null Beeld

Dagboek van Willeke: “Ik schaam me voor m’n vader, en nog meer dat ik daar geen schijt aan heb”

Willeke is de kleindochter van Anne-Wil en de puberdochter van Manon. En sinds kort houdt zij ook een dagboek bij op Libelle. Ze is bijdehand, maar ook wel eens onzeker. Over haar uiterlijk bijvoorbeeld en over seks, want dat wil haar nieuwe vriend wel maar zij nog niet. Ze spookt van alles uit en heeft zo haar twijfels over de relatie van haar moeder. Iedere woensdag lees je haar dagboek op Libelle.nl.

Donderdag

Het is nog steeds de absolute hel in huis. Iedereen loopt op eieren omdat mama zwanger is. Door de hitte is ze extra gevoelig. Ik maakte één onschuldig grapje over haar witte opgezwollen voeten (“hé mam, mag ik die bollen mozzarella lenen die je in je sandalen bewaart? Ik ga een pizza bakken”) en ik kon meteen naar mijn kamer. Ook Rob kan ik momenteel niet luchten. Hij loopt al dagen te wapperen met verfmonsters alsof hij in zo’n programma over home make-overs zit. Ik zeg je, hij gaat van die garage een tuttigere kamer maken dan ik heb.

Ik vind dat het uitgesloten is dat ik op vakantie ga met deze mensen. Ik wil mee zeilen met Adam en zijn vrienden. En als mama dat zeilkamp niet voor me regelt, neem ik het heft wel in eigen handen.

Vrijdag

Na lang van telefoonnummer naar telefoonnummer te zijn gestuurd krijg ik eindelijk iemand van het zeilkamp te pakken die weet in welk groepje Adam zit. Helemaal vol, helaas. “Weet u het zeker?” vraag ik, en ik probeer volwassen te klinken in plaats van als een zeurend kind.

Er klinkt een diepe zucht aan de andere kant van de lijn. “Ik kijk nog even in de mail, voor de zekerheid.” Een lange stilte. “Ah, kijk eens. Iemand komt terug uit een coronarisicogebied en kan daardoor niet mee. Wil jij dit plekje reserveren? Dan moet je wel snel de betaling regelen.”

Ik beloof de mevrouw dat ik meteen geld zal overmaken en ren daarna naar beneden om triomfantelijk mijn nieuws aan mama te vertellen. Ik heb het kamp zelf geregeld en ga het van mijn eigen spaargeld betalen, wat heeft ze er nu nog tegenin te brengen?

Maar haar gezicht staat op onweer nog voordat ik ben uitgepraat. Nee dus, echt niet, ook niet nu het allemaal geregeld is. Ik lijk wel gek ook, dat ik blijf proberen om een klein stukje onafhankelijkheid te winnen in deze gevangenis. “Einde discussie!” zegt ze, en voordat ik het weet sta ik op straat en ben ik alweer weggelopen van huis. Dat zal ze ook niet vaak meer serieus nemen, vorige keer dat ik wegliep ben ik door oma thuisgebracht met hangende pootjes en een zelfgemaakte boterkoek.

Naar papa deze keer. Ik sta uit te hijgen voor zijn huis wanneer ik besef dat hij helemaal niet thuis is, maar aan het werk. In het tankstation. Ik geef het niet graag toe maar die plek vermijd ik het liefst. Ik vind het moeilijk om papa zo te zien, ooit zo zelfstandig en nu met zo’n...dienstbare baan. Ik schud de gedachte van me af. Ik moet niet zo’n snob zijn. Ik keer mijn fiets om en sjees richting het tankstation.

Als ik er binnenstap daalt er koele lucht op me neer. Papa staat achter de kassa met zijn rug naar me toe. Ik wil op hem af lopen wanneer ik stemmen achter me hoor. Meisjes van school. Dat is waar ook, de coole meiden komen hier om rond te hangen en sigaretten te kopen met geleende ID’s. Ik moet snel handelen. Ik zak door mijn knieën alsof ik aandachtig naar een schap met dropjes aan het kijken ben. Laat ze me niet zien. Laat ze niet zeggen: “Hé, Wils!” Laat papa het niet horen, laat hem niet naar me zwaaien zodat ze weten dat ik zijn dochter ben. Laat ze er niet achter komen. Ik wankel op mijn hurken. Ik schaam me voor mijn vader, en ik schaam me nog meer dat ik niet gewoon schijt heb aan wat anderen van me denken. Maar ik ben te laf. Als de meisjes staan af te rekenen glip ik weer naar buiten, de brandende zon in.

Meer dagboeken lezen?

Het dagboek van Anne-Wil (oma Willeke) kun je op Libelle Premium lezen >

Het dagboek van Manon (moeder Willeke) is een exclusieve e-column waarop je je kunt abonneren:

De beste berichten van Libelle in je mailbox ontvangen? Meld je aan voor onze nieuwsbrief.

Tekst: Charlotte Remarque. Beeld: iStock.

Meer over

Op alle verhalen van Libelle rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven. Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@libelle.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden