Maartje en de meisjes Beeld Getty Images
Maartje en de meisjesBeeld Getty Images

“Dit is ook een soort CD van jou, CD van mij op sociaal vlak”

Maartje maakt een nieuwe start in haar oude huis, nu Jochem vertrokken is. Het is een emotionele achtbaan en wonder boven wonder blijkt juist Judith dat goed aan te voelen. Ze stond onverwacht met een schaal lasagne op de stoep. Nu komt Jochem de kinderen brengen.

Maartje en de meisjes 79

“Mamaaaaaa!!”

Vier plakhanden vliegen tegelijkertijd om mijn nek. Wat is het heerlijk om Nine en Mats weer te zien.

“In het huis van papa mogen we nergens aankomen,” moppert Mats. “We mogen niet eens schoenen aan binnen.”

“Er is wel een bad,” jubelt Nine. “Met bubbels.”

“En in de schuur liggen wel honderd witte ballen, Misschien wel duizend. Of een miljoen!” gaat ze verder.

“Golfballen,” legt Jochem uit. “Marco en Marc golfen samen.”

Verhuizing

Hij valt stil en kijkt aandachtig rond. “Zo. Jij laat er ook geen gras over groeien.”

Ik glimlach.

“Mooi wel. Zelf gedaan?”

Ik knik trots. “Hoe is het met je?” vraag ik. “Is jouw huis fijn?”

“Het is een prachtige plek. Beetje zuur wel, want zoiets moois kan ik nooit zelf kopen natuurlijk. Of nou ja, denk ik. Maar ik mag er sowieso een jaar blijven hoorde ik gisteren, dus dat is fijn. Ik heb geen haast. Marco kwam me helpen met verhuizen en bleef meteen een paar baco’s drinken toen de kinderen bij mijn ouders logeerden. Was wel tof van ‘m. Hij vertelde dat hij en Astrid ook een tijdje in zwaar weer hadden gezeten, maar dat het nu wel weer goed was.”

Scheiding

Misschien is het door dit verhaal, of doordat Jochem nu ineens aanbelt om het huis binnen te komen, maar voor het eerst voel ik echt onze scheiding van tafel en bed. Marco en Astrid zijn zijn vrienden, Suus en Dirk horen bij mij. Een soort CD van jou, CD van mij op sociaal vlak. Vriendschappen, nieuwtjes, spontane gezellige avonden die we dus van elkaar gaan missen.

Ik schenk een koffie voor hem in en hij staat niet meer zelf in de keuken om er een zoetje in te doen. Ineens geef ik hem de dispenser erbij.

Cola

“Mag ik cola?” vraagt Nine en ik kijk haar verbaasd aan.

“Van papa mochten we cola gisteren, en nu lust ik cola.”

“Ja, eh, sorry…” stamelt Jochem, “we waren even naar het strand en daar nam ik een colaatje en toen wilde Nine ook.”

“Is toch prima,” lach ik. “Kleine meisjes worden groot.”

“Wat heb jij allemaal gedaan mama, toen wij weg waren?” wil Nine weten.

“Zie je dat niet?” vraag ik. “Ik heb geverfd en het huis wat aangepast. Daar was ik wel de hele dag mee bezig hoor. Maar nu vind ik het ook heel gezellig dat jullie er weer zijn.”

Hangdag

Na een uitgebreide knuffel van Mats en Nine, twee paar betraande ogen en twee grote brokken in de keel, gaat Jochem weer weg en maken wij er met z’n drieën een mooie vakantiedag van.

“Kom jongens, we gaan naar het park,” zeg ik even later. “Zullen we de voetbal meenemen?”

“Neeeeeee,” roepen Mats en Nine in koor. “Niet weer naar buiten,” zucht Nine.

“Ik wil gewoon chillen,” zeurt Mats. “Bij papa moesten we ook de hele tijd leuke dingen doen, maar voor ons is het ook gewoon vakantie ja?”

Ik grinnik om mijn bijdehante pre-puber. Vandaag wordt een hangdag en stiekem wil ik zelf ook niets liever.

De beste berichten van Libelle in je mailbox ontvangen? Meld je nu aan voor de nieuwsbrief!

Meer over

Op alle verhalen van Libelle rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven. Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@libelle.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden