Maartje en de meisjes Beeld Getty Images
Maartje en de meisjesBeeld Getty Images

Maartje en de meisjes - deel 101: “Ik voel me vrij en ik heb zin in haar”

Maartje borrelt met Suus en zoekt naar een foto van Miranda om te laten zien. Haar Tinderprofiel ziet er ineens anders uit en dat is best even schrikken. Wat betekent die emoji in haar bio?

MaartjeGetty Images

De verhoudingen zijn duidelijk

We blijven maar één nachtje, maar toch heb ik een volle rolkoffer mee. Hakken, sneakers en boots, twee jeans en een mooie zwarte jurk. Sieraden, twee verschillende riemen, twee truien en een blouse. Kleding kun je niet plannen, vind ik, je moet het voelen. En dus wil ik wat te kiezen hebben.

Miranda komt aanlopen met een weekendtas. Wandelschoenen aan haar voeten en zo’n hippe regenjas.

Ze gooit haar arm om mijn nek en zoent me vol en vurig.

“Ik heb er zo’n zin in!” glundert ze.

“Ik ook,” lach ik. “Kom, gooi je kleine tas maar achterin, dan gaan we.”

“Kleine tas?” vraagt ze verbaasd, maar als ze de kofferbak open doet, ziet ze hoe het zit. “De verhoudingen zijn wel duidelijk bij ons hè.”

Playlist

Ze stapt in en we rijden richting Rotterdam. Ik rijd, want ik rijd het liefst altijd. Meerijden geeft me een gevoel van afhankelijkheid waar ik niet van houd, en dan heb ik het nog niet eens over de kans op wagenziekte. Het fijne van rijden is dat ik ook de muziek bepaal, en in dit geval kan ik mooi pronken met de speciale afspeellijst die ik heb gemaakt. M&M Roadtrippin’ hits heet-ie en ik heb er alle nummers op gezet die we de afgelopen weken naar elkaar gestuurd hebben.

“Is dit…?” vraagt ze, wanneer ze Antony and the Johnsons herkent.

“Yes!” straal ik, “vanaf nu hebben we onze eigen playlist.”

“Wat ben je toch lief,” zegt Miranda en ze geeft een kusje op mijn hand. “Dat vind ik zo leuk aan jou.”

Op pad

Wanneer we onze spullen in het hotel hebben gelegd, gaan we de stad in. “Winkelen en dan borrelen?” stelt Miranda voor. “Of wil je eerst cultureel doen?”

“Cultuur kan morgen,’ zeg ik beslist. “Ik wil lekker op pad.”

We lopen, we lachen, we slaan als vanzelf dezelfde winkels over. We kijken naar kleding, wooninspiratie en minstens een uur tussen de boeken. Het voelt goed om naast haar te lopen. Soms pakt ze mijn hand, soms geef ik haar een kus.

“Nu wil ik een borrel,” roep ik. Het is half vijf en mijn voeten bonken zeurend in mijn laarsjes. had ik nu maar sneakers aangedaan.

Als we zitten, bestelt Miranda meteen een hele fles rood en wat vega-hapjes.

“Ben je vegetarisch?” vraag ik, verbaasd dat ik dat nog niet eerder had gezien.

“Nee hoor, maar dit is gewoon de lekkerste plank, geloof me.”

Ze zoent me, en in mijn ooghoek zie ik de barman naar ons kijken. Ik voel me vrij en ik heb zin in haar. Ik zoen haar net iets sensueler terug, en strijk met mijn hand zachtjes langs haar borst. Ze glimlacht.

Ze hoort bij mij

Vier gin tonics en twee verrassingsmenu’s later, loop ik naar de bar om te betalen. Een oude man op de kruk naast me begint een gesprek over Feijenoord en de kabinetsformatie. Ik heb er totaal geen zin in, maar ben me er ook bewust van dat Miranda naar me kijkt. De botte bitch uithangen is dus geen optie, dus ik geef hem antwoord en lach vriendelijk.

“Je bent een mooie dame,” complimenteert de knar.

“Zeker, en ze hoort bij mij,” klinkt het achter me. Miranda geeft een kus op mijn wang en hand in hand lopen we de zaak uit.

“Dus ik hoor bij jou?” vis ik.

“Ja hehe,” lacht Miranda, “wat zijn we hier anders aan het doen?”

“In dat geval doe ik het graag even officieel,” zeg ik. “Lieve Miranda, wil je mijn verkering zijn?”

“Ja Maartje, dat wil ik heel graag,” antwoordt ze. Haar ogen fonkelen.

En we zoenen weer.

Bezegeld moment

“Gaan we nu dan ook officieel van Tinder af?” onderbreek ik de tongtango.

“Ben ik allang,” zegt ze. Ik denk terug aan haar gewijzigde profiel.

“Ok, maken we er een momentje van, zeg ik. “Hier en nu, midden op straat. Kan ons het schelen.” En het kan ons niks schelen. We pakken onze telefoons en drukken allebei net zo lang op het rode vierkantje met de witte vlam, tot-ie gaat dansen. En weg.

“Nu nog bezegelen met onze eerste selfie,” glundert Miranda.

We staan er prachtig op.

Meer over

Op alle verhalen van Libelle rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven. Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@libelle.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden