Tessel: “Mijn verliefdheid loopt sissend weg, als lucht uit een lekke fietsband”

Tessel Beeld Libelle
TesselBeeld Libelle

Na een ijzingwekkende nachtmerrie over Pieter wordt Tessel totaal bezweet wakker. Wanneer hij haar eindelijk terug appt, weet ze het zeker: het moet maar eens klaar zijn.

Gek genoeg ben ik niet verdrietig door mijn besluit te kappen met Pieter. Ik ben vooral boos. Of liever: ontzet. Dat hij niet eens laat weten dat hij in de stad is na een lang coronajaar - ik kan er met mijn verstand en mijn gevoel niet bij. Ik reageer niet op dat laatste appje waarin hij zegt dat hij bang is: voor zichzelf, voor ons, voor mij. Voor het gevoel erna. Het zal allemaal wel. Ik ben vooral razend dat hij me zo lang aan het lijntje heeft gehouden.

Volhouden

“En nu moet je doorpakken. Hem blokkeren op je telefoon, Instagram, Twitter, alles", vindt Vos. Maar dat vind ik nou ook weer overdreven.

Sas zegt streng: “Geen zielige appjes, laat hem vooral niet meer merken dat hij je kan kwetsen.”

Vastberaden

Ik blokkeer hem niet, en ik stuur ook geen zielige appjes. Ik doe niks. Ook Pieter houdt zich muisstil. Ik kan aan alles voelen dat hij ook wel begrijpt dat dit laffe gedrag van hem het einde van onze affaire betekent. Maar helemaal vertrouwen doe ik het niet. We hebben wel vaker besloten te stoppen, en steeds weer begon het opnieuw met een berichtje van hem of mij dat de ander niet kon weerstaan. Toch voel ik dat het deze keer anders is. Ik ben grimmig en vastberaden. Mijn verliefdheid loopt sissend weg, als lucht uit een lekke fietsband.

Vrij en verlost

Samen met Vos rijd ik naar het strand. Het is winderig, bewolkt en druilerig, maar we sjouwen dapper kilometers langs de vloedlijn waar de strandlopertjes bijna van hun sokken worden geblazen. Als we na een uur bij een strandtent neerploffen, breekt de zon door. Ik pel me uit mijn regenjas en vest en sluit mijn ogen. De vlaggen klapperen, de meeuwen krijsen, de golven rollen luidruchtig af en aan. Even voel ik me vrij en zelfs gelukkig. Eindelijk verlost van die hardnekkige obsessie.

Geïnspireerd door Sex/life

Als de rosé en de bitterballen op tafel staan, vertelt Vos over zijn nieuwe verovering, een vrouw uit Scheveningen die hij op Tinder heeft ontmoet en die er geen doekjes om had gewonden dat ze getrouwd was en een kind had. Ze hadden in de stad afgesproken en bij een kopje koffie had ze verteld dat het geen gewoonte van haar was om vreemd te gaan, maar dat de Netflixserie Sex/Life haar enorm had geïnspireerd. Nu heb ik toevallig die serie ook in drie avonden gebinged: hoofdpersoon Billy is na een wild leven getrouwd met een succesvolle en sympathieke bankier, ze hebben twee allerschattigste kinderen en een spierwit huis met een knalgroen gazon in de suburbs. Picture perfect, toch is Billy ongelukkig. Ze fantaseert over haar ex Brad, over alle wilde dingen die ze met hem deed. Want aan steamy sex ontbreekt het totaal in haar huwelijk met de knappe, maar saaie Cooper. Ze realiseert zich dat ze terecht is gekomen in de liefdesspagaat: een veilig en vertrouwd huwelijksleven gaat zelden samen met woestspannende seks. But Billy wants it all.

Fuck me

Deze dame uit Scheveningen had na het zien van de serie beseft dat ze het óók allemaal wilde: man, kind én een seksleven. Na dat kopje koffie was ze met Vos naar huis gegaan en had tegen hem gezegd: fuck me. Dat had hij zich geen twee keer laten zeggen. Hij had haar rok opgestroopt en haar slipje in de lamp gehangen. En toen had hij alles met haar gedaan waar ze de afgelopen tien jaar alleen maar van had kunnen dromen.

Vos lacht tevreden. “Als die serie een hit wordt, ga ik het nog druk krijgen.”

Ik kijk hem hoofdschuddend aan. Soms vraag ik me af of Vos niet vooral een enorme fantast is.

Meer over

Op alle verhalen van Libelle rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven. Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@libelle.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden