Maartje en de meisjes Beeld Getty Images/RooM RF
Maartje en de meisjesBeeld Getty Images/RooM RF

Maartje: “Misschien, als het echt gezellig is en goed voelt, en als ik durf, vraag ik haar wel verkering”

Tijdens het hardlopen kruist Maartje ineens het pad van Vera, de vurige scharrel die nooit echt van de grond kwam. Ze scheppen allebei wat op over hun nieuwe liefdes en dat zet Maartje aan het denken over ‘het label.’ Miranda vraagt haar vervolgens mee als +1 naar het grote familiegala.

Verkering

Minstens een uur al. In de tijd dat ik eigenlijk zou moeten werken, ik moet nog twee offertes maken en een aanbieding, dus het is niet dat ik tijd over heb, scroll ik door webshops en zoek ik galajurken. Lange jurken, cocktailjurken, festive chique, ik weet van gekkigheid niet waar ik moet kijken. En de meeste zijn nog behoorlijk bloot ook. Zo’n diep decolleté ga ik natuurlijk niet doen bij mijn aanstaande schoonfamilie, maar ik mag geloof ik wel alvast gaan smeren met die bronzer om er met kerst een beetje appetijtelijk bij te lopen.

‘Ik vind het leuk als je mijn moeder en mijn zus ontmoet’ had ze gezegd. En ik zei ja. Daarna vroeg ik haar mee voor een nachtje Rotterdam volgende week en toen zei zij ja. Het gaat zo hard ineens, en zo heerlijk vanzelf tegelijk. Misschien, als het echt gezellig is en goed voelt, en als ik durf, vraag ik haar wel verkering in Rotterdam. Ha! Stel je voor. Miranda is lief, gezellig, leuk om te zien ook, en betrouwbaar. Ze geeft me het gevoel dat ze echt voor me gaat.

De rinkelende telefoon trekt me uit mijn dagdroom.

“Hee, ja, met Vera. Leuk dat ik je tegenkwam laatst, en niet voor niks blijkbaar, want ik heb een vraag voor je. Ik heb een logistiek manager nodig, een hele goede. Kun jij me aan zo iemand helpen?”

“Zeker!” antwoord ik. “Vertel eens even. Wanneer vind jij iemand goed?”

Ze vertelt en ik noteer. Nog meer werk erbij, ik moet nu echt aan de bak.

“Bedankt Vera,” zeg ik. “Leuk om weer voor je aan de slag te gaan.”

Wijntje dan maar

De volgende dag eet ik een sateetje met Suus. Ze lijkt wat dikker dan de laatste keer dat ik haar zag, maar dat zeg ik natuurlijk niet.

“Hehe, ik ben blij dat ik er even uit ben hoor. Ben kapót,” klaagt ze. “Op kantoor is het bizar druk, de kinderen thuis zijn niet te houden sinds het Sinterklaasjournaal weer op tv is en ik vrees dat volgende week dat hele thuisonderwijscircus ook weer gaat beginnen. Shoot me, echt. Ik ben er zo kláár mee allemaal.”

“Wijntje dan maar?” vraag ik.

“Nee, eh, doe maar water, ik heb al zoveel gesnaaid vandaag.”

“Hoe komt het?”

“Stress hè. De meeste mensen vallen af van stress, maar ik ga juist proppen. Ach, doe mij dat wijntje ook maar. Ik kan die ontspanning wel gebruiken en m’n dieet is voor vandaag toch al kapot.”

“Suus, lieverd, je bent prachtig en je doet het goed,” sus ik.

“Nou, Maartje, lap jij me anders even op met een lekker geil verhaal,” lacht ze. “Is het al aan met Miranda of bel je Judith nog gauw voor dit weekend?”

Klassiek type

We lachen zo hard dat de zestigers aan het tafeltje naast ons geïrriteerd onze kant op kijken.

“Sorry vleespet!” roept Suus en ik proest mijn wijn over tafel.

“Ik vind haar echt heel leuk,” vertel ik. “En ik ben haar +1 met kerst. Dus.” Ik bloos ervan.

“Laat nog eens een foto zien!”

Ik moet even zoeken, want een goede foto heb ik nog niet van haar. Is ook wel een mooi doel voor Rotterdam volgende week. Oh wacht, op Tinder staat ze natuurlijk nog in mijn lijstje. Ik open de app en klik op Miranda’s profiel. Er staat nog maar één foto en geen tekst meer, alleen zo’n emoji met gekruiste vingers. Ik schrik ervan. Snel laat ik haar foto zien aan Suus.

“Goh, leuk hoor,” zegt ze. “Best een klassiek type om te zien.”

Ik knik. Liever had ik dit niet gezien.

“En hoe gaat het met jou en Dirk?”

Meer over

Op alle verhalen van Libelle rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven. Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@libelle.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden