Musical Awards Gala 2018 in het Circustheater, Scheveningen.

Op de foto:  André van Duin en Janny van der Heijden Beeld Brunopress/Patrick van Emst
Musical Awards Gala 2018 in het Circustheater, Scheveningen.Op de foto: André van Duin en Janny van der HeijdenBeeld Brunopress/Patrick van Emst

HHB-blog #4: “Wat een gedoe joh, ik eet die krengen nooit meer”

Libelle’s Milou strikt elke week iemand om zijn of haar zaterdagavond op te offeren, zodat ze gezamenlijk de nieuwe aflevering van Heel Holland bakt kunnen kijken. Deze keer: harde koekjes en doffe chocolade, maar ook carnaval in Rio.

Milou WindhorstBrunopress/Patrick van Emst

Vriendin A. kan zich verschuilen achter de naweeën van haar operatie, ik moet simpelweg toegeven dat ik nu eenmaal een stuk burgerlijker ben dan de meeste mensen denken. Maar A. en ik hebben er vrede mee: we zijn gemiddeld 29 (ik ben het nog een paar maanden, zij wordt het over een paar maanden) en terwijl de rest van onze leeftijdsgenoten – en ongetwijfeld ouder – de lever op zaterdagavond uitdagen, liggen wij wederom samen onder een dekentje op de bank om de nieuwe aflevering van Heel Holland bakt te kijken. Het is een routine geworden, en stiekem genieten we er gewoon van.

(Schuif)chocolade

Deze vierde aflevering (we zijn alweer halverwege!) staat geheel in het teken van chocolade. Dat was de afgelopen twee weken tevens het thema in mijn eigen dagelijks leven, dus je zou kunnen stellen dat ik affiniteit heb met het onderwerp.

Al tijdens de eerste ronde – de opdracht: een candybar maken – schieten zo goed als alle kandidaten in de stress, want met chocolade werken blijkt moeilijk te zijn. Zo heb ik het zelf nooit ervaren tijdens het bakken, maar ik ben dan ook te lui om het au bain-marie te smelten. Plus, ik serveer mijn baksels net zo lief met doffe chocolade. “Mooi verveelt, lelijk went”, maak ik er dan gewoon van.

Zonder wrijving geen glans

De kunst is om de chocolade eerst te smelten, dan deels te laten afkoelen en vervolgens weer bij elkaar te brengen. Door het in beweging te houden, komen er kristallen in het mengsel. Lees: het gaat weer mooi glanzen. Zo doen al die patissiers dat dus.

De chocolade is niet het enige dat smelt; ook Inge krijgt het er warm van. “Ik wou dat ik een korte broek had aangetrokken. O nee, dat ziet er niet meer uit”, grapt de goedlachse roodharige – mijn absolute favoriet. Ze presenteert uiteindelijk een chocolade-omhulsel met daarin kokos, pistache en sinaasappel. Ik ervaar het als een catfish. Het is een beetje zoals die bonbons waar likeur in blijkt te zitten, terwijl je alcohol smerig vindt.

De snoeprepen van Juliaan vallen in de smaak bij Janny en Robèrt. Voor de vulling gebruikte hij onder andere frambozen en cranberry’s. “Het lijkt wel ossenworst. Of darmen, maar dan lekker”, luidt het oordeel van A.

Zeinab presenteert zoals gewoonlijk een aan perfectie grenzende creatie, met karamel, koffie en noten.

Krengen

De technische ronde is dit keer nog pittiger dan normaal. De bakkers krijgen enkel een lijst met ingrediënten en een voorbeeld-chocoladebiscuitje, dat ze naar hun beste kunnen moeten gaan namaken. Enzo’s toch al hoge stem schiet nog eens twee octaven omhoog als hij de summiere instructies op het papiertje voor hem op zich laat inwerken.

Marieke mist de technische ervaring met chocolade en moet het deze ronde naar eigen zeggen van geluk hebben. André brengt goed nieuws: “Maar het geluk is met de dommen, hè!” Er wordt gelachen, zelfs bij ons in de woonkamer. Wederom luistert de bereiding van de chocolade erg nauw. Er wordt druk gediscussieerd over de ideale temperatuur. Tevergeefs, want het spul komt bij eigenlijk niemand zo soepel uit het vormpje als gehoopt.

Yannis bakt er bijna letterlijk niets van: bij hem gaat het op zo’n beetje alle fronten mis. Toch neemt hij zijn ‘verlies’ met zo’n brede glimlach dat ik zijn semi-biscuitjes gewoon had opgegeten als ik ze tijdens een theetje bij hem thuis geserveerd had gekregen.

De kans dat je ze bij Marieke ooit nog eens in de koektrommel tegenkomt, is nihil: “Wat een gedoe joh. Ik eet die krengen nooit meer.” Enzo en Juliaan eindigen op een gedeelde eerste plek.

Madame Jeannette

Als we Inge mogen geloven, staat ons op bakdag twee heel wat spektakel te wachten. Komt dat even goed uit, zo tijdens de spektakelronde. “Ik had gisteren mijn dag niet, maar ik ga er heel hard aan trekken. Today is the day, ik ga ‘m nailen”, belooft ze ons. Ze doet een goede poging met haar ‘carnaval in Rio’-taart. Hij kan de goedkeuring van de tweekoppige jury wegdragen. Ze mag van Janny zelfs even op haar schouder kloppen.

Tom maakt een taart met pepers en limoen. Een gewaagde keuze die goed uitpakt, want Janny “kan wel wat pit hebben”. André maakt voor de tweede keer dit seizoen een grap die mijn mondhoeken lichtjes doen opkrullen. “Pittig is Janny zeker. We noemen haar niet voor niets ‘Madame Jeanette’.” Niet slecht.

Niemand (lees: iedereen) zag het aankomen: Zeinab flanst weer iets prachtigs in elkaar. Dit keer een chocolade-fudgecake met roomkaasmousse en aardbeien. Het wordt nog druk op haar bakkersschort, want er komt een speldje bij voor de – inmiddels tweevoudig – meesterbakker.

Zoals enigszins verwacht, wordt Yannis naar huis gestuurd. Voor het eerst dit seizoen vloeien er tranen onder de bakkers, behalve bij de immer positieve afvaller zelf. “Helaas is het voorbij. Maar voor mij is het belangrijkst: ik heb zoveel leuke mensen leren kennen. Ja, superlieve mensen. Echt. Oeh, het komt uit m’n hart”, sluit de Griek in ietwat gebrekkig, maar o zo charmant Nederlands af. Van mij had-ie mogen blijven.

Meer over

Op alle verhalen van Libelle rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven. Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@libelle.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden