James Worthy Beeld Libelle
James WorthyBeeld Libelle

Column

Niets kan mij zo diep raken als een collega-stotteraar

James Worthy (40) is schrijver, journalist en columnist. Hij is getrouwd met Artie en vader van James (7). Voor Libelle schrijft James columns waarin liefde centraal staat: voor zijn ouders, zijn gezin en het leven. Geestig, soms hartverscheurend, maar bovenal eerlijk en ontroerend. Deze week schrijft hij over zijn telefoongesprek met de klantenservice.

Mijn vrouw appt het telefoonnummer van de klantenservice. Ik ga met mijn vinger over het nummer heen, maar ik druk er nog niet op. Eerst moet ik weten wat ik ga zeggen.

Telefoongesprek

“Hallo met James. Ik heb laatst een hometrainer bij jullie gekocht en de hartslagmeter doet het niet goed. Hebben jullie misschien een monteur die langs kan komen?” Nee, James, niemand van veertig begint zijn of haar telefoongesprek met “Hallo met ‘voornaam’.”

Ik kijk naar mijn telefoon en geef schouderklopjes aan mezelf. Ik kan dit. Ik kan dit. Ik weet zeker dat ik niet ga stotteren. Ik kan dit.

Fraudeur

“Hallo met meneer Worthy. Ik heb een monteur nodig voor mijn ho..ho..ho..ho.. voor mijn fiets. De hartslagmeter is de..de..de..de.. kapot”, hakkel ik. Dit is de tweede keer dit jaar dat ik bel. De eerste keer was in februari toen ik met de bank belde. Dat gesprek duurde bijna dertig minuten, omdat de bankmedewerker niet geloofde dat ik was wie ik zei dat ik was. Hij vroeg om mijn adres en ik had moeite met mijn postcode.

Het kwam er niet uit, waardoor hij dacht dat ik een fraudeur was. Alleen fraudeurs weten klaarblijkelijk hun eigen postcode niet. Toen vroeg de beste man of ik kon zeggen wat de laatste transactie op mijn bankrekening was geweest. Ik opende de mobiel bankieren app en schoot in de lach om de laatste afschrijving. Die middag had ik namelijk 9,99 euro naar een leverancier van erotisch getint videomateriaal overgemaakt. Uiteindelijk kwam alles goed, maar pijn deed het wel. Ik kwam niet goed uit mijn woorden en de weinige woorden die ik wel sprak, werden voor leugens aangezien.

Collega-stotteraar

“Hallo meneer Worthy, wat ver..ver..ver..ver.. wat rot voor u. We gaan een mo..mo.. een technicus voor u re..re..re.. fixen”, zegt een vrouw aan de andere kant van de lijn. Eerst denk ik nog dat ze me nadoet, maar ze doet me niet na. Ik hoor het aan haar stotter. Deze mevrouw is een authentieke stotteraar en ze werkt bij een telefonische klantenservice. Vrijwel direct voel ik een traan over mijn neus rollen. Niets op deze wereld kan mij zo diep raken als een collega-stotteraar. Ik hoor haar stem en zie haar hele leven voor me, omdat haar leven míjn leven is.

Verkering

In groep 8 wilde ik verkering vragen aan een meisje, maar omdat ik haar naam niet kon uitspreken, vroeg ik verkering aan een ander meisje. Dat is wat stotteren is. Op het terras bestel je niet de cocktail die je wilt drinken, nee, je bestelt de cocktail met de makkelijkste naam. In feite hebben je stembanden alle touwtjes in handen.

Eerste keer

“Dit is de eerste keer in mijn le..le..le.. bestaan dat ik een andere stotteraar aan de lijn heb. En ik ben vee..vee.. bijna eenenveertig jaar oud,” zeg ik, terwijl ik een traan van het puntje van mijn neus veeg.

“Dit is ook mijn eerste keer hoor. Ik ben ach..ach..ach.., ik was vorig jaar zevenentwintig.”

“Ik ken je niet, maar ik ben zo fu..fu..fu.. ontzettend trots op jou. Ik heb een vr..vr.. kameraad die enorm slist en die durfde nooit sjasliek te zeggen als we op een barbecue waren. Maar vorig jaar zei hij het gewoon twee keer. Sjasliek. Sjasliek. En nu bel ik met jou. Het is een fa..fa..fa..fa.. mooi jaar voor mensen met een spraakhandicap”, zeg ik.

Sekslijn voor stotteraars

“Ik was gewoon helemaal klaar met dat mezelf verstoppen. Mijn vriendin heeft me erg gestimuleerd wat dat betreft. Ze zei op een ochtend: ‘Je komt misschien niet uit je woorden, maar je komt wel uit de hemel.’ Drie dagen later had ik deze baan.”

“Wonderschoon. Hoe reageren de mensen die je aan de lijn hebt?”

“Dat verschilt. De ene klant denkt dat het een slim trucje is om de mensen langer aan de lijn te houden en de andere klant kan het wel waarderen.”

“Dat zou wel een goed idee zijn. In mijn puberteit had ik het briljante idee om een sekslijn voor stotteraars te beginnen.”

“Wat heb je aan?” vraagt de vrouw van de klantenservice.

“Een sl..sl..sl..SLIPJE van k..k..k..k.. En een lak..lak..LAKLEDEREN t..t..t..t.. Laat maar. Ik ben naakt. Ik ben fucking naakt. Helemaal naakt!”

Jalapeño pepers

“Haha! Is het jou ook opgevallen dat we bijna niet meer stotteren?”

“Dat komt door jou. Ik ben niet meer bang, omdat jij niet bang bent. Je werkt gewoon bij een telefonische klantenservice. Man, man, man. Je bent een soort Maarten van der Weijden voor stotteraars.”

“Maarten van der Weijden is ook een stotteraar. Maar wat is er allemaal aan de hand met uw hometrainer, meneer Worthy?”

“De hartslagmeter valt soms uit.”

“Zit de stekker wel in het stopcontact?” vraagt de vrouw die twee lintjes moet krijgen.

“Serieus?” vraag ik.

“De monteur staat morgen om 09.00uur voor uw deu...deu.. in uw straat.”

“Je bent geweldig. Echt waar. Ik hou van j..j..j..”

“Van jou, meneer Worthy?”

“Nee, van Jalapeño pepers.”

Meer over

Op alle verhalen van Libelle rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven. Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@libelle.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden