null Beeld

Dagboek van Manon: “De buurvrouw wordt dement, schiet door mijn hoofd”

Manon schrijft in haar dagboek over haar moeder, gezin, vriendinnen en werk bij de plaatselijke krant. Met haar ex Joris kreeg ze Robbert en dochter Willeke, nu pubers. Ze heeft een relatie met de veel jongere Boy, de vader van baby Titia.

Woensdag

Al een paar keer heb ik het uitgesteld om bij buurvrouw Agnes koffie te drinken. Vandaag komt het eigenlijk ook niet uit. Ik moet een artikel herschrijven, maar ik durf niet weer af te zeggen. Daarbij is ze zo’n lief mensje, met haar opgewonden gekwetter en korte grijze haar. Net een musje. Als ze de deur opent, kijken we elkaar ongemakkelijk aan. Begroeten we elkaar met de elleboog? Een vage hug? Alleen een glimlach? Het wordt een vaag knikje, maar Titia krijgt een klappende kus op haar wang. Met Titia op mijn heup loop ik achter haar aan de woonkamer in. Wat is het hier een afgrijselijke bende! Overal ligt vuile was, slingeren prulletjes, over de tv hangt een handdoek, hier en daar staat een lege doos en het stinkt ook nog eens naar kattenpies. Agnes is dement aan het worden, schiet door me heen. Wat een narigheid. Is haar dochter wel op de hoogte van haar huidige conditie? Mijn god, dit is snel gegaan. Van de zomer hebben Agnes en ik nog samen een wijntje in de tuin gedronken en toen was er niets van te merken. Ik ga aan de keukentafel zitten, die volstaat met rotzooi. Titia grijpt een dun porseleinen kopje en slaat er hard mee op de tafel. Ik pak het af en geef haar een knisperboekje dat ze meteen in haar mond steekt. “Wil je wat servies hebben?” vraagt Agnes.

“Nee, ik heb genoeg.”

Agnes zet een kopje onder het koffiezetapparaat, drukt op een knop en er klinkt vreemd gesis. Ze lijkt het niet te horen, omdat ze kwettert over een vriendin die aan haar hart moet worden geopereerd, en die operatie wordt steeds uitgesteld. “Dadelijk is ze dood!” zegt ze met hoge stem. “En alleen omdat sommige mensen niet in corona geloven.” Ze pakt het kopje onder het apparaat vandaan, ziet dat het leeg is en mompelt: “Ik dacht toch echt dat ik het water had bijgevuld.”

Dadelijk vergeet ze nog het gas uit te doen en vliegt het hele huizenblok de lucht in. “Hoe is het met je dochter?” vraag ik. “Is ze hier onlangs nog geweest?”

“Ja, die was hier…” Het lijkt of het antwoord op het plafond geschreven staat, zo ingespannen tuurt ze ernaar. “Een maand geleden, denk ik. Gaat goed, hoor. Haar man en zij zijn een weekje naar Sevilla geweest. Of was het nou Valencia? Ze waren in elk geval lekker bruin geworden. Ze denkt erover om een cursus Spaans te volgen en vaker die kant op te gaan.”

“En er dan steeds naartoe te vliegen?” vraag ik.

Met grote ogen kijkt ze me aan. “Weet je wel hoe ver het is?” Ze zet een kop koffie voor me op tafel en zegt: “Mijn kat is enorm in de war van de verhuizing, van de stress plast ze overal.”

“Ga je hier dan weg?”

“Ik dacht dat je wel wist dat ik naar een appartement ga. Meid, je zult wel denken, wat een zooi is het hier, maar dat komt dus door die verhuizing.”

Dan begin ik heel hard te lachen. Agnes en Titia kijken me verbaasd aan.

Donderdag

Om de moeder-dochterband te versterken kijk ik met Wils naar Never have I ever, een grappige serie over een Amerikaans meisje met Indiaase roots en haar strenge moeder. “Ik ben benieuwd wat het huis van Agnes gaat opbrengen”, zeg ik. “De vraagprijs is idioot hoog.”

“Als de nieuwe buren maar geen kleine kinderen of een hond hebben. Agnes is altijd lekker rustig.”

Verbaasd kijk ik haar aan. “Wils, we zijn zelf een gezin met een klein kind en een hond.”

“O. Nou ja. Je weet toch wel wat ik bedoel. Van die types met een trampoline in de tuin.”

Daar heb ik ook niet zo’n zin in. Agnes vertelde dat er binnenkort een kijkdag is. Ik denk dat ik dan maar eens op de uitkijk ga staan om te zien wat voor mensen er op het huis afkomen.

Meer over

Op alle verhalen van Libelle rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven. Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@libelle.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden