met meditatiesessies ofzo, maar gewoon beetje aan de zeilen trekken, leren over de krachten van de natuur, uitkijken over de horizon, en ’s avonds een beetje kokkerellen met een goed glas wijn.

Loretta vindt het ook een fantastisch idee. Wij hangen door haar wisselende werkuren ook niet zo aan de weekenden, dus prima geregeld. Aanstaande vrijdag ga ik voor het eerst met een groep op pad. Heel benieuwd. Maar vooralsnog ben ik druk met de voorbereidingen.

Lot

In de groothandel waar ik mijn inkopen doe, loop ik onverwachts Lot tegen het lijf. Ze duwt een kinderwagen vooruit en naast haar loopt een grote vent die ik vaag uit de haven ken. Als ik beter had opgelet had ik haar nog kunnen ontwijken, maar nu lukt dat niet meer. “Hee, je bent bevallen! Gefeliciteerd.”

“Bedankt”, zegt Lot afgemeten. Ik wissel een snelle blik met de boom van een kerel, die kennelijk haar nieuwe vriend is. “Ik moet weer door. Veel plezier samen.” Ik wil weglopen maar de man houdt me tegen. “Dat je niet eens de beleefdheid hebt om even in de kinderwagen te kijken”, zegt hij. Lot stoot hem aan. Ik vermoed om duidelijk te maken dat hij geen problemen moet maken.

Ik doe of ik in de wagen kijk en zeg: “Prachtig kind. Nogmaals gefeliciteerd.”

“Is dat het enige wat je kunt zeggen als je je zoon voor het eerst ziet?” snuift hij. “Ho ho, ik denk dat er hier sprake is van een misverstand. Lot kun jij het hem uitleggen?” Ik probeer nu echt weg te komen, maar achter me staat iemand met een kar en voor me verspert die vent me de weg. “Een misverstand, dat dacht ik niet, eikel!” Pas dan kijk ik goed in de kinderwagen, en ik schrik me kapot…

Benieuwd wat hieraan vooraf ging? Dat lees je hier

Op alle verhalen van Libelle rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven. Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@libelle.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden