Tessel tindert Beeld Libelle
Tessel tindertBeeld Libelle

PREMIUM

Tessel: “Iemand met liefdesverdriet is niet te troosten”

Tessel spreekt met haar vriend Vos af om te praten over zijn liefdesleven. Hij heeft iemand gevonden waar-ie hoteldebotel op is, maar hij voelt dat het niet goed zit.

Marie José RozenbroekLibelle

Een bericht van vriend Vos.

Kopje koffie? De magie is over.

Even ben ik verward. Welke magie is over? Maar dan weet ik het weer: de hoteldebotel-verliefdheid van Vos op een tengere Spaanse met een verloren blik, Dolores, die hij meteen onder zijn arm had willen meenemen naar zijn huis.

Een uur later zie ik hem op het terras in het park. Het is een warme dag, overal op het gras zitten en liggen vrouwen in shortjes of bikini’s en mannen met ontblote buiken die over zwembroekranden puilen. Ik kijk naar Vos, hij draagt een lange donkere spijkerbroek en een poloshirt. Zijn donkere krullen zijn nog langer dan de vorige keer, maar zijn vijfdagenbaard is verdwenen. Zijn ogen kijken nog droefgeestiger dan normaal.

We bestellen koffie en een grote fles water.

“Wat is er gebeurd?” vraag ik.

Vos rekt zich traag uit. “Precies wat ik aan voelde komen is gebeurd.”

Hij roert in zijn koffie en neemt een slok.

“Je weet dat ze bij me bleef slapen. En daarna nog een keer. Vrijen met haar was zo prachtig, Tessel. Zo intens, zo intiem. Maar ergens, heel diep weggestopt, voelde ik ook terughoudendheid. Ze gaf zich niet helemaal.”

We zwijgen en kijken een adembenemend mooi stel na dat voorbijloopt. Zij draagt een kort wit jurkje dat haar kleine kont nauwelijks bedekt. Hij heeft een hand op haar onderrug gelegd, zijn vingers knijpen ritmisch in haar linkerbil. Ik zie de spieren van zijn biceps bewegen. Vaag windt het me op.

Vos vertelt verder. De ochtend na de derde nacht had hij piano voor haar gespeeld, een sonate van Chopin, terwijl zij nog in bed lag. Daarna had hij koffiegezet en tosti‘s gemaakt en was hij weer bij haar in bed geschoven. Ze hadden gegeten en gedronken, de lege kopjes en bordjes op de grond gezet en opnieuw gevreeën. Hij had haar laten komen, en nog een keer, en daarna had hij haar teder genomen. “Bij haar heb ik niet de minste neiging om hardhandig te zijn, haar vast te binden. Met haar wil ik alleen maar mooie, intieme seks.”

Daarna had zij gedoucht, hij had vanuit bed gekeken hoe ze zich aankleedde, ze had hem nog een zoen gebracht, en daarna was ze verdwenen. Hij had de ochtend neuriënd doorgebracht, blij, tevreden. Tot een gevoel van onrust de overhand nam. Nee, geen onrust; ongerustheid was het eerder. Hij had haar een lief appje gestuurd, en nog één. Ze had niet geantwoord. Ze heeft les, had hij zichzelf gesust, ze heeft haar telefoon uitstaan. Maar ’s avonds had ze ook niets van zichzelf laten horen en gek van ellende was hij naar bed gegaan. Hij had nauwelijks geslapen, elk uur had hij op zijn telefoon gekeken. Hij had een week niks van haar gehoord.

Vanochtend was het dan gekomen, het bericht dat hij vreesde. Ze hield van hem, daar lag het niet aan, maar hun liefde ging haar te snel, was te intens, terwijl ze zich had voorgenomen om na haar laatste relatie, die nog maar een paar weken geleden was beëindigd, de tijd te nemen om te helen, om weer tot zichzelf te komen, om niet wéér zichzelf te verliezen in een man die haar op een dag zou kunnen kwetsen.

Vos zucht diep.

“Dat is het dan. Dan vind ik de vrouw van mijn dromen en dan blijkt het niet het juiste moment voor haar.”

Ik weet niet wat ik moet zeggen. Iemand met liefdesverdriet is niet te troosten. Niet door een buitenstaander in ieder geval. Liefdespijn is alleen weg te nemen door de persoon die het leed veroorzaakt en die kan dat juist niet. Ik denk aan Thomas, mijn ex, hoe hij, toen hij me verliet voor een ander, hulpeloos tegen me zei toen ik troost bij hem zocht: “De hand die je slaat, kan je niet strelen.”

Op alle verhalen van Libelle rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven. Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@libelle.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden