null Beeld

Dagboek van Willeke: “Waarom moeten die moeilijke knopen eigenlijk worden doorgehakt?”

Een nieuw jaar en een nieuwe week. Tijd voor goede voornemens. Maar dat blijkt nog best lastig, merkt Willeke.

Willeke

Maandag 3 januari

Nu ik ook van de allerlaatste oliebol een wentelteefje heb gemaakt, is het toch echt tijd om te accepteren dat de feestdagen voorbij zijn. Plotseling ben ik, na al die familiedagen, alleniger dan ooit. Robbert is weer terug naar Amsterdam, Floris is op skivakantie met zijn vader, mama is onhebbelijk, Boy heeft het ontzettend druk met het registreren van al zijn nieuwe goedevoornemensklanten, met Titia valt nog niet echt te praten, papa kan nu even geen hulp gebruiken op de boerderij, oma ben ik al langs geweest, van Micha heb ik al sinds onze verboden kus niets meer gehoord, en Lotte en Ferdy hebben corona.

Het is vakantie en ik ben alleen. Daar wordt een mens nogal existentieel van, en het besef daalt op me neer dat er weer een jaar voorbij is. Het is al een jaar sinds mijn eerste afspraakje met Floris, ik ben een jaar ouder en wijzer, en ik zou eens moeten nadenken over Mijn Toekomst en Hoe Het Allemaal Verder Moet.

Ik trek mijn skeelers aan en rol rustig door de buurt. Het is stil op straat, hoewel het zonnig is en buitengewoon warm voor januari. Ik rijd mijn oude rondje, langs het huis met de tuinkabouters, langs de klimboom, langs het gat in de weg dat nooit wordt gerepareerd. Al rollend neem ik me wat dingen voor. Niks opschrijven, besluit ik, dan is het niet zo erg als ik me er niet aan houd.

1. Mijn cijfers omhoog krikken.
2. Meegaan op repetitieweekend en het beste acteerwerk van mijn leven neerzetten.
3. Vaker naar papa.
4. Minder op mijn telefoon zitten.
5. Mijn kamer uitmesten en herinrichten.

Dan wordt het moeilijker. Ik moet ook dingen bedenken waarvan ik een Echte Volwassene word.

6. Mijn doel in het leven bedenken.
7. Eigen meningen ontwikkelen over belangrijke dingen in de wereld.
7a. Misschien minder op TikTok zitten en meer de krant lezen m.b.t. het bovengenoemde voornemen.
8. De knoop doorhakken: wat moet ik doen met Floris? Wat wil ik?

Die laatste gedachte parkeer ik nog even. Het is vakantie, geen tijd om moeilijke knopen door te hakken. Waarom moeten die ook eigenlijk doorgehakt worden? Hoor je aan een knoop niet eerst een tijdje voorzichtig te pulken, om te kijken of hij ook zonder hakken loskomt?

Ik skeeler langs de dichte winkels richting huis.

Dinsdag 4 januari

Opgewekt door mijn goede voornemens en het gevoel dat alles nu beter gaat worden, sta ik de grote stapels ongewassen kleren in mijn kamer in hopen te verdelen. Ik neurie een liedje en besluit dat ik ook gewoon harde muziek kan draaien. Dit is helemaal alleen mijn kamer! Toen ik net in het schuurtje kwam wonen, voelde het soms alsof ik uit het gezin verbannen was, maar nu geniet ik van de vrijheid. Ik zet een playlist met Nederlandse klassiekers op en zing uit volle borst mee.

Nog geen halve minuut later gaat mijn deur met een klap open. In de deuropening staat mama, verwilderd in haar kamerjas. Haar haar is vet en warrig, ze lijkt te verdwijnen in de kamerjas, en er is iets met het licht waardoor ze helemaal kleurloos lijkt. De wallen onder haar ogen zijn diepgrijs.

“Doe even normaal, zeg!” Haar stem is schor en ze kijkt me niet eens aan, richt haar ogen op de muur achter me. “Dat gekrijs gaat door merg en been!” Even kijkt ze me verstijfd aan, alsof ze zelf ook geschrokken is van haar uitbarsting, en dan trekt ze de deur weer dicht.

Door mijn raampje zie ik haar het huis ingaan. Ik zet de muziek zachter en ga op de grond zitten tussen de stapels kleren. Ik voel nu niks van de blinde woede die ik meestal voel als mama weer eens de fascist uithangt. Ik besef dat ik me zorgen maak. Sinds Tietje er is heeft mama veel slapeloze nachten, is ze vaak moe en afgeleid, maar tot nu is ze nooit gestopt met voor zichzelf zorgen. Gaat het wel goed met haar?

Willeke is de kleindochter van Anne-Wil en de puberdochter van Manon. Iedere week houdt ze een dagboek bij voor Libelle.

Meer over

Op alle verhalen van Libelle rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven. Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@libelle.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden