null Beeld

Dagboek van Willeke: “Waarom voel ik me alleen maar goed als ik hem over mijn problemen kan vertellen?”

Willeke is de kleindochter van Anne-Wil en de puberdochter van Manon. Iedere week houdt ze een dagboek bij voor Libelle.

Willeke

Maandag 6 december

Ik wil dat je nu naar huis komt.

Als ik mama’s appje lees, maakt mijn maag een paniekerig sprongetje. Het moet wel met wiskunde te maken hebben. Ik kan bidden wat ik wil, maar magister liegt niet: ik heb een 1,7 gehaald, mijn laagste cijfer ooit. Ik probeer op mijn ademhaling te letten terwijl ik mijn spullen pak. Ik moet nog de lange fietstocht naar huis maken vanaf Lotte, en ik verheug me er niet op om alleen te zijn met mijn gedachten. Ik denk aan oma, die vertelde dat je vroeger met een pennetje je cijfers kon veranderen in het grote boek van de meester. De tijden zijn veranderd.

Als ik thuis kom barst het binnen de kortste keren los. Ik probeer te deëscaleren, te doen alsof ik zelf niet in paniek ben over dit cijfer, maar mama wordt woest. Mijn ogen kijken glazig naar mijn bord, dezelfde kleffe pasta met dezelfde weeïge doperwten, terwijl mama over mijn toekomst praat. Het kan me allemaal niets schelen. Ze is alleen maar boos omdat dit slechte cijfer haar eigen falen als moeder vertegenwoordigt. Mijn toekomst zal haar een worst wezen. Maar dan hoor ik iets waarvan mijn bloed in één klap gaat koken.

“Je stopt met die toneelclub tot je je cijfers hebt opgekrikt.” Wat?!

Ik werp een hulpvragende blik op Boy, die haastig de baby begint schoon te vegen, de lafaard. Wel voor vader spelen maar nooit eens aan mijn kant staan.

Ik storm naar buiten, naar mijn schuurtje, en kijk niet achterom als ik iets van tafel hoor vallen. Geen toneelclub meer. Toneel is de enige plek waar ik kan schitteren, en iedereen probeert het me af te pakken. Floris, die mijn aandacht te verdeeld vindt, mama met haar cijferobsessie. De musical is alles voor me. Ik kruip onder mijn dekbed en bel de enige die het begrijpt, Micha.

“Wils! Alles oke?” Zodra hij het vraagt kan ik de brok in mijn keel niet meer wegslikken en breng ik een droog snikje uit. Ik vertel hem dat ik niet meer naar toneel mag. Dat ik als het zo doorgaat waarschijnlijk niet mee mag op repetitieweekend.

“Terwijl ik me juist zo… terwijl ik me er zo op had verheugd. Op de repetities.”

Op het slapen in slaapzalen en ’s nachts keten, onze kostuums voor het eerst passen, op samen in pyjama’s ontbijten. En op het hele weekend met hem zijn, besef ik. Ik schrik van de gedachte en stop hem meteen weg.

“Maak je geen zorgen, Wils. We gaan je naar het repetitieweekend helpen. Je vriendje is toch goed in wiskunde?”

“Ja,” zeg ik aarzelend, “heel goed.”

“Nou dan. Dan kan hij je bijles geven, en gaan wij met z’n tweeën onze scenes oefenen. Dan hoef je vast maar een paar repetities te missen en blijf je helemaal bij.”

Zijn stem stelt me gerust en ik glimlach. Ik stel me zijn donkere krullen voor en zijn zelfverzekerde manier van lopen.

“Hey,” zegt hij, “ik moet wel een beetje gaan, anders krijg ik ook mot met mijn moeder. De latkes worden koud.”

“Latkes?”

“Aardappelpannenkoekjes. Het is de laatste dag van Chanoeka.”

“Oh, eh, gefeliciteerd. Shalom. Steek een kaarsje voor me aan.”

Hij lacht zijn harde, hikkende lach. “Dag Wils,” zegt hij.

“Daaag, Micha.” Hij hangt op en de glimlach valt van mijn gezicht. Waarom voel ik me alleen maar goed als ik hem over mijn problemen kan vertellen?

Ik probeer te bedenken of mama en Boy al klaar zijn met eten. Waarschijnlijk is mama nu Tietje in bad aan het doen. Ik vind het soms leuk om te helpen, haar spekkige lijfje overeind te houden terwijl mama haar krulletjes wast. Als Boy dan wil binnenkomen en roept mama: even met de meiden alleen!

Maar ik weiger naar binnen te gaan en het goed te maken. Laat mama maar in haar sop gaarkoken. Ik negeer de stapel boeken op mijn bureau en zet een film aan.

Meer over

Op alle verhalen van Libelle rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven. Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@libelle.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden