Sad female adolescent covers her face with palms. Concept of abuse and bully, Physical and emotional violence against women and adolescents. Vector illustration Beeld Getty Images/iStockphoto
Sad female adolescent covers her face with palms. Concept of abuse and bully, Physical and emotional violence against women and adolescents. Vector illustrationBeeld Getty Images/iStockphoto

Dagboek van Willeke: “We laten Floris lekker golfen met z’n pappie”

Willeke is de kleindochter van Anne-Wil en de puberdochter van Manon. Iedere woensdag houdt ze een dagboek bij voor Libelle. Ze heeft zich onlangs aangesloten bij klimaatactiegroep de Groene Panda.

Woensdag 11 november

Na school zit ik onderuitgezakt op mijn bed. Ik scroll door Pinterest. Mama wil me per se betrekken bij de babykamer, en heeft me gevraagd om met wat ideeën te komen voor de inrichting. Eerst wilde ik niet, maar nu ik naar behangetjes met junglepatroon kijk en de lichte houten babymeubels, word ik steeds enthousiaster. Ik heb mama een beetje laten stikken, ik was zo afgeleid door dat gedoe met Stelios, door corona en nu door De Groene Panda dat ik die hele zwangerschap bijna vergeten was. Maar nu kijk ik naar een foto van lichtroze gordijnen en kan ik het glimlachen niet laten. Een zusje… wat zou dat lief zijn. Met van die kleine voetjes in van die kleine slofjes.

Even later zit ik met mama op de bank. Ze vindt mijn inrichting maar niks geloof ik, en heeft ook niet zo veel geld te besteden aan nieuwe spullen. Maar ze aait over mijn haar en moedigt me aan, en ik besef dat dit niet echt om de baby gaat, maar om ons. Ik voel opnieuw een brok in mijn keel als ik denk aan vroeger, toen ik nog haar kleine meisje was. Mama mist dat ook. Ik kruip dicht tegen haar zachte lichaam aan. Nog eventjes.

Zaterdag 14 november

De Groene Panda heeft een nieuw doelwit: de golfclub die op 20 minuten fietsen van de school zit. Golfbanen zijn funest voor de natuur, want ze nemen kostbare ruimte in waar bomen zouden kunnen staan, en ze moeten het hele jaar besproeid worden om groen te blijven. Lotte heeft niet echt een plan. We zijn door een gat in het hek de baan op gekropen, en nu staan we op het gras om ons heen te kijken. Illegale verwoesting kan niet op klaarlichte dag. Ferdy geeft een lusteloze trap tegen één van de sproeiers, en vraagt: “Wat doen we nu?”

Lotte zegt: “Ik denk dat we met de directie moeten gaan praten. Dat dit echt niet kan zo.”

“Ja!” zeg ik, “ze kunnen van dit gebied veel beter een bos maken, of een food forest met bessen en paddestoelen enzo.” Ik weet dat er niet veel van zal komen, maar vastberaden been ik naar het hoofdgebouw van de golfclub.

“Hé, wat hebben we hier?” klinkt het naast me in een bekakte stem. We komen tot stilstand en zien dat er een lange jongen aan is komen rijden in een golfkarretje. Hij draagt een golftenue en komt me bekend voor. Hij haalt zijn hand door zijn warrige blonde haar en kijkt ons misprijzend aan.

“Wij zijn klimaatactiegroep De Groene Panda,” bries ik, “en deze golfbaan is funest voor de natuur. Wie ben jij?”

“Floris Meijerinck. Ik kom hier elk weekend met mijn vader. Misschien moet ik het hoofdkantoor even laten weten dat er een roedel wilde hippies op de green rondscharrelt.”

Meijerinck! Dit moet de oudere broer zijn van Annemarijn Meijerinck, de grootste kaktrut van mijn hele school, met d’r witte scooter en designertassen. Typisch, haar broer heeft precies dezelfde arrogante kop.

Lotte zegt verontwaardigd: “Deze hippies hebben anders wel de voltallige wetenschap achter zich, hoor. En waarom rijd je in dat debiele karretje? Heeft de lieve heer je geen beentjes gegeven?”

“Laat maar Lot,” zeg ik, “hij is onze tijd niet waard. Kom jongens, we laten Floris lekker golfen met z’n pappie. Wij hebben wel wat beters te doen.” Ik draai me om om verder te lopen.

“Ja, eh, precies!” brengt Ferdy zwakjes uit, en hij en Lotte volgen me. Ik kijk nog één keer over mijn schouder. Floris Meijerink staat verveeld tegen zijn golfkar geleund. “Mij best, ga bomen knuffelen,” zegt hij. Pffft. Blij dat ik deze kwal nooit meer hoef tegen te komen.

Meer dagboeken lezen?

Het dagboek van Anne-Wil (oma Willeke) kun je op Libelle Premium lezen >

Of neem een abonnement op het exclusieve dagboek van Manon dat je per e-mail ontvangt:

Tekst: Charlotte Remarque. Beeld: iStock.

Meer over

Op alle verhalen van Libelle rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven. Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@libelle.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden