null Beeld

Dagboek Willeke: “Het wordt hier toch te vol en jullie hebben duidelijk een lievelingskind gekozen”

Willeke is de kleindochter van Anne-Wil en de puberdochter van Manon. En sinds kort houdt ook zij een dagboek bij voor Libelle. Ze is bijdehand, maar ook weleens onzeker. Over haar uiterlijk bijvoorbeeld en over sex, want dat wil haar nieuwe vriend wel, maar zij nog niet. Ze spookt van alles uit en heeft zo haar twijfels over de relatie van haar moeder. Iedere woensdag lees je haar dagboek op Libelle.nl.

Zondag

Ik probeer uit te slapen. Het weekend voelt nog steeds ietsje feestelijker dan de rest van de week, ook al heb ik vakantie. Het uitslapen gaat verdomd moeilijk, omdat het snerpende geluid van een schuurmachine door mijn ramen dringt. Of een boormachine. Wat weet ik van machines? Terwijl ik de slaap uit mijn ogen wrijf, schiet ik een spijkerbroek aan, loop ik de trap af en naar buiten, de tuin in. Daar staat Boy gebogen over een apparaat dat iets doet met een plank hout. Hij heeft zich helemaal in het zweet gewerkt. “Hé!” roep ik, en ik maai met mijn armen door de lucht. “Hééé! Sommige mensen proberen hier te slapen, ja!” Hij heeft gehoorbescherming op, dus hij hoort me niet. Als ik dichterbij kom ziet hij me en zet hij de machine uit.

“Hey, Wils. Sorry voor het kabaal. Ik wilde even een flinke slag slaan voordat het te warm is.”

“Wat ben je aan het doen dan?”

“Nieuw vloertje leggen in de garage. Die stenen vloer is niet echt lekker voor een slaapkamer.”

“Een slaapkamer? Voor wie dan?” vraag ik, en ik knijp misprijzend met mijn ogen. Ik weet nu al dat ik aan het kortste eind ga trekken, wat er ook aan de hand is. Sinds ik vrijdagavond ruzie heb gemaakt met mama probeer ik me gedeisd te houden, maar het is veel te vroeg in de ochtend en ik ben op oorlogspad.

Mama loopt de tuin in in haar ochtendjas. Ze houdt een hand op haar buik waar nog niets aan te zien is. Wat een aansteller. Boy wist het zweet van zijn voorhoofd en trekt zijn schouders op. “Wist je dat nog niet? De baby heeft straks natuurlijk een kamer nodig, dus Rob gaat in de garage slapen. Ideetje van je moeder, ik maak er alleen wat moois van.”

Kijk eens aan. En mij wordt weer eens niets gevraagd. “Pardón?” snauw ik naar mijn moeder, “Waarom krijgt Rob de garage? Mag hij helemaal op zichzelf wonen terwijl ik naast een huilbaby moet slapen? Hebben jullie dit toevallig bedacht om mij te straffen voor vrijdag?”

Mama kijkt zielig. “Wils, doe niet zo mal. Rob is ouder dan jij. Hij heeft een beetje privacy nodig. Jij mag zijn kamer overnemen, dan krijgt de baby jouw kamer, hoe vind je dat?”

“Ik wíl geen kamer in het huis, ik wil in de garage! Je doet dit om me te straffen!”

Nu is mama ook op haar achterste poten. “Hoor eens, dametje, je hebt me inderdaad niet bepaald laten zien dat je verantwoordelijk genoeg bent hiervoor. Het lijkt mij niet meer dan terecht dat ik je nog even veilig in mijn eigen huis wil houden.”

“Alsof Robbert nooit wat uitspookt!” roep ik, en tranen van onmacht knellen pijnlijk achter mijn ogen. “Jullie kunnen de pot op met je garage. Ik wil dit hele godvergeten huis niet eens. Het wordt hier toch te vol en jullie hebben duidelijk een lievelingskind gekozen.”

Ik pak mijn fiets en sleur hem de tuin uit, de straat op. Ik fiets keihard weg, staand op de trappers, tot ik de spieren in mijn dijen voel branden. Weer weggelopen van huis, wat ben ik toch een cliché. Waar fiets ik eigenlijk heen? Alles is dicht, en ik wil niet weer met hangende pootjes terug naar huis. Dan wint mijn moeder. Ik weet het al: ik ga naar oma. Bij de gedachte kalmeer ik al een beetje. Oma is als een aquarium in de tandartswachtruimte: ze brengt me tot rust, alleen al door er te zijn. Nu ik een doel heb fiets ik iets vrolijker door.

Meer dagboeken lezen?

Je leest het Dagboek van Anne-Wil hier >

Nieuwsgierig naar het Dagboek van Manon (de moeder van Willeke)? Neem dan een abonnement op deze exclusieve e-column:

Tekst: Charlotte Remarque. Beeld: iStock

Meer over

Op alle verhalen van Libelle rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven. Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@libelle.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden