Koen Beeld Libelle
KoenBeeld Libelle

Dagboek van Koen 21: “Ik heb lucht nodig, het is me hier veel te benauwd”

Als Koen zijn zwangere ex Lot plotseling tegenkomt, staat ze erop dat hij met haar meegaat. Ze moet hem iets vertellen.

Koen

Ik kijk naar de vrouw die me mijn huwelijk heeft gekost. Haar slordige piekharen, het spitse gezicht, dat ondanks haar leeftijd nog altijd heel jong oogt, en de lichte ogen die me flets aankijken. “Zullen we even naar mij gaan?“ Zonder mijn reactie af te wachten draait ze zich om en loopt de steiger af.

Ik had verwacht dat ze me naar de andere kant van de haven wilde meenemen, maar ze stopt bij een auto die op de wal geparkeerd staat. “Stap maar in. Ik woon tegenwoordig in een gewoon huis. Of eigenlijk in een flat.”

“Ik moet nog een heleboel doen, dus ik denk niet…”

“Koen, ik denk wel dat je dit wilt horen.”

Alleen al de autorit is super ongemakkelijk, waarin ik een beetje over het weer babbel. Maud zei dat ik slecht ben in smalltalk en daar had ze gelijk in. Waar vrouwen altijd een onderwerp vinden om ‘de diepte in te gaan’ zoals Maud het altijd zei, proberen mannen juist zo oppervlakkig mogelijk te blijven. En dat is in deze situatie behoorlijk lastig. Zeker met de prominente buik van haar.

Ze vraagt me niet of ik wat wil drinken, maar gaat meteen op de tweezitsbank zitten die samen met de salontafel het enige meubilair in de vierkante woonkamer vormt. Ik blijf tegenover haar staan. “Ik heb echt niet veel tijd, Lot.”

“Dat snap ik dus ik zal het kort houden. In de tijd dat wij samen waren heb ik me heel vaak schuldig gevoeld over dat ik jouw huwelijk kapot gemaakt had.”

Ik rol met mijn ogen. “Please, daar hoeven we…”

“Ssst. Laat me uitpraten. ‘Maar eigenlijk is alles haar schuld. Zij heeft het er zelf naar gemaakt.”

“Ik heb hier geen zin in”, zeg ik en ik loop richting deur. Ik heb lucht nodig, het is me hier veel te benauwd.

“Maud is schuldig!” hoor ik achter me roepen.

Ongewild draai ik toch om. “Houd op mij en mijn vrouw – ex-vrouw! – te stalken. Hoor je me?”

Lot geeft geen antwoord maar trekt aan de lade in de salontafel en haalt er een boek uit. Ze slaat het open en schuift het naar mij. Het is een fotoalbum van een vrouw in een kraambed. Ze houdt twee baby’s in haar armen. “Dat ben ik”, zegt Lot, ze wijst naar de baby aan de linkerkant. “En dat is mijn zusje”, zegt ze, wijzend op het paarsroze kindje aan de rechterkant. “En dat…” Lot’s vinger gaat naar een foto waarop een jonge verpleegster staat. “Dat is Maud.”

Meer over

Op alle verhalen van Libelle rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven. Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@libelle.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden