Pauline Wingelaar Beeld RTL
Pauline WingelaarBeeld RTL

Groot verdriet

Pauline Wingelaar vertelt voor het eerst over het verlies van haar kindje: “Ik voelde dat het niet goed zat”

Na een zwangerschap van 22 weken beviel Pauline Wingelaar van haar dochter. Het kindje haalde het niet. In Echte Gooische Moeders blikt de realityster voor het eerst terug op de vreselijke gebeurtenis.

Lieve PeetersRTL

Het was eind september toen Paulines vriendinnen een babyshower voor haar organiseerden. In een knalroze huis met knalroze versiering zou Pauline worden ontvangen. Maar dat gebeurde nooit.

‘Niet helemaal lekker’

Vlak voordat zij naar de verrassing zou gaan, werd zij door de crew van Echte Gooische Moeders klaargemaakt voor de opnames. In de nieuwste aflevering van het programma vertelt ze over dat moment. “Ik werd gezenderd en had echt zin in de draaidag”, vertelt Pauline. Nog even kletst ze met de crew, die enthousiast reageert op haar babybuik. “Ik zei nog: ‘Ik ben in verwachting en het gaat supergoed. Ik ben superblij. Maar ik zit niet helemaal lekker in de wedstrijd, want ik heb allemaal symptomen alsof het niet helemaal lekker zit allemaal’.”

Vruchtwater

Pauline kreeg gelijk, want op het moment dat ze dat zegt, gaat het mis. “Terwijl ik dat zeg voel ik iets langs mijn benen - ik had een jurkje aan - en ik had meteen in de gaten dat het vruchtwater was.” Haar vriendinnen worden gebeld. De babyshower gaat niet door omdat Pauline naar het ziekenhuis moet ‘voor een checkje'. De groep Gooische moeders hoopt op het beste.

Ontkenningsfase

Maar dat gebeurt niet. In het ziekenhuis hopen de artsen nog dat Paulines vliezen niet helemaal zijn gebroken, maar het om een klein scheurtje gaat dat met veel rust nog dicht zal groeien zodat haar baby nog 18 weken veilig kan blijven zitten. “Ik dacht: ik ga gewoon stilliggen en ik ga hier gewoon voor vechten, ik ga niet opgeven.” Pauline denkt dat ze onbewust aanvoelde dat het fout zat, maar zat naar eigen zeggen ook in een ontkenningsfase. “Ik kan het niet goed omschrijven, ik wilde er niet aan geloven dat het fout ging.”

‘Ze gaf niet op’

Haar oudste zoon werd al met 33 weken geboren. Toen is ook alles goed gekomen. Ze hoopte dat dat nu ook zo zou zijn met haar en ‘Madelief’, zoals ze het kindje noemde toen het in haar buik zat. “Dit gaan wij wel samen doen. Ik kreeg een soort kracht of zo. Het was een bikkel.” In de aflevering is duidelijk te zien dat het haar emotioneert. “Zij gaf niet op”, snikt Pauline.

Infectie

Helaas komt er toch geen goed einde. Na een paar dagen wordt Pauline 's nachts wakker met het gevoel dat ze moet plassen. “Ik moest niet plassen, maar ik had wel zin om kracht te zetten.” Ze belt haar man en vraagt hem direct te komen. Ze is zelfs bang dat hij al te laat is. En dat blijkt ook zo te zijn. Niet veel later wordt Belle geboren. Levend en 22 weken oud. Maar ze haalt het niet. “Ze was kerngezond. Het was mijn lijf: achteraf bleek dat ik een infectie had.”

Sterretje

Praten over het voorval maakt Pauline nog zichtbaar emotioneel. Door haar tranen heen vertelt ze over Belle. “Zoals bij elke normale zwangerschap en bevalling vind je haar als moeder heel mooi”, blikt ze terug. En ondanks dat Belle er niet meer is, draagt Pauline haar nu altijd een beetje bij zich. Bij haar gouden kettinkje met daaraan de voorletters van haar zoons, hangt nu een diamantje. “Een B vond ik te confronterend”, vertelt Pauline. Een klein glinstertje voelde passender. “Alsof ze een sterretje is. Want ze is nu een sterretje.”

Bron: Videoland

Meer over

Op alle verhalen van Libelle rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven. Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@libelle.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden