null Beeld

Dagboek Koen: “‘Met jou samenwonen valt me soms zwaar’, zegt Loretta”

Pakjesavond is vroeg bij Koen en Loretta. Samen met zijn en haar kinderen pakken ze cadeaus uit en lezen ze sinterklaasgedichten voor. Eén gedicht valt compleet verkeerd en mondt uit in een discussie...

Het is aardig vol in Loretta’s huis, met haar dochter met haar gezin, en mijn kinderen. Ik was verbaasd dat zowel Julian als Rosa meteen zeiden: ‘Ja hoor ik kom wel, leuk.’ Dus ja, toen moest ik toch ook als een gek gaan dichten, wat me zo slecht afging dat ik de hulp van een online dichtpiet heb ingeroepen.

Sinterklaasgedicht vol kritiek

De kleindochter van Loretta pakt weer een pakje van de stapel die eindelijk begint te slinken. “Voor Koen!”, leest ze.

“O, wat spannend”, zeg ik tegen de kleine meid die me met glimoogjes aankijkt.

Ik haal eerst de brief uit de envelop. Ik weet inmiddels dat dat de juiste volgorde is, nadat ik bij het eerste pakje meteen het cadeaupapier eraf scheurde. “Beste Koen”, begin ik te lezen. “De Sint heeft het maar met Loretta te doen. Zo’n nieuwe huisbewoner die steeds smeekt om een zoen…” Iedereen lacht. “Die altijd maar meer aandacht wil dan er past in de tijd, en nooit eens zegt dat het hem spijt. Dat hij rommel maakt in haar kleine huis, en slechte grappen maakt over ‘daar loopt een muis’.”

“Serieus pap?”, zegt Julian.

“Dat heb ik maar één keer gedaan hoor”, verdedig ik me.

“Verder lezen!”, zegt Loretta streng.

Ik pak het papier weer op. “Koen heeft ook hele rare kuren. Zo wil hij met haar sporten in de meest nachtelijke uren.” Wederom hilariteit onder de toehoorders. “Of hij wil haar ontvoeren op een piratenboot, of met haar kanoën in een oude sloot…”

Het gedicht gaat nog wel even door, en ik moet toegevend dat Loretta goed kan dichten, maar wat ze schrijft vind ik bloedirritant. Ik weet dat het bedoeld is als grap, maar sommige dingen zijn gewoon niet leuk. Zoals een gedicht schrijven met alleen maar kritiek op mij.

Flauw

Als het ‘heerlijke avondje’ is afgelopen en iedereen naar huis is, vraagt ze of ik het leuk vond. Het lukt me niet om nog langer de schijn op te houden. “Kon het wat minder met dat gedicht?”

“Jeetje Koen, je kunt toch wel tegen een grapje. Trouwens, jij had je er ook makkelijk vanaf gemaakt met die standaard gedichten. Heel flauw om zo weinig moeite te doen.”

“Flauw?!” Plotseling ontplof ik. “Als ik naga wat jij allemaal flauw, dom en irritant aan mij vindt, dan vraag ik me serieus af wat ik hier doe.”

“Je neemt het wel erg zwaar op”, zegt ze bagatelliserend.

“Nee, dat doe ik niet. Als ik een probleem heb zeg ik het gewoon tegen je. Als jij een probleem hebt, verpak je het in sneren en sinterklaasgedichten. Zo gaan we toch niet met elkaar om?”

Dan laat Loretta haar schouders zakken en verdwijnt de glimlach van haar gezicht. “Je hebt gelijk, het samenwonen valt me soms zwaar. Alsof jij een indringer bent in mijn space… En dat spijt me, Koen.”

Benieuwd wat hieraan vooraf ging? Dat lees je hier.

Maud, de ex-vrouw van Koen, schrijft ook iedere week in haar dagboek. Haar verhalen lees je hier.

Meer over

Op alle verhalen van Libelle rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven. Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@libelle.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden