null Beeld

Dagboek van Willeke: “Denk je nou echt dat Floris jouw vriénd is?”

Willeke is de kleindochter van Anne-Wil en de puberdochter van Manon. Iedere week houdt Willeke een dagboek bij voor Libelle.

Vrijdag 19 maart

Oké, de roze wolk is nu echt ver te zoeken. Ik ben gek op mijn nieuwe zusje, en mama is er weer een beetje bovenop, maar het huis is één grote overkokende pan stress. Rob is krampachtig zijn langeafstandsrelatie in stand aan het houden én zijn examenjaar aan het redden, Boy is compleet manisch omdat hij voor het eerst vader is, en mama ligt nog steeds vooral op bed. Met iets dat voelt als heimwee denk ik soms terug aan vroeger, toen alles nog gewóón was. Mama en papa en Robbert en ik.

Philomena, de moeder van Boy, bemoeit zich werkelijk overal mee, en verwacht bovendien dat ik haar “oma” noem. Ik had me allang verzoend met Boy als een soort absurd jonge stiefvader, maar om nou deze vrouw die ik nauwelijks ken oma te gaan noemen…

Ik sta in de keuken een rijstwafel te besmeren met sambal wanneer Philomena me van achteren besluipt. Meestal hoor je haar wel aankomen, omdat ze vrijwel altijd aan het stofzuigen is, maar de dweil maakt minder geluid. “Willeke! Mooie meid van me. Ik mag toch hopen dat dat niet je lunch is.” Ik wist dat er zoiets zou komen. Iedereen is thuis zo met zichzelf bezig dat ik alweer een tijdje ongestoord heb kunnen afvallen. Tegen Floris en Lotte zeg ik gewoon dat ik al gegeten heb, of dat ik rare allergieën heb. En ondanks alles blijft Robbert een jongen, dus die heeft ook niks door. Maar Philomena ziet alles.

“Hey Phil… oma. Ik heb al geluncht op school. Dit is gewoon een tussendoortje.”

“Ja, daar trap ik niet in, hoor. Sta je hier recht in mijn gezicht te jokken op die spillebeentjes? Een meid van jouw leeftijd moet goed eten. Alle vrouwen in mijn familie zijn stevige eters, en kerngezond.” Ze kijkt me vriendelijk aan, maar ik word er doodsbenauwd van. De vrouwen in Boy’s familie zijn een stuk steviger dan ik zelf wil zijn.

Maandag 22 maart

Ik zit in de mediatheek van school en voel een paar blauwe ogen in mijn rechterooghoek priemen. Ik weet van wie ze zijn: Annemarijn Meijerinck. Wat nu weer? Ik heb haar zorgvuldig weten te ontlopen op school, en behalve wanneer het echt niet anders kon heb ik haar zelfs in haar eigen huis weten te ontlopen. Niet moeilijk, aangezien de Meijerinckjes in een enorm huis wonen. Nu zit ze met haar vriendinnen opzichtig te lachen om iets op haar telefoonscherm, in de hoop dat ik opkijk. Ik kijk niet op, buig me over mijn wiskundehuiswerk. Dan wordt ze ongeduldig.

“Hey Willie, kun je mij misschien iets uitleggen?” zegt ze. “Nee, sorry. Ik heb het druk,” zeg ik. “Niet te druk om naar het strand te gaan, blijkbaar.” Naar het strand? Ik ben voor het laatst maanden geleden naar het strand geweest, met Floris. Maar waarom begint ze daar nu over? Terwijl ze haar telefoonscherm naar me toe draait besef ik waar ze op doelt. Het is een schermafdruk van iemands Instagramfoto, een foto van de duinen. Eronder staat een reactie van mij: “Zooo mooi daar!! Mijn vriend en ik zagen allemaal herten, jullie ook??”

Annemarijn grijnst me aan. “Mijn vriend en ik”, citeert ze in een nasaal stemmetje dat mijn stem moet voorstellen. “Denk je nou echt dat Floris jouw vriénd is? Ik heb bijna medelijden met je.” Ik weet niet wat ik zeggen moet. “Wat maakt het jou nou uit of hij mijn vriend is of niet?”

“Ik wil gewoon niet dat je jezelf voorliegt. Dat zou toch wel heel erg zielig voor je zijn.” Ze pruilt theatraal, en haar vriendinnen lachen. “Dankjewel, Annemarijn. Maar bemoei je met je eigen zaken. Dit is tussen mij en je broer.” Het komt er hakkelend uit.

Ik verzamel mijn spulletjes en loop langzaam naar mijn kluisje. Wat is er aan de hand? Eerst dat verhaal van Melanie dat Floris een rokkenjager zou zijn, en nu dit. Maar ik durf hem niet te confronteren. Daarvoor is het te pril. Zolang ik niets van mijn zorgen laat merken hebben we het fijn.

Het dagboek van Anne-Wil (oma Willeke) kun je op Libelle Premium lezen >

Meer over

Op alle verhalen van Libelle rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven. Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@libelle.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden