null Beeld

Dagboek van Anne-Wil: “Heeft ze wel door dat ze tot over haar oren verliefd is?”

Anne-Wil heeft twee kinderen, zes kleinkinderen, is getrouwd met Han en heeft momenteel geen werk. Eindelijk zijn haar broer Jaap en zijn vrouw Anja terug uit Spanje.

column

Vrijdag

Het is druk op de weg, we staan nu al voor de derde keer in de file. Op de achterbank ligt een groot boeket met goudkleurige chrysanten en herfstblad erin verwerkt. Ernaast een fles bubbels, want we hebben wat te vieren: Jaap en Anja zijn terug uit Spanje!

We mochten ze niet van Schiphol halen. “We komen op zo’n ongelukkige tijd aan, dat gaan we jullie niet aandoen, we nemen gewoon een taxi”, zei Jaap. Toen ik zei dat we dan de dag erop naar ze toe zouden komen, waarschuwde hij ons voor de troep. “Echt gezellig is het nog niet, daar hebben we nog even tijd voor nodig”, zei hij. “Het is altijd gezellig waar jullie zijn”, had ik geantwoord.

Ik kijk via de zijspiegel naar de auto achter ons, die telkens als we optrekken en remmen bijna in onze kofferbak rijdt. Han zegt er niets over. “Als ik me moet opwinden over elke idioot op de weg, dan zit ik binnen een week in een gesloten inrichting”, heeft hij weleens gezegd.

We praten niet veel. Ik ben met mijn gedachten bij Jaap en Anja. We hebben elkaar zo lang niet gezien, wel gesproken natuurlijk, en appjes gestuurd. Eindelijk kan ik ze weer vasthouden. Mag dat trouwens wel, iemand vasthouden? Mondkapjes hoeven niet meer, anderhalve meter afstand ook niet. Maar hoe zit het met knuffelen? Moet je dan eerst je QR-code laten zien voordat je gaat zoenen? “Wat zit je stilletjes te lachen?” vraagt Han. “Ik denk aan zoenen”, zeg ik. “Ach ja, natuurlijk”, antwoordt Han.

Zaterdag

Toen ik Jaap in de deuropening zag staan, was mijn eerste gedachte: wat is hij mager geworden. We omhelsden elkaar, zo vertrouwd en zo dierbaar. Anja zette de bloemen in een vaas, Jaap maakte de bubbels open. “Ik drink anders nooit om deze tijd”, zei hij. Wij antwoordden braaf dat wij dat natuurlijk ook niet deden, waarna we op elkaar toastten.

Van troep in huis was overigens niet veel te merken. Ja, een paar koffers in de gang. Ze hebben hun huis meer dan een jaar geleden keurig achtergelaten en de hulp was een paar dagen eerder komen schoonmaken.

Terwijl we zaten te praten, keek ik naar Jaap. Hij was echt flink afgevallen. “Wat voor dieet heb jij gevolgd?” vroeg ik. Hij keek me aan alsof hij niet begreep waarover ik het had. “Gewoon minder eten en bijna geen wijn meer”, zei Anja, die mijn vraag had gehoord. “Als je dat maar lang genoeg volhoudt, gaan de pondjes er vanzelf wel af.” “Precies”, zei Jaap. “Zo doe je dat.” Er was niets mis met het antwoord, maar iets beviel me er niet aan.

Woensdag

De tijd dat Wil bijna elke week langskwam, is duidelijk voorbij. Ze zit eindelijk weer eens tegenover mij aan de keukentafel en vertelt over haar rol in de schoolmusical. Ze moet acteren, zingen en dansen. En haar tegenspeler is zo leuk, zo... zo... Terwijl ze naar woorden zoekt, zie ik de verandering in haar gezicht en ogen. Als ze doorpraat, vraag ik me af of ze zelf doorheeft dat ze tot over haar oren verliefd is.

Meer over

Op alle verhalen van Libelle rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven. Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@libelle.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden