null Beeld

Dagboek van Willeke: “Zijn hand omklemt de mijne”

Willeke is de kleindochter van Anne-Wil en de puberdochter van Manon. Iedere woensdag houdt ze een dagboek bij voor Libelle.

Vrijdag 22 januari

Robberts vertrek naar het huis van onze vader begin deze week voelt nog steeds als verraad. Mama en Boy doen alsof er niets veranderd is in huis, al weet ik zeker dat het mama dwarszit dat Rob zo makkelijk weg is gegaan. Het is maar voor eventjes, maar haar nest zal toch een stukje leger voelen. Ik heb geen medelijden met haar. Ik kan de gedachte niet loslaten dat het háár schuld is dat Rob het niet meer trekt in dit huis. Mama had ruimte in het huis nodig voor de baby, dus ging hij naar de schuur. Mama had ruimte in haar hoofd nodig, dus verloor ze hem uit het oog.

Mijn verveling wint het van mijn ongenoegen en ik besluit om bij papa langs te fietsen. Sinds Carice dood is heb ik hem niet meer gezien, want de gedachte aan een rouwende vader maakt me ongemakkelijk. Steeds vaker lijkt het alsof ik sterk moet zijn voor mijn ouders. Vroeger was het andersom.

Uit angst voor een grafsfeer aarzel ik even bij de deurbel, maar bel dan toch aan. Als papa de deur opendoet, zie ik dat mijn zorgen ongegrond waren. Er staat keiharde popmuziek aan, en Rob zit op de grond mee te zingen en een stapel gympen schoon te maken met een tandenborstel.

“Ha, Wilsie!” zegt papa, en hij aait me over mijn hoofd. “Rob leert me van alles over mode. Blijkbaar zijn mijn oude sneakers ineens best hip! Vintage noemt-ie dat!”

“Ik dacht dat hij zo nodig moest leren,” zeg ik, en ik klink echt als een zure trut. Robbert vergelijkt me altijd met Annika, dat brave vriendinnetje van Pippi Langkous. En ja hoor, hij en papa roepen in stemmetjes die de mijne moeten voorstellen: “Nee Pippi, niet doen!” Onwillekeurig moet ik lachen, en ik plof neer op de bank. Wat zeur ik toch ook altijd?

Dinsdag 26 januari

Nu Rob niet thuis is, ben ik de enige die Arie ‘s middags kan uitlaten. Mama moet zich namelijk niet te veel in het zweet werken, en Boy neemt de ochtenddienst al. Arie kijkt me met grote, wachtende ogen aan als ik haar aanlijn. Ik denk dat ze opgelucht is dat ik het ben. Ze moet zo hard hollen met Boy dat ze meestal piepend van het hijgen thuiskomt. Tegen mama heb ik me nog eventjes verzet, maar in werkelijkheid kan ik niet wachten op de zoveelste parkwandeling. Ik heb namelijk Floris geappt of hij mee wilde en hij antwoordde gretig ja.

Hij staat op me te wachten bij de ingang van het park, en hij kijkt verrukt als hij Arie ziet en hurkt meteen om haar te aaien.

“Wat een lieve hond! Ben jij zo braaf? Met je oortjes!”

Zijn liefde voor dieren lijkt zo niet bij hem te passen, maar het neemt me steeds verder voor hem in. Sinds die ene kus op het strand… Verliefd is een groot woord, dus toen ik het van de week in mijn dagboek schrijf kraste ik het meteen door.

Arie is niet zo van het wegrennen, maar toch houden we samen haar lijn vast. Alsof ze een beer is in plaats van een middelgrote hond die liever in haar mand ligt. Zijn hand omklemt de mijne.

“Waarom hebben jullie zelf geen hond?” vraag ik. “Jullie hebben vast meer dan genoeg ruimte thuis.”

“Mag niet van m’n zus”, zegt hij.

“Allergisch?”

“Nee,” lacht hij, “ze heeft gewoon een hekel aan huisdieren. Vindt ze vies.”

Ik kijk hem stomverbaasd aan. “Wie heeft er nou een hekel aan huisdieren?”

“Tja, Annemarijn, I guess. Niet zo kijken hoor, ze is eigenaardig maar ze blijft m’n kleine zusje. Kennen jullie elkaar niet van school?”

“Jaa,” zeg ik vaagjes. Annemarijn Meijerinck is, zacht uitgedrukt, de allergrootste bitch van de hele school. En de zus van Floris. Dit zou nog eens een probleem kunnen worden. Nu niet aan denken. De zon schijnt en een lange jongen houdt mijn hand vast. Het is goed.

Meer lezen?

Het dagboek van Anne-Wil (oma Willeke) kun je op Libelle Premium lezen >

Tekst: Charlotte Remarque. Beeld: Getty Images.

Meer over

Op alle verhalen van Libelle rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven. Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@libelle.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden