PREMIUMTessel tindert

Tessel tindert: “Wat ik nu nodig heb is liefde, onversneden liefde”

Tessel tindert: “Wat ik nu nodig heb is liefde, onversneden liefde” Beeld Libelle
Tessel tindert: “Wat ik nu nodig heb is liefde, onversneden liefde”Beeld Libelle

Tessel zoekt troost bij Reinier na de ruzie met haar zus. Daardoor twijfelt ze aan haar afspraak met Pieter.

TesselLibelle

De hele week hoor ik niets van Maaike. En ook niet van Michiel. Een vaag schuldgevoel bekruipt me. Misschien had ik Maaike niet zo hard de waarheid moeten zeggen. Aan de andere kant windt zij er ook nooit doekjes om en laat ze een spoor van verbroken vriendschappen na, vriendinnen die ze op een dag onomwonden haar waarheid in het gezicht spuugde.

Ik denk aan Annemarie. Maaike en zij kennen elkaar al sinds de brugklas. Annemarie was als puber al een flinke meid, en na elke geboorte van haar drie zonen kwam ze vijf tot tien kilo zwaarder uit de strijd. Ze werd te dik, bijna gevaarlijk obees, en leed daar vreselijk onder. Altijd was ze wel met een dieet in de weer, maar we zagen haar nooit slanker worden. Twee jaar geleden ging Maaike op vakantie met Annemarie en haar man, naar hun huisje in Zuid-Frankrijk. We zijn er nooit achter gekomen wat er precies is gebeurd, maar halverwege de week heeft Rob Maaike de deur uitgezet, midden in de nacht. Annemarie stuurde me later een berichtje, dat ze Maaike nooit, nooit meer wilde zien. Wat er precies is gebeurd, daar ben ik nooit achter gekomen. Toen ik Maaike ernaar vroeg had ze met een verbeten gezicht gezegd dat ze Annemarie eindelijk eens had verteld wat niemand haar ooit had durven vertellen. Dat ze te veel at en te veel dronk, dat ze slecht voor haar gezin zorgde. Dat was het einde van een 45-jarige vriendschap.

Misschien betekent deze ruzie ook wel het einde van ons, denk ik. Ik weet niet eens of ik er verdrietig onder ben. Ik heb geen zin meer in mijn zus, daar komt het eigenlijk op neer. Haar grillen, haar egocentrische gedrag, haar zogenaamde eerlijkheid die alleen maar wreed is; ik wil dat allemaal niet meer.

Reinier troost me als ik dat weekend bij hem ben. “Ik ken je zusje niet, maar de laatste jaren kon je blijkbaar heel goed zonder haar. Wie zegt dat je per se goed met je zus moet kunnen opschieten? Je hebt haar niet gekozen. Sommige mensen brengen alleen maar onrust en kun je beter loslaten.”

In bed kruip ik tegen hem aan. Ik voel me als een kind dat veiligheid zoekt. Reinier slaat zijn armen om me heen en ik leg mijn hoofd op zijn borst. Ik heb geen zin om te vrijen, wat ik nu nodig heb, is liefde, onversneden liefde. Slaperig vraag ik me af waarom ik nou toch volgende week met Pieter heb afgesproken. Opeens weet ik heel zeker dat ik hem moet afzeggen. Morgen ga ik hem appen.

Met die gedachte val ik in slaap.

Pieter is me voor. Vlak voordat ik zondagmiddag in de auto stap om naar huis te gaan, krijg ik een appje van hem. Nog steeds oké met onze afspraak van vrijdag?

Ben ik nog oké? Ik denk aan Saskia, die zo bang is dat ik seks en liefde niet kan scheiden en weer tot over mijn oren op Pieter zal worden. Ik denk aan Reinier die me vannacht in slaap wiegde. Ik denk aan de onversneden aantrekkingskracht tussen Pieter en mij, en hoe we ons verheugen op deze date. Ik ben ook bang. Bang dat het tegenvalt, bang dat het ‘alleen maar’ seks zal zijn, bang voor het lege gevoel erna. En natuurlijk voel ik me lichtelijk schuldig naar Reinier.

Ik weet het niet meer, app ik Pieter als ik thuis ben.

Verlang naar je, ben ook bang voor je.

Hier hetzelfde.

Wat moeten we doen?

Op alle verhalen van Libelle rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven. Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@libelle.nl.
© 2023 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden