Tessel: “Ik heb zin om mijn telefoon kapot te gooien tegen de muur. Wat is dit?”

Tessel Beeld Libelle
TesselBeeld Libelle

Pieter is in het land en Tessel wist daar níks vanaf. Ze wil hem niet meer, maar eigenlijk toch wel. De Instagram-post die haar vermoedens bevestigde, zit haar allesbehalve lekker.

Die nacht kan ik de slaap niet vatten. Mijn slokdarm schiet in een kramp, wat me vaker gebeurt bij acute stress. Ik dwing mezelf om ademhalingsoefeningen te doen: vier tellen in, adem even vasthouden, vier tellen uit. Ik tel duizenden schapen die over hekjes springen.

Hoed

Als ik eindelijk in slaap ben gevallen droom ik van Pieter die met grote sprongen van een trap af dendert, zijn lange jas fladdert achter hem aan. Halverwege verliest hij zijn hoed, die hij haastig oppakt. Onderaan de trap is een meer bedekt met ijs. Hij stormt het ijs op dat kraakt onder zijn gewicht. Hij rent verder, het ijs scheurt onder zijn voeten. Pieter springt over een barst heen, onder zijn voeten breekt nog een stuk ijs af. Water glinstert.

Springend van schots naar schots verdwijnt hij in de verte. “Ik ben een ijsschotsspringer!” hoor ik hem roepen. Met een kurkdroge mond en totaal bezweet ontwaak ik uit mijn nachtmerrie. Ik wankel naar de badkamer, was mijn gezicht en drink met grote slokken een glas water leeg. Door het raam zie ik hoe de hemel achter de huizenblokken rood kleurt. Terug in bed kijk ik op mijn telefoon: half vijf. Geen berichtje van Pieter. Wat niet gek is, hij sliep waarschijnlijk al toen ik hem gisterenavond laat mijn berichtje stuurde.

Je bent in de stad. En ik weet van niks.

Wrak

Als ik wakker word is het al ver na negenen. Shit, ik heb me verslapen. Over een uur heb ik een vergadering aan de andere kant van de stad. Ik spring uit bed, kijk in de spiegel, schrik van wat ik zie. Ik bedek mijn wallen onder een laag make-up. Als ik mijn mascara opbreng trillen mijn handen. Shit, dit wordt helemaal niks. Ik ben een wrak.

Terwijl ik mijn tanden poets, check ik mijn telefoon. Geen appje van Pieter. Shit. Shit. Shit. Ik besluit mijn telefoon thuis te laten, ik wil niet elke vijf minuten checken of hij heeft geappt. Dan stap ik op de fiets en rijd met loodzware benen naar mijn afspraak op kantoor van mijn opdrachtgevers.

Een collega is jarig en duwt me een stuk taart in de handen. Ik eet een paar muizenhappen. Mijn slokdarm brandt en mijn keel is dichtgeschroefd. Tijdens de brainstorm pers ik er wat ideeën uit en stap dan weer gehaast op mijn fiets. Snel terug naar huis, naar mijn telefoon. Nog steeds geen appje van Pieter.

Kut-corona

Ik heb zin om mijn telefoon kapot te gooien tegen de muur. Wat is dit? Al meer dan een jaar hebben we door die kut-corona elkaar niet gezien, alleen maar via de app met gekletst en gevreeën en gesmacht. Hoe vaak hebben we wel niet tegen elkaar gezegd dat we niet konden wachten tot we elkaar weer zouden zien? En nu is hij in de stad en laat hij niets van zich horen.

Ik stuur hem een afgemeten appje.

Moeten we niet vaststellen dat je een leugenaar bent die liever op afstand blijft?

Een kwartier later heb ik antwoord.

Ik ben geen leugenaar. Wat wel klopt: ik durf niet.

Er is toch niets om bang voor te zijn?

Mezelf. Jou. Mij. Voor het gevoel achteraf. Dat ik bezweer dat het enkel sex is. Wat niet waar is. Ingewikkeld kortom.

Een ijzige kalmte sluipt in mijn lichaam, neemt bezit van mijn buik, mijn hart, mijn hoofd. Er is maar een heldere gedachte die niet eens pijn doet: het moet afgelopen zijn. Deze fantoomliefde voor een man die me eindeloos laat bungelen, me aan het lijntje houdt, die me godverdomme niet eens wil zien als het eindelijk kan. Die me niet helemaal wil. Of helemaal niet. Die ik niet gelóóf als hij zegt dat hij bang is. Doet het er eigenlijk toe?

Het enige wat telt is dat ik moet kappen met de ijsschotsspringer.

Meer over

Op alle verhalen van Libelle rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven. Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@libelle.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden