herfstwandeling Beeld Getty Images
herfstwandelingBeeld Getty Images

Maartje: “Verdorie, ik moet echt voorzichtiger zijn”

Maartje ontdekt tijdens een herfstwandeling dat haar dochter meer in de gaten heeft dan ze dacht.

“Papa zegt dat jij boos op hem bent”, zegt Nine ineens. Ze slentert achter me aan in het bos, want volgens haar was ik ‘overduidelijk de enige die zin had in een herfstwandeling.’ Ik draai me om en ze kijkt meteen weg.

“Ik wil niet dat je boos bent op papa.”

Ik buig door mijn knieën en kijk haar aan. Mijn handen leg ik op haar wangen.

“Lieverd, ik ben niet boos op papa. Ik was alleen geschrokken van iets wat hij me vertelde. En dat praten we nog wel uit.”

“Ok.”

Terwijl we doorlopen slik ik de ene na de andere vraag in. Als ik me iets heb voorgenomen toen we uit elkaar gingen, dan is het wel om nooit te praten via de kinderen. Toch wil ik nu heel graag weten wat Nine precies weet, en denkt en voelt. Wat Jochem precies gezegd heeft. Ik houd me in en besluit om hem vanavond te bellen.

“Kom schatje, maken we een selfie.” Daar is die ijdeltuit meteen voor te porren en samen doen we onze mooiste glimlach tot de klik. Ik moet zeggen dat ik er zelf ook prima vanaf kom in de herfstzon, dus ik stuur ’m ongegeneerd door naar Miranda.

“Naar wie stuur je die?”, vraagt Nine meteen. Verdorie, ik moet echt voorzichtiger zijn.

“Een vriendin van me”, antwoord ik. Neemt die meid natuurlijk geen genoegen mee.

“Wie dan?”

“Miranda”, zeg ik daarom eerlijk. “Die ken jij nog niet.”

Ik zie nog net de emoji met hartjesogen van Miranda binnenkomen. Met een warm hart wandelen we verder.

Als Mats later die middag thuiskomt van zijn speeldate is hij verrassend vrolijk. “Ik mag morgen met Jordi mee naar een wedstrijd van Telstar!”, glundert hij. Grappig om te merken hoe hij ineens zijn eigen agenda leeft, nu hij tiener is. Nog even en ik moet vragen of hij misschien een keer tijd heeft voor me. “Mag ik dan ook logeren?”, vraagt hij.

“Bij ons?”

“Nee, bij hem.” Ik zeg dat het mag en Nine haakt meteen in. “Dan wil ik ook logeren!”

Nog geen uur later heb ik beide kinderen ondergebracht voor vrijdagavond. Ik zie kansen, dus meteen bel ik Miranda.

“Ja, ik weet niet of je, je bent vast druk en zo, en je hebt je meiden misschien wel, maar ja, ik heb dus morgen...”

“Lieverd”, lacht ze. “Probeer je me nu uit te vragen? Wat is dit voor ingepakt verzoek?”

Schuldbewust glimlach ik, maar dat ziet ze natuurlijk niet.

“Ik zou je graag zien morgenavond”, zeg ik daarom. “Ga je mee naar Anne+ in de bioscoop?” Waarom zeg ik in vredesnaam bioscoop erbij, mopper ik in mezelf. Ze weet heus wel dat die film net uit is.

“Geef me even om te checken of de meiden naar mijn ouders kunnen”, zegt Miranda, “Ik ga heel graag met je mee.”

“Kom jongens”, zeg ik even later tegen Mats en Nine. Het telefoontje naar Jochem schuif ik door naar morgen. “We gaan bioscoopje spelen. Nine, doe jij de gordijnen dicht, Mats doet alle lichten uit en ik pak een grote bak pepernoten.” Ze springen op en kruipen vier minuten later dicht tegen me aan. Ieder in een oksel.

“Ik ben blij dat je zo blij bent mama”, zegt Nine.

“Ik ook schatje”, fluister ik.

Op alle verhalen van Libelle rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven. Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@libelle.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden