Tessel Beeld Libelle
TesselBeeld Libelle

Tessel: “Via mijn buik en navel glijdt zijn tong naar beneden”

Na de date met Arne volgt een (voor Tessel) onverwachte zoen. Is Arne een geschikte partner voor Tessel, of verlangt ze toch naar iemand anders?

Tessel Tindert

Hoe belangrijk is de eerste zoen? Verdrink je samen in monden en lippen, volg je zijn versnelling moeiteloos, gaat hij vanzelfsprekend mee in jouw vertraging, ga je samen op in hetzelfde ritme, krijg je weke knieën, heb je zin om zijn oren aan te raken, je neus in zijn nek te stoppen, zijn geur op te snuiven, in zijn handen op je huid?

Hortende eerste kus

Een adembenemende eerste kus woelt de lust los in de onderbuik, laat de motor loeien. Niet zelden is het de voorbode van goede sex. Een hortende eerste kus dóóft het verlangen naar meer. Soms is er een vage geur die je niet bevalt, stoten jullie tanden in een slechte cadans tegen elkaar, bijt hij irritant in je lip, heb je zin om hem van je af te duwen.

Bij Arne is de eerste kus misleidend. Hij is zacht en geurig en warm en smaakt naar meer. Toch wordt er geen laaiend vuurtje onder mijn navel ontstoken. Komt het omdat zijn zoenen zo voorzichtig zijn? Omdat hij net zo groot is als ik? Als ik mijn schoenen heb uitgeschopt kan ik hem recht in zijn ogen kijken.

Spitse tepels

Toch zoenen we daarna vaker. Aangenaam, vaag erotisch, maar het wil maar niet stomen. Zowel hij als ik maken geen haast de volgende stap te zetten. Voelt hij dezelfde terughoudendheid, dezelfde lauwheid, ook al spreken we die niet uit?

Op een avond pakt hij mijn hand en voert me mee naar zijn bed. In zijn slaapkamer hangt een metersgroot vrouwelijk naakt dat ons recht aankijkt met donkere ogen. Een doek om haar hoofd, spitse tepels glanzen in zacht licht, bandeloos krullend schaamhaar. Het is een mooi, opwindend schilderij en ik kan mijn ogen er niet vanaf houden. Ik voel me kleurloos en Hollands onder haar observerende blik.

Wat neemt hij in?

Arne heeft een mooi lijf, ook al klaagt hij over coronakilo’s. Zijn armen zijn gespierd, zijn dijen gewelfd, zijn buik is strak. Hij is duidelijk zenuwachtig, zucht meermaals diep en verdwijnt vlak voordat we onze kleren uittrekken naar de badkamer. Ik hoor onduidelijke geluiden. Drukt hij nu een pil uit een strip? Wat neemt hij in? Heeft hij hoofdpijn? Is hij bang dat hij ‘m niet omhoog krijgt?

Even later liggen we naast elkaar in bed. Hij zoent mijn tepels en ik ril. Via mijn buik en navel glijdt zijn tong naar beneden, verdwijnt in de diepte tussen mijn benen. Ik denk aan Pieter, aan zijn stem, hoe hij de laatste keer bij me naar binnendrong. Zonder moeite kom ik.

Arne komt niet deze nacht, wat we ook proberen. Hij mompelt iets over zenuwen en de eerste keer, zucht en steunt nog wat. Ik aai hem troostend over zijn rug en fluister dat het niet erg is. Ik voel aan alles hem dat zijn trots, toch altijd al aanwezig, is gekrenkt. Ik vraag me af of ik tekortschiet, of het aan mij ligt en hoe het toch komt dat het tussen ons hapert. Of zijn het echt de zenuwen en komt het op een dag goed?

Naar huis

Als hij even later in zijn witte badjas met gekruiste benen op zijn bank zit, vraagt hij of ik wil blijven slapen. Ik aarzel. “Vind je het heel erg als ik naar huis ga?” vraag ik. “Zo’n eerste keer in een vreemd bed slaap ik slecht, en morgen moet ik hard werken.”

‘Wat je wil,’ zegt hij onbewogen. Hij duwt zijn bril hoger op zijn neus.

Als ik mijn kleren weer aan heb, kruip ik nog even tegen hem aan. Hij slaat zijn arm om me heen. Samen kijken we naar buiten, naar de lichten van het ziekenhuis aan de overkant van de straat. Nergens achter de ramen is een mens te zien. Vanuit het park komen geluiden van joelende jongeren, een ambulance scheurt weg met loeiende sirenes. Ergens in de stille stad verkeert een mens in doodsnood.

Ik maak me traag los uit zijn arm, geef hem een kus op zijn borst. Hij ruikt vaag naar zeep en sex. “Tot gauw”, zeg ik. “Dank je wel voor deze mooie avond.” Hij loopt mee naar de voordeur, trekt zijn badjas steviger om zich heen. Dan neemt hij mijn hoofd tussen zijn handen, drukt een zoen op mijn mond en op mijn neus. “Tot gauw”, zegt hij. “App je me nog even als je veilig thuis bent?”

Meer over

Op alle verhalen van Libelle rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven. Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@libelle.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden