null Beeld Getty Images
Beeld Getty Images

Erotische thriller

De Stagiair, hoofdstuk 3: “Gelukkig valt het in de sauna niet op dat ik bloos”

Tijd voor een verwendag. Sanna gaat samen met haar goede vriendin Rosita naar de sauna, waar het gesprek een nog hetere wending krijgt.

RedactieGetty Images

Over De Stagiair

Elke zaterdag om 22.00 uur verschijnt er op Libelle.nl een nieuw hoofdstuk uit onze erotische thriller ‘De Stagiair’.

Sanna (49) geeft les op een middelbare school. Ze twijfelde toen de stoere skater Laurens solliciteerde om haar stagiair te worden, maar hij pakte haar in met zijn charme en kennis. In de loop van het jaar laat ze hem steeds dichterbij komen en komt-ie zelfs bij haar thuis. En dan is haar dochter Fae (12) ineens verdwenen.

Hoofdstuk 3: Sauna

Ik lig nog in bed als mijn telefoon gaat. En och, wat heb ik een hekel aan vroege bellers. Paniek, want er ligt vast iets dramatisch ten grondslag aan zo’n gekakel bij het krieken van de dag.

Het is Rosita.

“Morning darling”, klinkt het opgewekt aan de andere kant van de lijn. “Je was niet zo blij gisteren, hè?” Geen paniek gelukkig.

“Dat kun je wel zeggen, ja”, rasp ik zo wakker mogelijk. Die twee troostwijntjes van gisteravond drukken nog tegen mijn voorhoofd.

“Daarom heb ik een goed idee. Kan Fae naar je moeder vandaag?”

“Ehhh...” Het is al negen uur zie ik. Helemaal niet belachelijk vroeg. En het is woensdag. Ja, zo, ik ben er weer bij hoor. “Ik denk het wel... Hoezo?”

“Jij moet er nodig even uit, dacht ik zo. En met die hele lockdown kunnen we natuurlijk niet zoveel, maar zoals je weet heeft Jelles zus een eigen wellness op het erf en daar mogen wij vandaag in. Sauna, hottub, alles. Ga je mee?”

En of ik mee wil. De gedachte aan warmte, aan even niks, maakt me blij. Maar kan het ook? Kan ik Fae naar mijn moeder brengen of misschien naar een vriendinnetje loodsen? Ik moet er wel helemaal voor naar het noorden rijden. Kost me zo een halve tank.

“Gun het jezelf nou, schat”, lijkt Rosita mijn gedachten te lezen.

“Je hebt gelijk”, antwoord ik. “Het lijkt me echt heerlijk. Ik ga het even regelen met Fae en dan laat ik het je zo snel mogelijk weten.”

Fae ligt met haar dekbed op de bank en kijkt een serie op Netflix en TikTok op haar telefoon. Tegelijkertijd.

“Goedemorgen, meisje. Zet de tv maar uit, lieverd, als je toch niet meer kijkt.”

“Ik kijk wel hoor, alleen deze scène was saai”, zegt ze.

“Zeg, wat ga jij doen vandaag?”, vraag ik.

“Hoezo?”

“Ik wil even langs Rosita en...”

“Oh! Ik ga niet mee! Vind ik echt saai.”

“Dat dacht ik al, dus misschien kan je naar oma?”

“Nee, ik kijk wel even of Anna kan afspreken.”

Een uur later zit ik in de auto naar Lemmer. Ik heb een badpak en een bikini meegenomen, een badjas en slippers. En een boek. Met kerst kreeg ik de nieuwe van Yvonne Keuls, Gemmetje Victoria, van Fae. Zo lief. Het is lang geleden dat ik mezelf een nieuw boek gegund heb. Of een nieuwe jurk. Onzin, vindt Rosita, maar zij heeft makkelijk praten met Jelle en alleen een hond. Toen ik tien jaar geleden met Fae wegging bij Pim, moest ik helemaal vanaf nul beginnen. Nieuwe meubels, zelf een auto kopen, en omdat ons huis in Den Bosch destijds onder water stond, kon ik alleen een appartement in een galerijflat in Vught kopen. Voor even, dacht ik. En wat is er sindsdien gebeurd? Niks. Of ja, het leven. Pim stopte met alimentatie betalen, Fae groeit drie keer per jaar uit haar kleren en heeft ook gewoon een goede laptop nodig voor school. Dit uitje is dus best wel welkom.

Het doet me goed om Rosita weer te zien. Sinds ze voor Jelle naar Friesland verhuisde, zijn onze bezoeken spaarzaam, maar nog altijd even fijn.

“Jelle komt ook mee, en Nienke en Rienk zijn er ook”, zegt ze. Goddank voor die bikini.

Mijn witte wintervelletje steekt schril af bij Rosita’s Surinaamse billen. Ze wijst naar mijn bikinibroekje. “Wintervacht?”

“Ja sorry”, lach ik, “ik was lichamelijk nog niet voorbereid op een spontaan saunabezoek.” Jelles zus Nienke kijkt nu ook. Een prachtige Friezin met helderblauwe ogen. Een jaar of 35 is ze, en van het feit dat ze afgelopen zomer haar tweede kind heeft gebaard, is geen spoor meer te zien. Ze heeft net als Rosita haar haren in een grote knot op haar hoofd geknoopt. “Kan het jou schelen”, lacht Nienke. “Als mijn man niet zo zou klagen, zou ik de boel ook laten staan.”

“Jelle stelt paal en perk aan het hele gebied”, vertelt Rosita, “en verwacht dat van mij ook.” Jelle kijkt verbaasd onze kant op, maar kiest al gauw weer voor zijn conversatie met Rienk.

“Ik ga de kinderen uit bed halen”, zegt Nienke.

“En wij gaan lunch maken”, zegt Rienk. Jelle volgt zonder iets te zeggen.

Rosita kijkt me streng aan. “Je moet wel goed voor jezelf blijven zorgen, schat. Wel schoon op jezelf zijn. Ook als je geen man hebt.”

“Ik ben wel schoon, hoor”, antwoord ik geïrriteerd.

“Weet ik wel”, gaat Rosita verder, “maar het is toch fijn om jezelf te verzorgen? Alles te ontharen, te scrubben en daarna heerlijk in te smeren met bodylotion. Gewoon, lief zijn voor je lijf.”

Ik knik. De laatste keer dat ik een uitgebreide onderhoudsbeurt aan mijn gestel heb gegeven was vorige zomer, toen ik een date had met Arjan. Leuke man, intelligent en knap om te zien ook. Maar toen ik hoorde dat hij op Baudet stemde, was ik alweer klaar. En zo gaat het al jaren. Sinds Pim heb ik geen relatie meer gehad, alleen wat gerommel in de marge. Ik word al moe van de gedachte aan het gedoe. Fae is het allerbelangrijkst en een goede moeder zijn ook. Liefde is voor later.

“Heb je eigenlijk nog leuke exemplaren in je zwarte boekje staan?”, peilt Rosita. Ik schud van nee. Wel fijn zeg, die warme sauna. Nog vijf minuten en dan gaan we naar de hottub.

“Hoe is het op je werk?”, vraag ik haar. Rosita vertelt precies wat ik altijd hoor over Cor en Maria, en dat het druk is maar wel goed. “En ik mag een stagiaire aannemen”, zegt ze verrukt. “Dat gaat me ook flink wat werk uit handen nemen.”

“Nou, een stagiair kóst je anders ook tijd”, zeg ik, “want je moet zo iemand ook inwerken en wegwijs maken.”

“Heb jij nog steeds die ene?”

“Laurens, ja. Leukerd, hoor. Hij gaf me een boek voor de kerstvakantie.”

“Zo zo. En was het wat?”

“M’n lievelingsboek zelfs”, antwoord ik.

“Je lievelingsboek. Want dat weet-ie?” Rosita kijkt me met grote ogen aan en steekt haar wijsvinger in de lucht.

“Daar hadden we het over tijdens zijn sollicitatiegesprek”, antwoord ik. Rosita’s blik raakt me.

“Meisje, ik zeg je, die jongen vindt je leuk.”

“Nee joh, gek, dat kan toch niet”, bloos ik. Gelukkig valt het niet op in de sauna.

“Hmmm, mmm, Mrs. Robinson”, lacht Rosita.

Een baddersessie, een uitgebreide lunch en een tweede ronde sauna later, rijd ik rozig en voldaan naar huis. Geen mails, geen berichten, mijn telefoon bleef de hele dag stil. Ik bel Fae om te zeggen dat ik over een uurtje thuis ben.

“Mag ik bij Anna eten?”, vraagt ze.

“Als het van haar moeder mag wel, hoor”, zeg ik.

“En logeren ook?”

“Prima.”

Meestal luister ik naar de radio in de auto, maar nu heb ik helemaal geen zin in de grappen van Ruud de Wild. En ook niet in zo’n intelligente podcast. Dromerige muziek wil ik, nog even in deze fijne bui blijven. Just a little lovin’ wordt het, m’n lievelings van Shelby Lynne. In de privacy van mijn auto klinkt-ie extra lekker. ‘Good things are coming your way’, zingt ze. En ik neem het maar wat graag van haar aan.

Thuis gooi ik mijn schoenen uit, mijn beha en mijn vest ook. Wat een dag. Een kort dutje op de bank kan best, dan kook ik straks wel. Mijn lijf voelt zacht en warm en ruikt naar de ayurveda bodycrème die Nienke had klaargezet. Zalig. Ik stook de kachel op tot 21 graden en nestel me heerlijk tussen de kussens op mijn rode velours gevaarte. Ja, we hebben een echte meidenbank in ons meidenhuis. Het tv-kijk-dekentje trek ik op tot mijn hals. Mijn vingers vegen daarbij even langs mijn tepels en de dames reageren meteen. Langzaam breng ik mijn handen terug naar mijn borsten en laat ze zacht over mijn T-shirt schommelen. Deze tinteling bevalt me wel. Ik schuif mijn T-shirt een beetje omhoog en streel met gesloten ogen over mijn zachte, warme buik. Nog iets hoger, nog iets steviger. Links gaat naar boven, rechts kruipt mijn joggingbroek in. Het is lang geleden dat ik zo voor mezelf gezorgd heb. Langs mijn heup glijd ik naar het midden. Met mijn middelvinger duw ik licht op het warme kussentje dat ik voel. Voelt goed. Voelen wordt masseren en langzaam sta ik mezelf toe om te fantaseren. Wat als Laurens nu ineens voor de deur stond? Zou ik hem binnen vragen? Zou hij mijn tepels door mijn T-shirt heen zien priemen? Zou hij ernaar durven kijken? Zijn hand erop leggen? Me bij mijn kin pakken en mijn mond naar zich toe trekken? Zoenen met zijn lippen en zijn tong. Recht in mijn ogen kijken en zijn hand onder mijn shirt schuiven...

Het dekentje op mijn schoot plooit op door de snelheid en zakt uiteindelijk samen met mij in een zachte soezeroes.

Meer over

Op alle verhalen van Libelle rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven. Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@libelle.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden