null Beeld

Dagboek Willeke: “Ze denken dat ik zo’n soort meisje ben…”

Willeke is de kleindochter van Anne-Wil en de puberdochter van Manon. En sinds kort houdt ook zij een dagboek bij voor Libelle. Ze is bijdehand, maar ook weleens onzeker. Over haar uiterlijk bijvoorbeeld en over sex, want dat wil haar nieuwe vriend wel, maar zij nog niet. Ze spookt van alles uit en heeft zo haar twijfels over de relatie van haar moeder. Iedere woensdag lees je haar dagboek op Libelle.nl.

Woensdag

Ik dribbel naar de voordeur en terug. Ik draai een rondje om mijn as in de hal. Ik stoot mijn scheen tegen de koffietafel en scheld hardop de kamer in. Arie schrikt ervan maar zelfs voor haar kan ik nu geen sympathie opbrengen. “Met je domme snor!” roep ik naar haar. Ze sjokt beteuterd naar haar mand en maakt een zielig geluidje. Geen tijd om haar achter d’r oren te krabben, ik moet mezelf zien te redden van de sociale ondergang. Melissa heeft iedereen verteld dat ik sex heb gehad met Adam. En ik maar denken dat ik van dat eeuwige geroddel af zou zijn nu de schoolvakantie begonnen is. Niets blijkt minder waar. De meisjes uit mijn jaar blijken samen in een Whatsapp-groep te zitten waarin ze geheimen uitwisselen. En ik dacht dat ik Melissa kon vertrouwen! Ik zet op mijn Snapchat-story een foto waarop mijn gezicht half te zien is, met een tekst eronder: Leuk hoor, dat jullie zomaar alles over mij geloven. Logeren hoeft niks te betekenen!

De reacties stromen binnen:

  • ja hoor, zou ik ook zeggen als ik jou was
  • deze chick denkt dat we niet doorhebben hoe easy ze is
  • kom je dan ook een keertje bij mij logeren? hoeft niks te betekenen ;)

Ik raak in paniek. Iedereen denkt dat ik zomaar met jongens naar bed ga. Ze denken dat ik zo’n soort meisje ben. Verhaal halen bij Melanie heeft geen zin. En als ik Adam erover wil bellen neemt hij ook niet op. En dat terwijl we het hebben bijgelegd laatst. We hadden in het park afgesproken en zonder iets te zeggen wisten we allebei dat het weer goed zat. Hij kuste me boven mijn oor, op mijn nieuwe haar. “Poolvosje van me”, zei hij. Daarna moest hij al snel weer naar z’n vrienden. Hij moet eigenlijk altijd snel weg. En zelfs nu ik hem een derde keer bel neemt hij niet op. “Alle mannen zijn hetzelfde!” Dat zou mijn moeder zeggen.

Ik zie dat ik een berichtje heb van Lotte, een vrolijk meisje uit mijn klas dat altijd zit te tekenen.

Lotte: Ik geloof je wel hoor. Trek je niks aan van die meiden, ze vervelen zich gewoon!

Mijn hartslag kalmeert weer een beetje. Een bondgenoot!

Zaterdag

Het is een warme, slome middag. Ik verveel me, en ik wil niet afspreken met vriendinnen nu ik weet wat ze echt van me denken. Die Lotte lijkt me wel wat, maar ik durf niet zomaar iets voor te stellen want ik ken haar nog niet zo goed. Ik lig op bed naar mijn telefoon te staren wanneer plotseling de deur opengaat. Ik hoor de klik van een sluiter. Ik kijk op en zie dat Robbert in de deuropening staat met een camera. “Hou oooop!” roep ik en ik gooi een kussen naar hem.

“Blijf zo liggen, lui zusje van me. Deze noem ik Portret van een generatie.”

“Hoe kom je aan die camera?”

“Geleend. Ik wil sparen voor mijn eigen.”

Ik houd mijn handen voor mijn gezicht en schop met een been richting de knieschijf van Robbert. “Sinds wanneer vind jij het leuk om foto’s te maken?”

“Sinds, nou ja, weet ik het! Ik vind het gewoon leuk. Als je eens een keer wat mooiers aantrekt kan ik op je oefenen,” grapt hij.

“Ga m’n kamer uit, paparazzo.”

“Oké, ga maar lekker verder mokken, ik maak wel foto’s van mam.”

Hij stuitert weg en ik sta op om de deur achter hem dicht te slaan. Als Rob vrolijk is, word ik tien keer zo chagrijnig. Ik kijk somber naar de gele bikini die op mijn slaapkamertapijt ligt te wachten tot de vakantie. Dan besluit ik dat mokken niemand ooit ergens heeft gebracht. En een zomer lang alleen met mijn familie chillen is wel heel triest. Ik pak mijn telefoon en stuur een antwoord aan Lotte:

Dankje, ik ben ze druk aan het negeren :) Heb jij het ook zo warm? Keertje zwemmen binnenkort?

Meer dagboeken lezen?

Je leest het Dagboek van Anne-Wil hier >

Nieuwsgierig naar het Dagboek van Manon (de moeder van Willeke)? Neem dan een abonnement op deze exclusieve e-column:

Tekst: Charlotte Remarque. Beeld: iStock

Meer over

Op alle verhalen van Libelle rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven. Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@libelle.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden