Rosé op het strand Beeld Getty Images
Rosé op het strandBeeld Getty Images

“Ga je mee naar een naturistencamping?” vraagt Judith

Terwijl Maartje zinderende plannetjes smeedt met Judith, blijkt nieuwe collega Anniek toch niet zo’n vrolijke collega als gehoopt. En als Jochem dan ook nog eens haar vrije weekend wil dwarsbomen, verdampt haar hete bui als sneeuw voor de zon.

Maartje en de meisjes

“Morgenmiddag. Adam en Eva. Jij neemt de rosé mee!”

Naaktstrand

Na een uur bekvechten met Jochem over grenzen, afspraken en gunnen heb ik Judith verteld dat ik niet zaterdagavond met haar kan afspreken, maar pas zondag na de lunch. En waar ik me al helemaal bezwaard voelde, reageert zij gewoon lekker nuchter. Na een extra dag met de kinderen schuif ik gewoon aan op het strand. Judith heeft daar zo haar eigen gewoontes in weet ik. Adam en Eva is een naaktstrand. En blijkbaar neem ik de rosé mee.

Chips in bed

Ik maak er een feestje van met de kinderen. Mats sjouwt met al zijn kracht twee matrassen naar beneden - hij voelt zich overduidelijk the man of the house nu - en we eten chips in bed en kijken Cast Away. Die was laatst op tv en in een helder moment bedacht ik om die op te nemen. Nu ben ik mezelf dankbaar.

“Waarom scheurt hij zijn broek kapot?” vraagt Nine.

“Komt hij nog van het eiland af?”

“Waarom zwemt hij niet naar huis?”

“Stihiiilllll” moppert Mats. Hij heeft wel een punt.

“Kijk maar gewoon meisje,” zeg ik.

Cadeautje

Tegen de tijd dat volleybal Wilson toch echt van het vlot afrolt, biggelen de tranen over de wangen van mijn twee druifjes. Zo stoer als ze net nog waren tijdens het opblijven, zo zoet en kwetsbaar zijn ze nu. Mijn lieve hartjes. Ik pak ze stevig vast en steek mijn neus in hun gewassen haren. Die strijd met Jochem was natuurlijk nergens voor nodig. Wat een cadeautje, deze dag.

Spiegelbeeld

De volgende dag staat Jochem al om 11 uur op de stoep. Hij vertelt over zijn tripje met Marco en over zijn werk, ik praat hem bij over de kinderen en hij neemt zelfs een tweede kopje koffie. Mats en Nine zijn blij om hem te zien, dat doet me goed. Ook al zijn ze nog best moe van het latertje van gisteravond, ze zijn vrolijk en gaan zonder snotteren met hun vader mee naar zijn huis.

Ik gun mezelf nog een uitgebreide scrub- en scheersessie voordat ik naar het strand fiets. Mijn bikini trek ik toch maar aan, onder een stralend wit jurkje. Toegegeven, ik word blij van mijn spiegelbeeld.

Zonnebrand

Judith zit er al. Of beter, ligt. Ze heeft twee strandbedden gereserveerd en de wijnkoeler staat klaar.

“Leukerd!” roept ze en ik krijg meteen een knuffel. Haar zachte huid gloeit helemaal van de zon. Ze ruikt zomers.

“Goed geregeld Judith,” glimlach ik.

“Nou kom, niet treuzelen,” dirigeert ze. “Het is 26 graden dus je hebt al die lagen stof echt niet nodig. Alleen wat zonnebrand, en dat heb ik hier voor je.”

Ik wil zeggen dat ik me thuis al ingesmeerd heb, maar ik slik mijn woorden in. Handdoek op het ligbed, jurkje in de tas en smeren maar. Ik voel hoe Judith naar me kijkt. Het maakt dat ik net iets langzamer smeer dan anders.

Vrijheid

We kletsen, we drinken, we lachen en we zonnen. Wanneer ze praat, dansen Judith’s borsten zachtjes heen en weer. Haar tepels stelen als een prima ballerina de show. Het zonlicht zet de gespierde welving van haar buik in de spotlight en ik kan niet ophouden met kijken.

Af en toe tikt mijn hand zachtjes tegen de hare, of rust mijn knie even tegen haar dij. De klassieke koopsignalen, zoals Lies dat noemt.

“Dit is toch net vakantie,” zucht Judith. “Ik ben blij dat jij ook gewoon naar het naaktstrand gaat. Sommige vrouwen kunnen daar zo preuts over doen, of miepen over hun lijf. Een vrouw die zich vrij voelt is veel aantrekkelijker dan een vrouw die zanikt over een putje of een rol.”

“Klopt,” antwoord ik. “Je bent een bloedmooie vrouw, maar je vrijheid vind ik nog wel het mooist.”

Naturistencamping

“Je bent zelf bloedmooi,” knipoogt Judith. “Ben je wel eens op een naturistencamping geweest?”

“Nog nooit,” geef ik toe.

“Volgens mij zouden wij dat best wel kunnen samen,” zegt Judith. “Een lang weekend met een camper, vol in de natuur.”

“Wat een goed idee!” roep ik. Een golf van opwinding stroomt door mijn lijf. Of het nu komt door de zon, het uitzicht, de wijn of de heerlijke dagdromen: zo heerlijk als nu heb ik me heel lang niet gevoeld.

“Bedankt voor deze fantastische dag leukerd,” zeg ik.

“Hoezo? De dag is toch nog niet voorbij? Volgens mij kom jij met mij mee,” glimlacht Judith.

De beste berichten van Libelle in je mailbox ontvangen? Meld je nu aan voor de nieuwsbrief!

Meer over

Op alle verhalen van Libelle rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven. Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@libelle.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden