Femke Beeld Ester Gebuis
FemkeBeeld Ester Gebuis

Femke: “Alsof ik er vreugde uit haal om hem taakjes toe te bedelen”

Femke (40) is freelance journalist. Ze woont met Oscar en zoon Nathan (8) in Ouderkerk. Deze week schrijft ze over het huishouden.

“Maar Femmert, jij wil toch ook niet dat ik klakkeloos alles doe wat jij mij opdraagt?” Oscar en ik hebben weer eens woorden over het huishouden. “Zeg nou zelf, dan zou je me toch een doetje vinden?”

Ik kijk mijn man verbaasd aan. “Denk je dat ik het leuk vind om jou de hele tijd te moeten zeggen wat er moet gebeuren? Of je melk wil halen. Of je de vuilnis buiten wil zetten. Of je nieuwe schoenen wil bestellen voor Nathan.” Hij kijkt nog verbaasder terug, alsof-ie daadwerkelijk denkt dat ik er vreugde uit haal om hem taakjes toe te bedelen.

“Het zou fijn zijn, Os, als jij zélf eens zou bedenken dat het brood op is. Of dat er een cadeautje moet komen voor de verjaardag van Nathans vriendje. Of dat je spontaan een stofzuiger door het huis haalt.”

Omgeving

Mompelend vertrekt mijn echtgenoot naar boven. Hij beseft dat ik gelijk heb en tegelijkertijd weet hij dat hij het nooit anders gaat doen. Misschien zal hij een dagje extra opletten, maar daarna verslapt het weer. “Ik ben er gewoon niet zo goed in als jij”, zegt hij op zulke momenten, wat mij dan doet ontploffen. Alsof ik ‘goed ben’ in stofzuigen en zien dat er stof ligt. Let een beetje op je omgeving, joh.

Maar goed, deze strijd strijden wij nu al een jaar of vijftien. Maandelijks, soms zelfs wekelijks. Een relatietherapeut zei ooit tegen ons: “De meeste stellen vechten in de eerste drie jaar van hun relatie de dingen uit en bereiken daarna een status waarin ze goed met elkaar kunnen samenleven.” Ik vraag me af wat dit over ons zegt. Dat Oscar en ik dom zijn dat we steeds weer dezelfde ruzie hebben? Dat we allang uit elkaar hadden moeten gaan, omdat het nooit beter zal worden? Dat we moeten stoppen met het erover te hebben? Dat ik gewoon mijn verlies moet nemen en het leeuwendeel van het huishouden en aanverwante regeltaken op me moet nemen?

Nathan, die alles meekrijgt nu hij acht jaar is, heeft zijn buik er inmiddels ook al flink van vol. Als ik maar ietsje sneller ga praten en Oscar een vuile blik mijn kant op werpt, zegt hij: “Daar gáán jullie wéér!” Ik schaam me diep, maar kom er niet uit en daarom is het dus al jaren zo. Mochten jullie tips hebben? Ik lees ze graag!

Fotografie: Ester Gebuis

Meer over

Op alle verhalen van Libelle rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven. Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@libelle.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden