null Beeld

Dagboek van Maud: “Terwijl we samen in bad zitten, gaat de telefoon: ‘Je moeder is weg’”

Maud is verliefd op John, de wijnhandelaar die ze van de cursus Italiaans kent. Tijdens een romantische middag met hem, krijgt ze verontrustend nieuws over haar moeder.

Maud

Het is ongelooflijk hoe anders je beweegt als je verliefd bent. Je spieren zijn soepeler, je energielevel is verdubbeld, je bent een paar centimeter langer – echt waar! Doordat je je schouders naar achteren trekt, je rug langer maakt en je hoofd niet meer buigt. De wereld ziet er ook een stuk mooier uit, omdat je meer oog lijkt te hebben voor schoonheid. Je oren zijn extra gespitst op de muziek, die je uit winkels en cafés hoort komen, waarvan elke tekst over de liefde lijkt te gaan. Je bent euforisch gelukkig en wiebelig bang tegelijk. Honger heb je niet meer en alcohol kun je maar heel matig verdragen – want meteen aangeschoten. En tot slot denk je de hele dag aan die ander. Allemaal clichés, ik weet het, maar omdat ik het al zo lang niet meer heb gevoeld, dacht ik eigenlijk dat het niet echt bestond.

Addertje onder het gras

Daar ben ik dus helemaal van teruggekomen nu, want ik ben het: verliefd! En hij is verliefd op mij! Natuurlijk denk ik af en toe: waar zit het addertje? Welke signalen zie ik over het hoofd? Wat voor een gruwelijk verleden houdt hij voor mij geheim? Kan ik niet beter even zijn exen bellen? Best een goed idee eigenlijk, want een ex kan precies vertellen wat zijn mindere punten zijn. Hoe lastig – of gemakkelijk – hij omgaat met conflicten. Wat zijn valkuilen zijn. Zijn vervelende gewoontes. Dat zou echter meteen zo’n valse start zijn. Verstandig misschien, maar zeker niet leuk. En daarbij: wat zou Koen over mij zeggen als John hem zou bellen? Ik kan wel wat opnoemen... Dit brengt me op een idee.

Een goedmakertje

Ik heb een playlist aangemaakt met mijn honderd favoriete nummers. John zit tegenover me in een schuimbad. Het is drie uur ’s middags, maar het had elk tijdstip kunnen zijn. Kaarsen verlichten de ruimte. “Ik was vergeten hoe het voelde”, zegt John. “De hele wereld is mooier.” Hij kijkt me aan met zijn donkere ogen, zijn natte haar valt over zijn voorhoofd. “Ik zat te denken, moet ik je niet al mijn slechte gewoontes vertellen?”, zeg ik. “Dan hebben we dat maar gehad.” John schiet in de lach. “Volgens mij ken ik die al, hoor. Of ben je vergeten dat wij geen vrienden waren in het begin?” “Nee, zeker niet. Ik weet nog hoe je mij in het ijskoude water hebt geslingerd.” “Dan is dit een goedmakertje...” Hij buigt zich voorover en zoent me. “Heeft iemand jou weleens verteld hoe mooi je bent, Maud?” Ik doe of ik diep moet nadenken. “Heel lang geleden.” Ik beweeg me soepel naar hem toe...

Ze is weg...

“Maud, Maud...” Ik maak me los uit zijn omhelzing. “Wat is er?” “Je telefoon zoemt zo vaak. Ik denk dat je moet opnemen.” Ik draai me om en zie dat het het verzorgingshuis van mama is. “Met Maud Martens.”

“Hi Maud. Je spreekt met Loretta.” Dat ik de nieuwe vriendin van mijn ex aan de telefoon heb midden in een vrijpartij, voelt op zijn zachtst gezegd raar.

“Je moeder is weg.”

“Wat zeg je?”

“Je moeder. We hadden vandaag nogal een happening hier, de Kerstman kwam langs, maar nu is je moeder ineens verdwenen.”

Benieuwd wat hieraan vooraf ging? Dat lees je hier.

Koen, de ex-man van Maud, schrijft ook iedere week in zijn dagboek. Zijn verhalen lees je hier.

Meer over

Op alle verhalen van Libelle rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven. Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@libelle.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden