null Beeld

Dagboek van Manon: “Wils vindt mij superchagrijnig... Wat voelde ik me waardeloos”

Manon schrijft in haar dagboek over haar moeder, gezin, vriendinnen en werk bij de plaatselijke krant. Met haar ex Joris kreeg ze Robbert en dochter Willeke, nu pubers. Ze heeft een relatie met de veel jongere Boy, de vader van baby Titia.

Manon

Woensdag

Om af te koelen heb ik wel een halfuur door de regen gelopen met Arie. Daarna ben ik in een heet bad gegaan met een flinke scheut stress relief-badolie. Toen ik lag te dobberen kreeg ik spijt. Wils had een punt toen ze zei dat ik weinig aandacht voor haar heb. Ik ben zo druk en vaak zo moe, dat zij er een beetje bij inschiet. Toen ik klaar was met badderen, liep ik naar haar kamer om te praten. Door de deur hoorde ik dat ze aan het bellen was. “Het is hier helemaal niet leuk zonder jou”, hoorde ik haar zeggen.

“Boy en mama hebben het alleen maar over Titia. Hoe grappig het is dat ze spinazie of worteltjes uitspuugt en ze doen alsof het een wereldwonder is dat ze kan zitten. Kan ik het weekend niet naar jou komen?” Een pauze waarin – waarschijnlijk Robbert – iets antwoordde, en vervolgens hoorde ik haar zeggen: “Nee, ik wil niet naar Floris. Het gaat even niet zo goed tussen ons. Hij vindt dat ik te veel aandacht aan de toneelclub besteed. Maar dat probleem lost zich nu vanzelf op, want ik mag er van mams niet meer naartoe.”

Weer een pauze en toen zei ze: “Ik weet niet of ze bijdraait. Ze is de laatste tijd steeds bloedchagrijnig. Het is hier superongezellig, echt niets aan.”

Ik ben zachtjes weggeslopen en op bed gaan liggen om mijn hartslag weer onder controle te krijgen. Wils vindt mij superchagrijnig... Het is hier verschrikkelijk ongezellig… Wat voelde ik me waardeloos. Na een poosje kwam Boy naar boven. Hij ging naast me liggen en legde zijn hand op mijn zij.

“Wat heb jij nou? Net was je nog razend en nu ben je aan het huilen?”

Sniffend vertelde ik wat ik van Wils telefoongesprek had opgevangen. “Ben ik de laatste tijd echt zo’n zuur wijf?”

Hij draaide zich op zijn rug. “Nou, zuur wil ik niet zeggen, maar je bent weleens leuker geweest. Je bent vaak moe - dat begrijp ik ook wel: je hebt het druk bij de krant én bent steeds met Titia bezig. Daarom denk ik dat je een stapje terug moet doen. Waarom ga je niet een tijdje wat minder werken: bijvoorbeeld drie dagen in plaats van vier?”

“Dat kan niet. Dan moet ik evenveel werk doen, maar krijg ik er minder voor betaald. Ik weet zeker dat Victor dat niet wil, die huurt gewoon een andere zzp’er in. Bovendien redden we het financieel dan ook niet.”

“Het wordt krapper, maar het gaat best. Ik heb het laatst nog helemaal doorgerekend. Je kunt toch eens met Victor gaan praten? Je weet toch niet hoe hij de dingen ziet? Je moet echt gaan nadenken of dit wel het leven is dat je voor ons wilt.”

Hij gaf me een kus op mijn voorhoofd, zwaaide zijn lange benen uit bed en ging douchen. Ik bleef achter met een hoofd dat gonsde van de gedachten. Minder werken? Een van de pijlers onder mijn bestaan is altijd geweest dat ik financieel gezien uitstekend voor mezelf kan zorgen. En nu vraagt Boy me dat gedeeltelijk op te geven. Wat moet ik doen?

Vrijdag

Met Wils heb ik een huiswerkschema gemaakt waarmee ze met een beetje geluk haar cijfers kan ophalen. En ze mag naar de toneelclub, ik besefte ook wel dat ik haar dat niet kon ontnemen. Verder doe ik mijn uiterste best opgewekt en energiek te zijn en het gezellig te maken in huis. Om te beginnen met een kerstboom. Boy en ik zijn naar het tuincentrum gereden en hebben een grote kerstboom en veel fuchsia en paarse ballen gekocht. Daarna hebben we de kerst-cd van Norah Jones opgezet en zachtjes meezingend de lichtjes en de rest van de versiering gehangen. Met heel mijn hart hoop ik dat het een fijne kerst wordt.

Meer over

Op alle verhalen van Libelle rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven. Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@libelle.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden