Maud 36 Beeld Libelle
Maud 36Beeld Libelle

Dagboek van Maud: “Vanuit de taxi zag ik dat Lisa zich door die vent in haar jas liet helpen”

Maud ging met haar nieuwe collega en vriendin Lisa stappen. Die avond liep behoorlijk uit de hand.

Hoofdpijn, kotsmisselijk en een behoorlijk onaangename smaak in mijn mond. Dat is mijn status de ochtend nadat ik samen met Lisa de bloemetjes buitenzette. Ik weet opeens weer waarom ik me dit soort uitspattingen niet meer kan permitteren. Vroeger kon ik best wel wat wijntjes wegtikken, maar sinds een paar jaar kan ik er totaal niet meer tegen. De kater van minstens een dag weegt niet op tegen die paar uurtjes lol die ik had. Bovendien heeft het nachtelijke leven ook iets schimmigs, alsof de menselijke waardigheid vervaagt en liederlijkheid de overhand krijgt. Hoewel ik nuchter genoeg ben gebleven om me niet te laten verleiden tot dronken seks met een of andere vent, voel ik me toch vies en schaam ik me. Als ik me al zo voel, hoe moet Lisa zich dan voelen?

Met hem mee naar huis

Toen ik haar laveloos onder de wasbakken bij de toiletten aantrof, heb ik haar overeind gezet en op haar ingepraat. Tot ze me met kracht opzij duwde om voor mij langs het wc-hokje in te duiken, waar ze nog net op tijd de toiletpot bereikte. Daarna leek het iets beter te gaan. Ik spoelde haar gezicht en handen schoon, boende de uitgelopen make-up weg en trok haar kleren recht. Ze keek me aan met rood doorlopen ogen. “Mausss… Maus, jij bent zooo lief”, zei ze met dikke tong. Met veel moeite nam ik haar mee naar de bar, waar de mannen nog steeds vrolijk zaten te drinken, alsof er niks aan de hand was. Na een kop zwarte koffie was Lisa weer enigszins aanspreekbaar. Toen de taxi voorreed en ik zei dat het tijd was om te gaan, zei ze: “Nee Maus, ik ga met hem mee.”

Ze wees naar de laatste stamgast. “Dat heb ik beloofd, en beloofd is beloofd!” Inmiddels was ik het helemaal zat en ben ik alleen vertrokken. Het laatste wat ik zag vanuit de taxi, was dat ze zich door die vent in haar jas liet helpen.

Telefoon meegenomen

Ik pak mijn telefoon en app haar of het allemaal wel goed is afgelopen. Ik zie dat ze mijn bericht niet leest. Voor de zekerheid even bellen dan maar. De telefoon gaat meteen naar de voicemail. Nou ja, ze is een volwassen vrouw. Ik kan mezelf niet motiveren om iets anders te doen dan op de bank te hangen en een serie te kijken. De rolgordijnen laat ik dicht. Midden in een aflevering gaat de bel. Geen zin in bezoek blijf ik eerst nog zitten. Tot er opnieuw wordt aangebeld.

Voor de deur staat Lisa. “Hé schat, wat was het leuk hè, gisteravond!” Nog voor ik kan reageren praat ze door. “Maud, heb jij misschien mijn telefoon meegenomen?”

“Nee, niet dat ik weet. Kom verder, dan kijk ik even in mijn tas.” Als ik mijn tas eindelijk vind in mijn slaapkamer, zie ik inderdaad dat haar telefoon erin zit. Stom!

Nog een keer

Dankbaar neemt Lisa hem aan. “Super. Gaat het wel goed?” vraagt ze dan bezorgd aan mij.

“Je ziet er behoorlijk… eh… verrot uit.”

“Valt wel mee, hoor”, lieg ik. Mijn irritatie over dat zij degene was die gisteravond pas echt verrot was, slik ik in.

“Laten we snel weer gaan stappen!” zegt ze dan met een stralend gezicht.

Meer over

Op alle verhalen van Libelle rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven. Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@libelle.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden