Willeke Beeld Libelle
WillekeBeeld Libelle

Dagboek van Willeke: “Ik doe de kamerdeur open en hoor meteen dat het mis is”

Willeke is de kleindochter van Anne-Wil en de puberdochter van Manon. Iedere week houdt ze een dagboek bij voor Libelle.

Willeke

Vrijdag 23 juli

Ik probeer zo onopvallend mogelijk het berichtje van mijn vader te lezen. Ik zit aan tafel bij de Meijerinckjes, en Aad vindt het niet gezellig als we zitten te appen. Thuis zou ik daar schijt aan hebben, maar helemaal onopgevoed ben ik niet.

Papa: Ben je bij F? Met de fiets? Ik kan je ophalen met de auto, gaat zo regenen.

Waarom wil mijn vader me nu ineens ophalen met de auto? Ik slaap niet bij hem dit weekend, ik moet mama helpen met inpakken voor Castricum. En bovendien moeten we van hem juist altijd door de regen fietsen. “Je bent toch niet van suiker!” roept hij dan. Ik app terug:

Wils: Hoeft niet! Zitten nog aan t toetje.

Ik stop mijn telefoon weg en luister weer mee met het gesprek tussen Floris en zijn vader. We zijn de vakantie aan het plannen, twee hele weken op hun zeiljacht dat in de haven van Antibes ligt. Ik moet hard mijn best doen om niet te laten merken hoe onder de indruk ik ben van Aads vermogen. Hoe makkelijk hij het heeft over een vluchtje of een hotelletje extra. Dan gaat de bel. Floris en Aad kijken elkaar verbaasd aan. Floris’ zus Annemarijn is op vakantie met vriendinnen, en verder hebben ze hier eigenlijk nooit iemand over de vloer. Ik verstop mijn gezicht achter een hapje van mijn smeltende affogato. Ik heb al zo’n donkerbruin vermoeden wie er voor de deur staat.

En ja hoor. Floris komt terug van de voordeur met mijn vader achter zich aan. Ik schaam me meteen voor papa’s korte broek en T-shirt van een oude rockband. “Meijerinck!” roept hij joviaal, en hij steekt zijn hand uit naar Aad. “Geen zorgen, ik ben geprikt!” De mannen schudden elkaar de hand alsof ze oude vrienden zijn, maar ik zie de spieren in papa’s onderarm straktrekken.

“Papa van Willeke! Altijd welkom natuurlijk. Kan ik je iets aanbieden?” Aad is even beleefd als altijd, maar ik merk dat hij hier niet op zit te wachten.

“Ik kom alleen even mijn dochtertje halen. Maar ik moet je ook even spreken, man tot man.” Aad gebaart met zijn ogen naar Floris, Floris trekt aan mijn mouw en ik begrijp dat wij de kamer moeten verlaten. Ik volg Floris de trap op en hoor achter me nog net: “Laten we dit beschaafd houden.”

Floris trekt hard de deur van zijn kamer dicht. Ik merk dat hij heel zenuwachtig is.

“Wat is er aan de hand? Gaat dit over het huurcontract?” Papa huurt een appartement van Aads bedrijf. Daarmee is altijd iets aan de hand, lekkage en zo, maar ik dacht dat dat inmiddels wel geregeld was. Ik heb papa er niet meer over gehoord.

“Ik denk het,” zegt Floris. Hij kijkt me niet aan en begint hakkelend te praten. “Mijn vader klaagt altijd over moeilijke huurders. Maar ik mag jouw vader heel graag. Zou hij… is mijn vader de slechterik?”

Ik glimlach om het kinderlijke woordje. “Nee joh, ze zijn vast iets aan het regelen samen. Niks aan de hand.” Ik doe de kamerdeur open om het te bewijzen, en hoor meteen dat het mis is. De mannen hebben hun stem verheven. Ik hoor mijn vader het woord rechtszaak zeggen en trek geschrokken de deur weer dicht. Floris verbleekt en zegt niks meer. We zetten een serie aan, en dan nog eentje, en kijken maar half. Eindelijk bliept de intercom op Floris’ nachtkastje.

“Floor, Joris en Willeke moeten er helaas vandoor. Stuur jij haar naar beneden?”

Ik neem snel afscheid en loop de straat op. Papa is mijn fiets in de auto aan het proppen. Zijn gezicht staat op onweer.

Als we even later door de regen rijden, begin ik erover. “Wat was…”

“Het is geregeld nu. Ik ga verhuizen.”

“Verhuizen?! Ik dacht dat daar helemaal geen geld voor was!”, zeg ik.

“Ik weet dat je al bijna volwassen bent, maar mag ik je nog één ding leren? Met geld is niet alles zomaar goed te maken.” Hij klinkt bitter. Ik begin het te begrijpen. Papa heeft gedreigd om Aad aan te klagen.

“Pap… heeft Aad je betaald? Om niks meer over het appartement te zeggen?”

“We hebben een deal gemaakt. Ik kan het goed gebruiken. Het was bizar geweest om zo’n bedrag te weigeren.” Ik wil veel meer vragen, maar ik laat papa even. Het is duidelijk dat hij twijfelt of hij het juiste heeft gedaan.

Meer over

Op alle verhalen van Libelle rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven. Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@libelle.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden