null Beeld

Dagboek van Manon: “Hij ruikt wel bijzonder, of er achterin een oude man een sigaar zit te roken”

Manon schrijft in haar dagboek over haar moeder, gezin, vriendinnen en werk bij de plaatselijke krant. Met haar ex Joris kreeg ze Robbert en dochter Willeke, nu pubers. Ze heeft een relatie met de veel jongere Boy, de vader van baby Titia.

Dinsdag

Eefje heeft me meegevraagd naar een antiekveiling. In haar auto rijden we naar een bedrijventerrein vlak buiten de stad waar ze voor een nietszeggend gebouwtje parkeert. “Hier is het?” vraag ik. Ze knikt en samen lopen we naar binnen. Het eerste wat me opvalt is dat er voornamelijk oude mensen zijn. Met een catalogus in de hand bekijken ze de meubels, vazen en schilderijen. We lopen een rondje en dan valt mijn oog op een schitterende Louis XV fauteuil, vol wulpse geborduurde bloemen. Op slag ben ik verliefd. Ik zie hem bij mij thuis al voor het raam staan en mezelf er schitterende literaire werken in lezen terwijl ik lapsang souchong thee drink en Arie aan mijn voeten ligt te slapen. Laat de winter maar komen! Eefje bladert door haar catalogus. “Dat is kavel 6342, en moet tussen de 60 en 150 euro opbrengen.”

De veilingmeester kondigt aan dat hij gaat beginnen. Het eerste kavel is een dressoir uit de jaren zestig dat weggaat voor vijf tientjes. Eefje biedt op een mooie vaas, maar wordt overboden door een grijzige man in een smoezelig pak. “Dat is een handelaar”, fluistert ze. Dan is mijn stoel aan de beurt. Het openingsbod is vijftig euro, en ik steek enthousiast mijn hand op. Ik word overboden met twintig door de handelaar, maar ik laat me niet kennen. Ik bied, de handelaar biedt weer, dan een vrouw die achterin zit… Inmiddels is de prijs opgelopen tot honderdtwintig euro. “Honderdveertig!” zegt de veilingmeester, “voor de meneer in het midden. Iemand nog voor honderdzestig? Eenmaal andermaal…”

Snel steek ik mijn hand op. “Honderdzestig voor de mooie dame. Verkocht!”

Ik heb hem! juich ik in mezelf.

Zodra de veiling is afgelopen, betaal ik voor de stoel, die met veilingkosten toch nog tweehonderd euro kost, en dan kan ik hem mee naar huis nemen. “Ik weet niet of-ie wel in mijn auto past”, zegt Eefje. Ze klapt de achterbak in, we schuiven de voorstoelen helemaal naar voren en dan gaat het net. “Hij ruikt wel bijzonder”, zegt ze. “Of er achterin een oude man een sigaar zit te roken.”

“Dat trekt nog wel weg. Gewoon even luchten.”

Thuis zitten Boy, Wils en Floris met zijn drieën op de bank naar een actiefilm met Tom Cruise te kijken. “Ik heb een verrassing!” zeg ik. “Ik heb een prachtige stoel op de veiling op de kop getikt!” Ik zie Willeke en Boy een blik uitwisselen, maar doe net of ik het niet merk. Floris en Boy halen het ding uit de auto en met wat duwen en trekken komt-ie in de woonkamer terecht. “Mooi,” zegt Boy, “maar wel groot. Waar wil je hem hebben?”

“Hij ruikt vreemd’, zegt Willeke.

“Naar opaatjes”, vult Floris aan.

Boy gaat erin zitten. “Er zit wel een rare bobbel in de zitting.”

Ondertussen ben ik bezig met ruimte creëren bij het raam. Ik schuif een tafel opzij, verzet een grote plant en dan zetten de jongens de stoel er neer. Hij is groot, gigantisch in feite, maar dat is vast even wennen.

Donderdag

“En wat voor dingen moest je dan doen in de galerie?” vraag ik aan Robbert.

Zonder op te kijken van zijn telefoon antwoordt hij: “Oh, gewoon. Beetje schoonmaken, ik heb een schilderij weggebracht, er een paar uitgepakt, koffie gezet, de afwasmachine ingeruimd dat soort dingen.”

“En die galeriehouder is aardig voor je?” Eigenlijk bedoel ik: kon hij zijn handen van je afhouden, maar dat durf ik niet te vragen.

“Ja, Nelson is een toffe gast! Ik leer zoveel van hem, over kunst, over verkopen, over ménsen. Binnenkort is er een nieuwe expositie en hij heeft gevraagd of ik hem dan wil helpen met drankjes serveren.” Meteen zie ik Robbert voor me met een schortje voor zijn blote kont maar dat zeg ik natuurlijk al helemaal niet. Misschien is die Nelson ook wel oké, en toch heb ik geen goed gevoel bij deze man.

Meer over

Op alle verhalen van Libelle rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven. Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@libelle.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden