Koen Beeld Libelle
KoenBeeld Libelle

Dagboek Koen: “Loretta brengt kanten bij me naar boven die ik niet eerder van mezelf kende”

De paniekaanval die Koen heeft gehad, hakte er behoorlijk in. De dokter adviseert hem rust, maar Koen kan niet relaxen: waar komt die stress dan toch vandaan?

Koen

We zijn een paar dagen gaan varen, met mijn kleine motorjacht, en zijn net voor anker gegaan voor Pampus. Loretta zit tegenover me met een glas wijn, de avondzon maakt haar nog mooier dan ze al is. Haar donkere huid krijgt een gouden gloed, haar zwarte haar met hier en daar zilveren lijntjes, zijn als de schittering van het water. Ik zou er bijna een gedicht over willen schrijven, zo blij en dankbaar ben ik dat ik haar heb gevonden.

Maud

Van huis uit ben ik totaal niet romantisch, dat zei Maud ook altijd – heb je haar weer – maar Loretta brengt kanten bij me naar boven die ik niet eerder kende. Ook mindere, zoals dat hyperventileren en zweetaanvallen… Toen Maud laatst onverwacht in de haven kwam, voelde ik precies wat er gebeurde. In plaats van tegen haar te zeggen: “Praat jij eens even op een normale toon tegen mij”, of te zeggen: “Waar bemoei jij je mee, hou je mond!” bleef ik mijn eigen rustige ik terwijl ik me vanbinnen zat op te vreten.

Dat is wat ik natuurlijk jaren heb gedaan. Maud is een vrouw en volgens haar theorie kunnen die kwaad worden wanneer ze maar willen, gaan huilen als het uitkomt, of je onverwacht uitlachen. Hoe dat voor mij als man is, doet er niet toe. Mannen zijn altijd stabiel, hebben een dikke huid en kunnen die overgevoeligheid van vrouwen prima handelen omdat ze zelf nauwelijks iets voelen. Maar wat mij betreft gaat die vlieger niet meer op.

Lekker wijf

“Wat lach je?” vraagt Loretta. “Ik moet denken aan mijn laatste stresswandeling. Zegt zo’n geitenwollensok tegen me: hoe ga jij om met je veranderde libido?” Waarop ik zeg: “Gewoon een lekker wijf nemen, maat.” Waarop die man zegt: “Ja, maar waar vind je die?” Dus ik zeg: “Die van mij heb ik uit het verzorgingstehuis.” Je had ze moeten zien kijken.

Als we uitgelachen zijn kijkt Loretta me intens aan. “Ben je ook wel eens wat minder stoer in die groep?”

“Als je het echt wil weten”, zeg ik. “Diezelfde man zegt even later tegen me: ‘Maar ben je dan niet bang dat als je zo’n lekker wijf hebt, dat je haar weer kwijtraakt?’ En ja, toen…” Ik kan mijn zin niet afmaken door de plotselinge brok in mijn keel. Loretta omarmt me. “Lieverd toch! Je hoeft toch niet bang te zijn dat je mij kwijtraakt.”

Meer over

Op alle verhalen van Libelle rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven. Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@libelle.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden