PREMIUM

Tessel: “Ik vermoed dat mijn zus al haar hele leven jaloers op me is”

Tessel tindert Beeld Libelle
Tessel tindertBeeld Libelle

Tessel heeft haar zus Maaike al jaren niet gezien, maar wanneer ze op bezoek gaat bij haar broer is ze daar onverwachts.

TesselLibelle

Op een zondagmiddag ga ik met Juul en Doris naar mijn broer die midden in het bos woont met zijn vrouw en hun hond. We parkeren op het grindpad en lopen via het smetteloze gazon achterom. In de achtertuin is onder de brede parasol de tafel voor de lunch gedekt. Carla is altijd een perfecte gastvrouw, ongetwijfeld heeft ze al de halve ochtend in de keuken gestaan om lekkere hapjes te bereiden. Lois, hun chocoladekleurige Duitse staander, komt ons luid blaffend tegemoet hollen, en springt zo in de armen van Julie. Julie is dol op honden en dat ruiken ze, terwijl Doris en ik altijd wat angstvallig achteruitdeinzen. Achter Lois komt nog een hond aangehold. Als ik nog eens goed kijk, zie ik dat het Woest is, de hond van mijn zus Maaike.

‘Is Maaike er ook?’, vraag ik verrast aan Michiel die met een mand vol broodjes aan komt lopen. Maaike is onze zus, drie jaar ouder dan ik en twee jaar jonger dan Michiel. Zij en ik hebben een moeizame relatie, en dan druk ik me voorzichtig uit. Ik denk dat ik haar al minstens drie jaar niet heb gezien. De laatste keer was met een kerstlunch toen we weer eens knetterende ruzie kregen over Thomas, mijn ex van wie ik al tien jaar ben gescheiden. Ze wist niet hoe snel ze zijn kant moest kiezen toen hij me verliet en binnen de kortste keren was ze dik bevriend met zijn nieuwe vlam. Dat heb ik haar nooit kunnen vergeven. Ik heb het vermoeden dat ze al haar hele leven jaloers op me is, en dat onze scheiding haar stiekem aangenaam verraste. Overkwam mij ook eens wat ellendigs.

Maaike vindt namelijk dat Onze Lieve Heer haar minder goed heeft bedeeld dan mij, qua beauty en brains. Wat onzin is, ze zou er leuk uit kunnen zien als ze wat minder dronk en wat meer bewoog. Maaike is lui, ligt halve dagen onder een dekentje op haar bank, kookt nooit voor zichzelf en dineert met beschuitjes met aardbeien en heel veel witte wijn.

Michiel fluistert dat ze gisteren onverwacht vlak voor het eten was komen aanzetten met Woest. ’s Avonds was ze te dronken geworden om nog naar huis te rijden.

Dan komt ze naar buiten, sigaretten in haar ene hand, een fles wijn in de andere.

‘We drinken toch zeker wel een glaasje op ons weerzien?’, roept ze vrolijk.

Uitgebreid knuffelt ze de meisjes. Doris en Juul vinden Maaike fascinerend omdat ze geestig en luidruchtig is, en alle conventies aan haar laars lapt. Doris gaat weleens iets met haar eten, wat dan steevast uitmondt in drankgelagen waarbij ze de halve nacht de stad onveilig maken. Daar ben ik dan weer op mijn beurt jaloers op. Maaike maakt altijd dat ik me een brave saaie doos voel.

Even later zitten we met z’n allen aan de lunchtafel. Carla heeft zich enorm uitgesloofd. Er zijn volmaakt dunne omeletten, komkommersandwiches, een tonijnsalade en natuurlijk aardbeien en beschuitjes voor Maaike.

‘Carla, je bent een genie’, roept ze. ‘Waarom kom je niet bij mij wonen? Dat is veel gezelliger voor jou. Michiel is toch altijd aan het werk.’

‘Geen sprake van’, zegt Michiel. ‘Carla blijft hier.’

Na de vrolijke lunch schenkt Maaike zich het laatste restje wijn in en steekt een sigaret op. Voor ’t eerst valt ze stil. Ik bekijk haar eens goed. Ze is afgevallen en nu ze even geen grappen en grollen maakt, zie ik dat haar ogen mat en verdrietig staan. Opeens houd ik weer heel erg van mijn grillige zus.

‘Zullen we binnenkort eens samen uit eten, Maaik?’, zeg ik in een opwelling. ‘Praten we bij.’

Ze kijkt me met glimmende ogen aan.

‘Dat lijkt me heerlijk, zusje.’

Op alle verhalen van Libelle rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven. Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@libelle.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden