null Beeld

PREMIUM

Dagboek van Manon: “Als ik het bed uit wil, houdt Boy me tegen. ‘Nu ben je even voor mij’”

Manon schrijft in haar dagboek over haar moeder, gezin, vriendinnen en werk bij de plaatselijke krant. Met haar ex Joris kreeg ze Robbert en dochter Willeke, nu pubers. Ze heeft een relatie met de veel jongere Boy, de vader van baby Titia.

Manon

Donderdag

De ene na de andere auto stopt in mijn straat. Ik sta half achter het gordijn om te zien wie naar het huis van Agnes komen kijken. Een jong stel loopt hand in hand het tuinpad op, twee discussiërende vrouwen, een man met een aktetas, een jongen met een petje op. Eigenlijk had ik gehoopt dat er een vrouw zoals ik tussen zou zitten. Iemand met wie ik aan het eind van de dag gezellig een wijntje kan drinken of dat we af en toe eens op elkaars kind kunnen passen. “Wat doe jij nou?” vraagt Boy.

“Ik gluur naar de nieuwe buren.”

Hij haalt zijn schouders op. “Waarschijnlijk zitten die er helemaal niet bij. Grote kans dat het huis wordt opgekocht door een investeerder, die het dan weer voor veel te veel geld verhuurt. Misschien wel aan expats.”

“Hè, wat ongezellig.”

Hij loopt op me af en slaat zijn armen om me heen. “Moet je niet werken?”

“Over een uur moet ik weg voor een interview.”

“Zullen we wat leuks gaan doen? Ik heb een cliënt die net een training heeft afgezegd.”

“Waar dacht je aan? Wil je even de stad in of zo?”

Hij antwoordt niet maar legt zijn handen om mijn billen en begint me hartstochtelijk te zoenen. Niet veel later liggen we op bed in de slaapkamer. We zijn heerlijk aan het vrijen, als we beneden Willeke horen roepen: “Mam, ben je daar?”

“Ze heeft dat proefwerk wiskunde gehad.” Zachtjes duw ik Boy weg. “Ik hoop zo dat het goed is gegaan!”

Ik wil uit bed stappen, maar hij houdt me tegen. “Nu ben je even voor mij. Wils vertelt je zo wel hoe het ging.”

Daar heeft hij een punt, en ik vlei me weer tegen hem aan. Ik moet Boy veel meer liefde en aandacht geven. Vaak ben ik zo druk dat ik ’s avonds bekaf in bed val en ik geen eens meer zin heb om met hem te praten, laat staan in seks. “Ik hou zo veel van je”, zeg ik.

Hij streelt mijn gezicht. “Dat weet ik toch, lieverd.”

Zaterdag

Arie protesteert luid blaffend als we ‘haar’ stoel uit de woonkamer slepen en in mijn auto zetten. Wils en ik stappen in en zij navigeert ons naar een antiekzaak even buiten de stad. Daar lopen we een loods binnen die volstaat met antiek, meubels, stellingen met oud servies, opgezette dieren en schilferige schilderijen. “Het ruikt hier naar de dood”, fluistert Willeke.

Van achteren komt een kuchend mannetje in een afzakbroek tevoorschijn. “Wat kan ik voor u doen, dames”, zegt hij, zijn ogen gericht op mijn borsten.

“Ik heb een ongelooflijk mooie stoel te koop”, zeg ik. “Hij staat in mijn auto.”

Hij krabt op zijn kalende hoofd. “Het moet iets heel bijzonders zijn, anders hoeft het niet. Spullen genoeg.”

“Kom maar kijken, hij is geweldig. Als ik er plek voor had, hield ik ’m zelf.”

“Dat zeggen ze allemaal.” Hij sloft achter ons aan naar de auto en kijkt met zijn handen in zijn zakken toe hoe wij de stoel uit de auto tillen. Dan voelt hij aan de stof, hij test hoe stevig de poten zijn en gaat erop zitten. “Twee tientjes.”

“Twee tientjes?” herhaal ik verontwaardigd. “Ik heb er tien keer zoveel voor betaald.”

“Antiek is waard wat de gek ervoor geeft. Dan niet.” Hij loopt weer naar binnen en ik kijk hem woedend na.

“Wat gaan we nu doen?” vraagt Wils.

“Er is toch nog wel een antiekzaak? Eentje met een aangename eigenaar, die wel verstand heeft van antiek?”

We rijden naar een dorp verderop, waar een schattig zaakje zit. De stoel willen ze niet. Bij een brocantewinkel veertig kilometer hiervandaan hebben ze ook geen belangstelling.

“Ik ben er helemaal klaar mee”, zegt Wils als we weer in de auto zitten. “Laten we die rot stoel gewoon naar het grofvuil brengen.”

Meer over

Op alle verhalen van Libelle rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven. Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@libelle.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden