null Beeld

Willeke Alberti

Afgelopen decennia zijn al heel veel inspirerende vrouwen voorbijgekomen in Libelle. En ook in 2019 is er geen gebrek aan bijzondere vrouwen, zoals deze zes die de top bereikten. Journalist Liddie Austin sprak met hen over het leven, de liefde en de kroon op hun werk.

Willeke Alberti (74) staat al vanaf haar dertiende op het podium, voornamelijk als zangeres, maar ook als actrice. Als pleitbezorgster van het Nederlandse lied treedt ze nog overal op. Ze was drie keer getrouwd en heeft uit ieder huwelijk een kind: Danielle van ‘t Schip, Johnny de Mol en Kaj Lerby.

“Mijn carrière duurt nu al ruim zestig jaar. In die tijd ben ik wel een paar keer gestopt vanwege kindjes, een man… Maar gelukkig kreeg ik altijd de kans om terug te komen. Bijna 25 jaar geleden begon wat ik nu zie als de beslissende fase van mijn loopbaan. Ik was net gescheiden, voor de derde keer, toen ik een aanbieding kreeg om een show te doen in Carré. Ik was gestopt met optreden, maar ik besloot het te doen. Het werd een heel emotionele avond. Het publiek sloot me onmiddellijk weer in de armen en dat gaf me in die moeilijke tijd – een scheiding is nooit leuk – zo veel kracht. Ik stond op het podium en dacht: dit pakt niemand me ooit meer af.

Vanaf dat moment heb ik het heft in eigen hand genomen. Voor die tijd deed ik altijd wat me gezegd werd. Ik deed alles wat mijn vader zei, ik deed alles wat regisseur Willy van Hemert zei, ik deed alles wat iedereen zei. Als ik om elf uur thuis moest zijn, was ik om elf uur thuis. Ik was een heel degelijk meisje, zonder eigen mening. Ik neem het niemand kwalijk. Ik was er zelf bij, maar ik zag toen niet dat mijn aardigheid soms ten koste ging van mezelf. Ik ben door schade en schande wijs geworden. Na dat optreden in Carré ben ik voor mezelf gaan zorgen. Van mezelf gaan houden, zou je kunnen zeggen.

Ik heb geen spijt dat ik een tijd niet heb gewerkt, want er stond iets heel wezenlijks tegenover: ik heb mijn jongens van dichtbij zien opgroeien. Hoe zou ik daar spijt van kunnen hebben? Maar ik miste mijn vak ook wel. Dat is zo’n typisch vrouwendilemma: mannen kunnen gewoon lekker hun ding doen, voor moeders ligt het anders. Die willen ook bij hun kinderen zijn. Dat gold tenminste voor mij heel sterk, ik had het ook van huis uit meegekregen.”

Sterke vrouwen

“Voor de buitenwereld was mijn vader de man met het talent. Maar mijn moeder had een nog veel groter talent: zij kon er helemaal zijn voor haar partner en haar kinderen. Dat is niet makkelijk, hoor. Terugkijkend op mijn leven besef ik steeds sterker hoe belangrijk ook haar voorbeeld voor mij is geweest. Ik kom uit een geslacht van sterke vrouwen. Mijn moeder kwam vanuit Brabant naar Amsterdam om filmster te worden. Ze heeft in een paar filmpjes gespeeld, maar daarna trouwde ze met mijn vader en wijdde ze zich aan haar gezin. Ze heeft mij altijd gestimuleerd om mijn dromen te volgen. Ik wilde zangeres, danseres en actrice worden, alles. Ik ging drie keer per week naar de bioscoop en thuis deed ik de sterren van toen na, terwijl mijn moeder, zonder dat ik dat wist naar me keek. Tot aan het einde van haar leven heeft ze van mijn succes genoten. Ik heb deels ook haar ambities waargemaakt.”

Geen afscheid, wel keuzes

“Optreden is voor mij een soort verslaving: ik kan niet zonder. Soms heb ik iedere dag een optreden, maar daar heeft mijn zoon Johnny heeft daar laatst een stokje voor gestoken. Nu doet zijn team mijn management en dat is beter, want ik zeg veel te snel ja. We hebben allerlei plannen, waaronder De show van mijn leven in oktober in AFAS Live. Ik ga geen afscheid nemen, maar ik ga wel keuzes maken. Alleen met de optredens in de zorg zal ik nooit stoppen. Die doe ik desnoods vanachter een rollator!

Ik ben niet op zoek naar een nieuwe partner: ik weet inmiddels dat ik ook zonder kan. Wie weet komt er nog een man in mijn leven, als ik tachtig ben en zin heb in een maatje. Maar of ik het dan anders zou doen... Ik ben bang van niet. Ik zorg nou eenmaal graag.”

Happy days

“Ik ben alleen maar dankbaar voor mijn leven tot nu toe. Natuurlijk, niet alles was even geslaagd, maar dat hoort erbij. Mijn kracht is dat ik kan vergeven. Ik ben heel trouw. Dat zijn de meeste mannen toch net iets minder. Ik begrijp dat er dingen kunnen gebeuren, maar ik kon het niet accepteren. Al ben ik lang een pleaser geweest, ik heb ook een stevige kern. Ik geniet nu met volle teugen van mijn vak en van mijn grote familie. Toen Johnny vorig jaar trouwde, waren we allemaal bij elkaar in Portugal: mijn kinderen, mijn kleinkinderen – de oudste is 28, de jongste bijna een jaar oud. Het waren een paar van de gelukkigste dagen van mijn leven.”

Fotografie: Humberto Tan. William Rutten.
Styling: Liselotte Admiraal en Ramona da Cruz Lopes. Visagie: Severine van Donkelaar @ House of Orange, Els Schouten. M.M.V. Parc Broekhuizen en Grace Locations, & Other Stories (bloes, broek). Schoenen privébezit.

Meer over

Op alle verhalen van Libelle rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven. Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@libelle.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden