null Beeld

“En?”, vraag ik. Bibberlip. “Gezakt”, zegt Robbert

Manon schrijft in haar dagboek over haar moeder, gezin, vriendinnen en werk bij de plaatselijke krant. Met haar ex Joris kreeg ze Robbert en dochter Willeke, nu pubers. Ze heeft een relatie met de veel jongere Boy, de vader van baby Titia.

Woensdag

Boy streelt zachtjes mijn buik. “Wat als Robbert nou niet slaagt?”, vraag ik. Het is een warme nacht en we liggen naakt op bed.
“Tuurlijk slaagt hij”, zegt hij. “En zo niet, dan doet hij een her. Of het jaar over.”
Ja, dat weet ik zelf ook wel. Ik ben er bang voor wat zakken met Robberts psyche doet. Of hij het wel aankan om nog een jaar op de middelbare school te zitten. Hij lijkt zo stoer, maar eigenlijk is mijn zoon ontzettend kwetsbaar. Het leven is niet makkelijk als je jong bent en gay, hoe vaak je in de media ook hoort over queer, bi en transgender. Een puber, die – om wat voor reden dan ook – niet mainstream is, is een doelwit.
Boy heeft zijn aandacht verlegt naar mijn rechterarm en streelt die.
Gelukkig heeft Robbert het afgelopen jaar een dikkere huid gekregen. Het doet hem goed dat hij een vaste relatie heeft en hij is nu ook een van de oudsten op school. Maar ja, straks op de kunstacademie moet hij weer knokken voor een plek. Het scheelt natuurlijk wel dat daar waarschijnlijk wat meer exotische types rondlopen.
Boy kust mijn schouder en dat kriebelt een beetje. Hij moet zich weer eens scheren.
Morgen moet ik chips en smeersels halen, witte wijn, cola en spa en ook wat alcoholvrij bier. Vanwege de corona mogen er maar weinig mensen langskomen, maar ik kan me bijna niet voorstellen dat Joris hier niet naartoe komt. Mams en Han moeten werken, maar Bart? Edgar? Eefje en Michael, Floris? Op hoeveel mensen zit ik dan al? Hoeveel mochten er ook alweer van het RIVM? Als ik mijn telefoon pak, zegt Boy: “Nee toch? Geen telefoon in bed was toch de afspraak?”
“Ik vroeg me af hoeveel mensen het RIVM in onze tuin toelaat.”
“Zes, acht? Weet ik veel? Doet dat er nu toe? Ik dacht dat we gingen vrijen?”
Verbaasd kijk ik opzij. Hoe komt hij daar nu bij?

Donderdag

De tijd kruipt voorbij. ’s Ochtends heeft Robbert lang uitgeslapen, ik heb flink gewandeld met Titia en Arie en sinds half drie zitten we in de tuin te wachten. Het is al kwart over vier. Ik maak me steeds meer zorgen, ben zelfs een beetje misselijk. Hij zou tussen drie en vijf worden gebeld. Duurt het zo lang omdat ze eerst de geslaagden bellen en daarna de leerlingen die zijn gezakt? Dat zijn natuurlijk veel langere gesprekken, over hertentamens, teleurstelling en tranen. Ik zet weer een kop thee als Robberts telefoon eindelijk gaat. Door het keukenraam houd ik zijn gezichtsuitdrukking in de gaten. Hij knikt, murmelt wat. Ik storm naar buiten zodat ik misschien nog wat woorden kan opvangen. “En?”, vraag ik, zodra hij heeft opgehangen.
Bibberlip. “Gezakt.”
“O, verdorie. Krijg je een her of is het kansloos?”
Hij grijnst. “Het was oma, of ik al wat wist.”
“O, oké. Niet zo leuk, Robbert. Ze moet je ook helemaal niet bellen, misschien probeerden ze het net wel en sta je nu weer onderaan de lijst.”
Hij haalt zijn schouder op en kijkt op zijn telefoon. “Michael appt net dat hij is geslaagd, en Edgar ook.”
“Tof.”
We wachten weer. Ik haal wat uitgebloeide bloemen uit een plant, zet glazen in de afwasmachine. Wils komt thuis. “Weet je al wat?” Ze gooit haar tas op een stoel gaat naast Robbert zitten. Samen bespreken ze wie er is gezakt en geslaagd. Net als ik denk: dit is belachelijk, ik ga de school zelf wel bellen, gaat zijn telefoon.
“Goed, ja. Klopt. Ja. Ja. Dankuwel.”
Gespannen kijken Wils en ik hem aan. “En?”
Hij springt op en juicht: “Geslaagd!” Wils en ik omarmen hem, elkaar, met z’n drieën doen we een raar dansje, terwijl we gillen van blijdschap. Daarna gaat hij iedereen bellen. En ik loop naar de gang, om even in stilte te huilen. Mijn zoon begint aan een nieuwe levensfase, zonder mij.

Meer over

Op alle verhalen van Libelle rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven. Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@libelle.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden