null Beeld

Dagboek van Manon: “Na het eten wil Boy dansen. In de woonkamer zet hij Marvin Gaye op”

Manon schrijft in haar dagboek over haar moeder, gezin, vriendinnen en werk bij de plaatselijke krant. Met haar ex Joris kreeg ze Robbert en dochter Willeke, nu pubers. Ze heeft een relatie met de veel jongere Boy, de vader van baby Titia.

Column

Donderdag

Het eerste wat me opvalt als ik de keuken in loop, is dat het er heerlijk kruidig ruikt en ineens besef ik dat ik enorme honger heb. ‘Joehoe, ik ben er!’ roep ik.

Boy komt de trap af. ‘Wat ben je laat! Titia slaapt al. Hoe was je dag? Ga lekker zitten dan schenk ik een glas wijn voor je in.’

Hij hakt champignons in stukjes en gooit die in een pan terwijl ik vertel over Victor. ‘Ik had mijn jas al aan aan toen Victor kwam aan gebeend en zei dat hij wat opmerkingen bij mijn interview had die hij nu wilde doornemen. Dus ik mijn jas weer uitgedaan. Hij had mijn interview uitgeprint, en het stond vol gearceerde blokken en uitroeptekens, die hij stuk voor stuk met me wilde doornemen. Ik wild je wel appen dat het later werd, maar ik durfde gewoon niet. Hij heeft van die grote grijze ogen waarmee hij je aanstaart, een beetje zoals een slang een muis observeert. Toen hij klaar was, zei hij dat hij morgen een nieuwe versie verwacht.’

‘Morgen?’ vraagt Boy. ‘Maar dan werk je niet?’

‘Dat komt wel goed. Misschien kan ik er even voor gaan zitten als Titia slaapt.’

‘Dus dat ga je in je vrije tijd doen?’

‘Boy, zo werkt het gewoon niet,’ antwoord ik ongeduldig.

‘Ik vind het vreemd.’

Hij zet de borden op tafel; een heerlijke vegaburger met tomatensalsa, aardappeltjes uit de oven en een groene salade met champignons. Het ziet er fantastisch uit, en het smaakt ook zo.

Na het eten wil Boy dansen. In de woonkamer zet hij Marvin Gaye op, en eerst doen we elkaar lacherig wat moves voor, maar dan slaat de stemming om. We dansen dicht tegen elkaar aan, mijn hoofd tegen zijn schouder, zijn handen om mijn billen. We zoenen elkaar, langzaam, innig, gepassioneerd. Na een poosje zeg ik: “Zullen we naar boven gaan?” In onze slaapkamer kleden we ons snel uit. We zoenen en dan daalt zijn mond af naar mijn borsten en buik die lang niet meer zo stevig en strak zijn als voor de zwangerschap. Maar Boy zegt dat hij me mooi vindt, en van me houdt. Na de seks barst ik in tranen uit - waarom weet ik eigenlijk niet - en hij neemt me in mijn armen, fluisterend dat het allemaal goed komt.

Rond vier uur wordt Titia wakker, en als ik haar weer in slaap heb gesust, loop ik naar beneden. Uit mijn tas haal ik mijn laptop en Victors aantekeningen bij mijn interview, ik zet koffie en ga aan het werk. Tegen zessen ben ik klaar met het artikel. Ik verzend het naar Victor en ga weer in bed liggen. Boy strekt zijn hand naar me uit. “Waar was je?”

“Oh, even naar de wc.”

Hij draait zich om en valt weer in slaap, maar mij lukt dat niet meer. Waarschijnlijk ook omdat ik weet dat ik er over een krap uurtje weer uit moet omdat Titia dan hongerig wakker wordt.

Zaterdag

Robbert gaat uit huis! Die galeriehouder heeft hem een kamer boven de galerie aangeboden. In de straat is er ingebroken en nu wil Nelson dat Robert een oogje in het zeil gaat houden. Het bevalt me helemaal niet. Volgens mij heeft deze Nelson maar om een reden een woning aangeboden, en dat is omdat hij Robert eigenlijk in zijn bed wil. Het is ook allemaal te mooi om waar te zijn: hij krijgt een grote kamer met uitzicht op de gracht en kan gebruikmaken van de keuken in de galerie. Douchen kan hij bij Nelson die ernaast woont. Ik heb er een slecht gevoel bij, maar hoe vertel ik Robert dat? Hij is zo ongelooflijk blij met zijn kamer.

Meer over

Op alle verhalen van Libelle rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven. Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@libelle.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden